dinsdag 2 mei 2017

Wandelen - Randstad Trail: Den Dolder -> Amersfoort (14 maart 2017)


Den Dolder (1914)

 

Amersfoort (1997)
Met onze rondwandeling door de randstad waren we twee jaar geleden ook al een keer in Amersfoort. Met de etappe van vandaag willen we hier weer aankomen en sluiten we de cirkel.
Bij Den Dolder stappen we uit de trein. Bij de spoorweg overgang slaan we gelijk rechtsaf, en even verderop nog een keer waarna over het terrein van Dennendal (instelling voor verstandelijk gehandicapten) en de Willem Arntsz hoeve (psychiatrisch centrum) lopen. Het valt ons op dat het er vrij rustig is. Haast een beetje verlaten. We zien nauwelijks mensen en veronderstellen dat dit mogelijk te maken heeft met de in de zorg doorgevoerde veranderingen. Maar misschien hebben we het mis. 
Na de Willem Arntsz hoeve volgen we op enige afstand de spoorlijn richting Amersfoort. Bos en zandverstuiving, dat is hier het karakter van de Utrechtse heuvelrug.Een beetje à la de Veluwe.
Bij Soestduinen wordt het bos even onderbroken. Tot aantal jaren geleden stopte hier de trein nog. Het voormalige station is gelukkig niet afgebroken en biedt nu onderkomen aan een restaurant. Na een kop soep lopen we het bos weer in.


Onverwacht komen we langs enkele blokhutten. We zijn een beetje verrast omdat enkele dagen geleden bij het programma "Binnenste Buiten" één van deze huizen gepresenteerd werd . Het zijn mooie huizen, niks mis mee, maar toch had ik me bij de uitzending er net even ander beeld van gevormd.




Station Amersfoort
Als we tenslotte in Amersfoort op de trein stappen hebben we verdeeld over 21 etappes, ca 383 km gelopen. Telkens liepen we van station naar station. Lopen door de Randstad is verre van eentonig. Wat een afwisseling. Mooie oude (binnen)steden, strand, zee, rivieren, vaarten, etc. Ik wist natuurlijk wel dat Holland waterrijk is, maar door er gewoon doorheen te lopen viel het extra op.


En verder? Natuurlijk lopen we gewoon door maar we denken nog na over een nieuw thema. Dat is ons goed bevallen.

Karakteristiek van de wandeling
Naar schatting is 80% van de route onverhard. Van Den Dolder tot aan Amersfoort loop je door het bos en een een enkele zandverstuiving. Horecagelegenheden kom je alleen halverwege in Soestduinen tegen. Daarna pas weer in den Amersfoort. Wij vertrokken om ca 10.30 uur vanaf het station den Dolder en arriveerden om ca 14.30 uur bij het station Amersfoort. De totale afstand van de geplande route bedraagt ca 14 km.
De wandeling is niet gemarkeerd, dus moet je gebruik maken van een goede kaart. Ook kun je het gpx bestand van de gevolgde route, onder aan deze pagina downloaden en in een navigatie-app van je smartphone deponeren. Zelf gebruik ik hiervoor momenteel de app "OsmAnd" welke wat mij betreft goed voldoet.


Indien gewenst:  . M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie

zaterdag 25 maart 2017

Wandelen - Randstad Trail: Utrecht -> Den Dolder (9 maart 2017)


Centraal Station Utrecht (2016)

 

Den Dolder (1914)
De bedenksters van het Pieterpad - Toos Goorhuis en Bertje Jens - zeiden het al: "alle weer is wandelweer, behalve regenweer". En zo is het maar net. Afgelopen weken regende het maar en het regende maar. Reden waarom wij het voor gezien hielden. Ach laat ik het maar toegeven. We zijn gewoon watjes. Maar voor vandaag belooft Weeronline dat het vrijwel droog zal blijven en misschien ook nog iets van zon. Dus laten we ons door de spoorwegen naar Utrecht transporteren. Den Dolder is ons einddoel voor vandaag.

