zaterdag 31 december 2016

Onderhoud wandelschoenen

Als je een paar schoenen koopt, dikke kans dat je dan ook met een of ander smeerseltje of een spray de deur uitloopt. En dat niet alleen bij de outdoorshop, als je een paar mooie wandelschoenen koopt maar ook bij de plaatselijke Scapino. Inmiddels hebben we een behoorlijke verzameling schoenchemicaliën in de kelder staan. Sommige van die potjes nog nooit gebruikt. Tijd om eens te kijken wat het allemaal is.

Waarmee behandel je het leer
De Duitsers en de Engelsen weten het wel. In het Duits is schoensmeer "Wachs" en in het Engels "Wax". Voor zover ik kan nagaan is dat ook zo. Maakt niet uit of het nou om schoencrème, schoensmeer, wax emulsie, een spuitbus met impregneermiddel gaat, leer behandelen we met wax. Hetzij op synthetische (paraffine), hetzij op natuurlijke basis (bijvoorbeeld bijenwas of lanoline -schapenvet).
De opzet van al deze middelen is om uitdroging en scheurtjes van het leer te voorkomen, en verder je schoenen waterafstotend en