Langs de Oude Gracht
Via het winkelcentrum Hoog Catharijne, verlaten we het station. De stationshal van station Utrecht heeft een behoorlijke opknapbeurt ondergaan. Hoog Catharijne daarentegen nog niet en dat  is wat ons betreft te zien ook. Ongezellig en een beetje aftands vinden wij.
Door de Bakkerstraat lopen we richting de Oude Gracht en omdat het weer nog wat miezerig is en we trek hebben, gaan we bij graaf Floris weer naar binnen voor koffie met wat erbij. Ja ik weet het, het is niet goed maar wel lekker. Kennelijk zijn er meer mensen die dat vinden want het is er redelijk bezet.
Kromme Rijn

Als de koffie op is en de regen gestopt gaan we verder. Op een gegeven moment gaat de Oude Gracht weer over in de Kromme Rijn. We komen langs het aan de overkant van de rivier gelegen voetbalstadion de Galgenwaard, de thuishaven van FC Utrecht, en langs het "Fort van de Democratie". Ook weer zo'n een restant van de Hollandse Waterlinie, waarvan we de overblijfselen tijdens onze wandelingen door de Randstad ook al bij Maarssen en bij Weesp tegen kwamen.
Met de Kromme Rijn lopen we onder de A 27 door waarna deze rechts afbuigt naar het landgoed Amelisweerd. Een schitterend gebied waarvan helaas telkens weer een stuk aan de hiervoor genoemde snelweg wordt opgeofferd. Wij  houden echter links aan richting de Uithof, het terrein van de universiteit van Utrecht.
De Uithof, tja eigenlijk een dorp op zich, maar dan zonder kinderen of ouderen, ingeklemd tussen de A27 en de A28. We steken er dwars doorheen, langs de universiteitsbibliotheek, enkele faculteitsgebouwen, een trambaan in aanleg, een sportcentrum en de hortus botanicus.
KNMI in de Bilt
Korte tijd later zien we het gebouw van het KNMI in de Bilt. Hier buigen we rechtsaf richting Den Dolder. Aan de omgeving is goed te zien dat we hier de stuwwal van de Utrechtse Heuvelrug op lopen. Weilanden met rivieren en vaarten veranderen geleidelijk aan in bos met hier en daar wat hei.
Paviljoen Beerschoten


Op het landgoed Beerschoten komen we nog door een beeldentuin. Als we tenslotte bij het station van Den Dolder aankomen blijkt onze trein net te zijn vertrokken en omdat het nogal fris is duiken we nog maar even café de Egelantier in.

 vorige etappe ............ volgende etappe → volgt nog

Karakteristiek van de wandeling
Naar schatting is 50% van de route onverhard. Tussen Utrecht en de Uithof is sprake van een waterrijk weidelandschap. Kort na de Bilt loop je door het bos. Horecagelegenheden kom je tot even voorbij de Bilt (van der Valk, N237) geregeld tegen. Daarna pas weer in Den Dolder. Wij vertrokken om ca 10.15 uur vanaf het Centraal Station Utrecht en arriveerden om ca 15 uur bij het station Den Dolder. De totale afstand van de geplande route bedraagt ca 17 km.
De wandeling is niet gemarkeerd, dus moet je gebruik maken van een goede kaart. Ook kun je het gpx bestand van de gevolgde route, onder aan deze pagina downloaden en in een navigatie-app van je smartphone deponeren. Zelf gebruik ik hiervoor momenteel de app "OsmAnd" welke me goed bevalt.


Indien gewenst:  . M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.

zondag 19 februari 2017

Wandelen - Randstad Trail: Maarssen -> Utrecht (15 februari 2017)


Station Maarssen (2004)

 

Centraal Station Utrecht (2016)
We gaan door waar we 3 maanden geleden gestopt waren, bij station Maarssen dus aan het Amsterdam-Rijnkanaal. Als we het station uitkomen lopen we naar de iets verderop gelegen boogbrug, steken het kanaal over en vervolgens door Maarssen naar de Vecht. Ik heb het mezelf gemakkelijk gemaakt, want vanaf hier volgen we de markering van "het Utrechtpad" richting Utrecht.
Maar eerst drinken we nog even koffie bij de "Dorpsgek" en nemen we een kijkje in de Heilig Hart kerk. Een mooie sfeervolle kerk uit 1885. Op een informatiebord staat vermeld dat Alfons Ariëns hier pastoor is geweest. Alfons Ariëns was de grondlegger van de  katholieke arbeidersbeweging, het latere Nederlandse Katholieke Vakverbond (NKV), welke uiteindelijk in 1976 opging in de FNV.
Dan verder langs de Vecht. In Maarssen zelf lopen we langs een aaneengesloten rij rijksmonumenten uit de 17e en de 18e eeuw. De één nog mooier dan de ander met als uitsmijter "Huis ten Bosch". Nee niet het paleis in den Haag maar desalniettemin heeft het toch iets koninklijks.
Na "Huis ten Bosch" wordt het landelijker. We zien het vandaag voorjaar worden. Geweldig zo'n eerste dag na de winter. Een tijdje zweven er ooievaars boven onze hoofden met ons mee. Bij de Westbroekse molen waar we kort de Vecht verlaten, stuiten we op enkele sluisjes in de naastgelegen Nedereindsevaart. Dit complex maakte ooit deel uit van de (nieuwe) Hollandse Waterlinie, een stelsel van forten en waterwerken bedoeld om het westen van het land tegen invallers te kunnen verdedigen. Van een voorbijgangster horen we dat hier oorspronkelijk twee molens hebben gestaan, maar dat één helaas door vandalisme te gronde is gegaan. Best jammer.
Bij het slot Zuylen bereiken we weer de Vecht. Op de website van het slot lees ik dat:
het een van de oudste kastelen aan de Vecht is, net buiten de stad Utrecht. Het Slot heeft een rijke familiegeschiedenis met invloedrijke bewoners, waarin sterke vrouwen een prominente rol spelen, zoals schrijfster Belle van Zuylen. Het kasteel toont de wooncultuur van de Utrechtse adel vanaf de 13e eeuw en is omringd door fraaie tuinen. Slot Zuylen brengt het verleden onder andere tot leven met rondleidingen waarvoor je je middels een reservering kunt aanmelden.
Slot Zuylen
Na slot Zuylen, richting Utrecht
Behalve langs slot Zuylen, komen we hier ook nog door het het bijbehorende kasteeldorpje "Oud Zuilen. Wat herenhuizen, een ophaalbrug over de Vecht met bijbehorende brugwachterswoning, een B&B, de kapel van het kasteel, het houdt niet op.
Als we Utrecht binnen lopen, lopen we weer langs de Vecht die tenslotte overgaat in de "Oude Gracht" met z'n werfkelders.
Werfkelders
Bij de Dom houden we het voor vandaag voor gezien en buigen we af naar het station, vanwaar we volgende week richting Bilthoven of Den Dolder willen lopen. Tenminste als het weer een beetje meezit.
Dom
 vorige etappe ............ volgende etappe→ 

Karakteristiek van de wandeling
De route loopt voor het grootste deel over verharde wegen en paden. Tussen Maarssen en Utrecht is sprake van een waterrijk weidelandschap. Horecagelegenheden genoeg. Wij vertrokken om ca 11 uur vanaf Station Maarssen en arriveerden om 15 uur bij het Centraal Station Utrecht. De totale afstand van de geplande route bedraagt ca 14 km.
Vanaf de Vecht in Maarssen tot aan de Dom in Utrecht volgt de wandeling de markering van het Utrechtpad. Ook kun je het gpx bestand van de gevolgde route, onder aan deze pagina downloaden en in een navigatie-app van je smartphone deponeren. Zelf gebruik ik hiervoor momenteel de app "OsmAnd" welke me goed bevalt.


Indien gewenst:  . M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.

zondag 5 februari 2017

Startaccu, onderhoud & wanneer vervangen

De accu van een auto is over het algemeen eerder versleten dan de auto zelf. Na een jaar of zes, 't kan ook wat eerder of later zijn, komt het moment dat je op een koude ochtend de contactsleutel omdraait en dat'ie het naar paar zuchten van de startmotor het voor gezien houdt. Als vervolgens ook je dashboardverlichting dooft ben je wellicht toe aan een nieuwe accu. Wellicht, want het hoeft niet per se de accu te zijn die de geest heeft gegeven. Het kan ook zijn dat accu zelf nog wel goed is maar dat hij onvoldoende wordt opgeladen. Bijvoorbeeld doordat de dynamo of de spanningsregelaar niet meer goed functioneren, je veel korte ritjes rijdt, de lichten hebt laten branden, de startmotor defect is etc.

Onderhoud
Om een accu in goede conditie te houden kun je voor aanvang van de iedere winter de accupolen zo nodig reinigen en insmeren met wat zuurvrije vaseline. Voorts kun je als je erg weinig rijdt:
  • Overwegen om tussendoor toch een stuk te rijden (op de site van Volvo cars support, lees ik minimaal 15 minuten per week);
  • De accu ontkoppelen en zo mogelijk aansluiten op een (goede)  acculader met automatisch onderhoudsladen. In een volgend blog wil hier nog nader aandacht aan besteden.
Voor de volledigheid noem ik nog even de regelmatige controle van het niveau van het accuzuur. Heb je, voor zover je ze nog tegenkomt, geen "onderhoudsvrije accu" in je auto, dan moet je af en toe het niveau van het accuzuur in de accucellen controleren en zo nodig  tot het maximum streepje bijvullen met gedestilleerd water. Als je accu geen aanduiding heeft tot waar er kan worden bijgevuld, dan vul je de accu totdat de platen net onder water staan.
Over het algemeen geldt echter dat als bovenop je accu geen dopjes aantreft die je los kunt draaien maar de bovenkant van je accu dicht geseald is, je te maken hebt met een "onderhoudsvrije accu".

Preventieve vervanging / controle
Als je twijfelt over de staat van de accu van je auto, dan kun je altijd even langs een accuboer rijden of de wegenwach laten komen om de kwaliteit van de accu middels een test te laten beoordelen. Ook bij een wintercheck zal men aandacht aan de accu besteden. Als de capaciteit ervan als onvoldoende beoordeeld wordt, zal men graag een nieuwe accu installeren, hetgeen de kans dat je onverhoopt met een lege accu stil komt te staan zal verkleinen.Maar zoals gezegd er zijn meer oorzaken van startproblemen en er zijn meer componenten in een auto die aan slijtage onderhevig zijn en die ook niet preventief worden vervangen

Zelf wacht ik liever af tot de accu echt tekenen van vermoeidheid bij het starten begint te vertonen, waarna ik probeer uit te sluiten of dit echt aan de accu zelf te wijten is, of dat één van de andere hiervoor genoemde oorzaken mogelijk een rol speelt.

Zelf vervangen of laten doen
In principe is het vervangen van een accu een eenvoudige aangelegenheid. Kwestie van:
  • accuklemmen losschroeven  en verwijderen van de polen (eerst de - en dan de +);
  • accu los maken en uit de auto tillen;
  • nieuwe accu met zelfde eigenschappen terugplaatsen.
Evenwel....ware het niet dat de huidige auto's meer en meer van elektronische snufjes worden voorzien. Na het ontkoppelen van de accu is het tegenwoordig meestal noodzakelijk om je klokje of je navigatiesysteem weer in te stellen. Lastiger wordt het, als je de code van de radio opnieuw moet invoeren en je niet weet waar je die kunt achterhalen en hoe je dat moet doen.
Voor wat wat meer informatie omtrent hoe je een accu zelf kunt vervangen en bijvoorbeeld toch je radio aan de praat kunt houden, klik hier.

Verder moet bij veel van de nieuwere auto's, een accu worden "ingeleerd". Met andere woorden de specificaties van de accu moeten in de boordcomputer worden ingevoerd zodat deze de accu herkent. Dit betreft in ieder geval de "micro hybride" auto's  (auto's waarbij de motor afslaat  als je stopt en weer start bij het intrappen van het gaspedaal) "en de "hybride" auto's (auto's welke naast een verbrandingsmotor ook over en een elektromotor beschikken). Maar daarnaast ook andere die niet van deze technologieën zijn voorzien. Op de site van het Duitse "Autobild" vond ik een overzicht van automerken met aandachtspunten in dit opzicht en waarbij het zelf verwisselen van een accu eigenlijk niet meer mogelijk is. N.B. Het betreft een zogenaamde "Bildergalerie" waarbij je even door de afbeeldingen van de verschillende merken moet bladeren (klikken) tot je het door jou gewenste automerk vindt. Onder de betreffende afbeelding (scrollen) staat een beschrijving van de in dit kader mogelijke aandachtspunten. 

Beoordeling accuconditie en laadspanning van de dynamo m.b.v. een multimeter
  1. Bronspanning accu (ladingstoestand accu in rust, m.a.w. zit er voldoende stroom in ?)
    • Schakel de verlichting van je auto ca 1 minuut aan en daarna weer uit;
    • Zet de multimeter op DC of V (gelijkspanning );
    • Verbind de + pool van de accu met de + uitgang van multimeter en de - pool met de - uitgang;
    • Meet de spanning van de accu in rust. Deze moet in principe meer dan 12,5 volt zijn. Bij 12,7 volt is de ladingspanning 100%. Is het meetresultaat minder dan 12,4 volt (ca 80%) dan moet de accu eerst opgeladen worden alvorens je verder kunt gaan.

  2. Capaciteit accu (kan de accu gedurende enige tijd voldoende sterke stroom leveren ?)
    • Start de motor en kijk je hoever de spanning tijdens het starten daalt
    • Maak daarbij -indien beschikbaat gebruik van min/max functie op je multimeter.

      Zakt ie onder de 9,6 volt en was de accu volledig geladen, dan is het slijtage proces van  je accu dusdanig gevorderd dat je de aanschaf van een nieuwe kunt overwegen.
  3. Laadspanning van het laadsysteem (dynamo en spanningsregelaar)
    • Lees de accuspanning af bij  draaiende motor. Eerst met alle stroomverbruikers uit en daarna  met zoveel mogelijk stroomverbruikers (verlichting, achterruitverwarming etc.) aan.

      De laadspanning voor een 12V accu  moet ongeveer tussen de 13,6 en 14,8 volt liggen.

      Zijn alle stroomverbruikers uitgeschakeld en wordt'ie hoger dan 14,8 volt dan functioneert de spanningsregelaar niet goed.
      Zakt de laadspanning met ingeschakelde stroomverbruikers onder de 13,6 volt dan wordt dit mogelijk veroorzaakt door of de spanningsregelaar of de dynamo, dan wel de verbinding hiervan met de accu.

      Is de spanning tijdens het laden te hoog of te laag dan kan dit o.a. de levensduur van de accu bekorten en er de oorzaak van zijn dat de accu onvoldoende of in het geheel niet wordt opgeladen. Kortom een lege accu.
Als je wilt zien hoe zo'n beoordeling in de praktijk te werk gaat, kijk dan eens op het onderstaande filmpje, waar een docent autotechniek van het NOVA college e.e.a. aanschouwelijk toelicht.



N.B. Bovenstaande waarden die ik hanteer:
  • zijn ontleend aan diverse internetsites welke helaas niet altijd even eenduidig zijn.
  • gelden wat mij betreft alleen de conventionele lood-zuuraccu's (al of niet onderhoudsvrij). Voor zogenaamde AGM , EFB of ECM accu's welke je vooral in (micro)hybride auto's aantreft kunnen andere waarden gelden. Op internet heb ik hierover erg weinig informatie kunnen achterhalen. Op één site las ik dat EFB accu's tot 50% zouden kunnen worden ontladen en AGM accu's tot 70%.

maandag 9 januari 2017

Wandelen - Randstad Trail: Woerden -> Maarssen (22 november 2016)

Station Woerden - voorkant - (1911)  

 

Station Maarssen (2004)
Aanvankelijk was het de bedoeling om van Woerden naar Utrecht te lopen. Echter bij het plannen van de route vond ik dat we dan wel erg lang door het stadsdeel Leidsche Rijn, de grootste nieuwbouw- en Vinex-locatie van Nederland zouden moeten lopen. Een route over Haarszuilens richting Maarssen trok me meer aan. Als ik met deze keuze Leidsche Rijn tekort doe, dan hoor ik het graag. 

Maar goed, komend vanuit het station van Woerden is het een paar honderd meter tot de Leidsche Rijn. Daar slaan we rechtsaf en volgen het jaagpad dat er al vanaf 1663 langs loopt. Eerst door Woerden en dan door de weilanden. We komen alleen een enkele wandelaar tegen die z'n hond uitlaat en verder is het er stil.
Net voor Harmelen slaan we links af richting Haarszuilens. We passeren een monument dat herinnert aan de treinramp die hier in 1962 plaatsvond. Het is alweer bijna 55 jaar geleden, maar ik kan nog redelijk goed de beelden herinneren die toen op de televisie (zwart/wit) te zien waren.
Bij Kasteel de Haar willen we over het landgoed naar het dorp Haarzuilens lopen. Het terrein blijkt evenwel volledig te zijn omheind en om erop te mogen moet je 4 euro betalen. Nou wil ik dat nog wel doen, maar je kunt het landgoed alleen maar betreden en verlaten via een en dezelfde de poort van het kasteel die je op de foto ziet. We komen een andere keer hier nog wel eens voor terug en dan willen we gelijk het kasteel bezoeken dat lijkt alsof het zo uit een sprookje komt. Oneerbiedig gezegd misschien een beetje een megalomaan en namaak, qua kasteel dan. Op Wikipedia lees ik dat:
het vanaf 1892 op de ruïne van een oud kasteel is herbouwd in neogotische stijl. Voor de herbouw van het kasteel werd de beroemde architect Pierre Cuypers ingeschakeld. Jawel dezelfde als die van het Rijksmuseum en het Centraal Station in Amsterdam en de kathedraal Sint Bavo in Haarlem.
In Haarzuilens dat we dus langs een andere route bereiken dan gepland, eten we soep. Ook hier hangt een beetje de sfeer van Assepoester. Ik houd er wel van.
Kort na Haarzuilens bereiken we de de Haarrijnse plas aan de overkant waarvan we aan ons rechterhand de skyline van Utrecht zien, en ook de A2. Deze laatste steken we over waarna we via een voetbalterrein - het hek stond open - Maarssen binnenlopen.Op naar het Station.
vorige etappe............ volgende etappe

Karakteristiek van de wandeling
De route loopt volledig over verharde wegen en paden door een waterrijk weidelandschap. Na Woerden tref je alleen bij Haarzuilens enkele Horecagelegenheden. Wij vertrokken om ca 10.30 uur vanaf Station Woerden en arriveerden om 15.45 uur bij het Station Maarssen. De totale afstand van de geplande route bedraagt ca 17km.
De wandeling is als zodanig niet gemarkeerd, dus moet je gebruik maken van een goede kaart. Ook kun je het gpx bestand van de gevolgde route, onder aan deze pagina downloaden en in een navigatie-app van je smartphone deponeren. Zelf gebruik ik hiervoor momenteel de app "OsmAnd" welke me goed bevalt.



Indien gewenst . M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.

vrijdag 6 januari 2017

Wandelen - Randstad Trail: Gouda -> Oudewater -> Woerden (1 jaugustus 2016)

Station Gouda (1984)

 

Station Woerden - achterkant - (1996)
Het is alweer een tijdje geleden dat we deze wandeling maakten. Maar niettemin op 1 augustus van het vorige jaar liepen we dwars door het het Groene Hart van Gouda naar Woerden. Het stortregent als we het station van Gouda uitlopen en dus schieten we bij de eerste de beste koffiegelegenheid alweer naar binnen. En ja alweer koffie met alweer gebak. Je moet de boel tenslotte een beetje aankleden vinden we als je een dagje weg bent. 
Als het droog lijkt te worden gaan we echt op pad. Vanaf Gouda eerst weer over de dijk langs de Hollandse Ijssel, richting Oudewater. Bij Gouda ligt er een sluis in de het water, waarachter de rivier een stuk smaller oogt dan ervoor. We zien nu vrijwel alleen nog de bootjes van de pleziervaarders. 
Hollandser dan Hollands is het hier, en groen.
Goejanverwellesluis

Halverwege Oudewater passeren we Goejanverwellesluis. Vaag kan ik me nog een oude schoolplaat herinneren waarop een gebeurtenis stond afgebeeld waarbij hier in 1787, prinses Wilhelmina, de vrouw van stadhouder Willem V, door de patriotten de weg werd versperd. Wie precies wil weten hoe een en ander in elkaar stak moet maar op Wikipedia kijken. Een onrustige periode en ze hadden de Franse tijd nog voor de boeg. Maar dat wisten ze toen nog niet.
Heksenwaag



In Oudewater rusten we we even uit op een terrasje. Het is inmiddels prachtig weer geworden. We eten soep en kijken uit op de voormalige heksenwaag dat thans een museum is. Heksen worden er niet meer gewogen, ofschoon?  





Na de soep laten wij ons niet wegen maar lopen gelijk door. Alweer langs een riviertje, de Lange Linschoten, dat we bijna de gehele tijd tot aan Woerden volgen. 
     
Lange Linschoten
In Woerden lopen we nog even bij Zwerfkei binnen. Verlekkerd kijken we naar de mooiste buitensport artikelen die je je maar kunt wensen. Dit keer blijft het bij kijken. Nog een klein stukje en dan zijn we weer bij het station en stappen we weer op de trein. 

vorige etappe ............ volgende etappe

Karakteristiek van de wandeling
De route loopt voor 75% over verharde wegen en paden door een waterrijk weidelandschap. Tot en met Oudewater is er regelmatig Horecagelegenheid. Daarna niet meer. Wij vertrokken om ca 10.30 uur vanaf Station Gouda en arriveerden om 18.00 uur  bij het Station Woerden. De totale afstand van de geplande route bedraagt ca 23 km.

De wandeling is niet gemarkeerd, dus moet je gebruik maken van een goede kaart. Ook kun je het gpx bestand van de gevolgde route, onder aan deze pagina downloaden en in een navigatie-app van je smartphone deponeren. Zelf gebruik ik hiervoor momenteel de app "OsmAnd" welke me goed bevalt. 



Indien gewenst . M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.

dinsdag 3 januari 2017

Ruitensproeier - spuitopeningen vrij houden -

Ik had het al een tijdje last van. De linker ruitensproeier van m'n voorruit ging het steeds minder goed doen. Er kwam nog maar een flauw straaltje uit. In deze tijd van het jaar best lastig. Tijd om er wat aan te doen.
Vlak onder de voorruit van onze auto bevindt zicht een nippel met een tweetal openingen. Als ik de handel van m'n ruitenwisser indruk, wordt middels een pompje de ruitensproeier vloeistof door de spuitopeningen geperst.De meest waarschijnlijke oorzaak is in zo'n geval dat de boel gewoon wat verstopt is. Zeker omdat de rechter sproeier opening en ook die van de achterruit nog van prima functioneren.


De oplossing is simpel. Gewoon een naald uit de naaidoos gepakt en deze, in mijn geval de linker opening van het nippel geprikt en er wat mee rondgedraaid. Niet met een speld. Een naald is wat steviger. Zo nodig kun je er ook de spuitrichting nog wat mee bijstellen. Wat meer omhoog, omlaag, naar links of rechts. Net wat je wilt.

Tenslotte nog even gecontroleerd. Een aanmerkelijke verbetering.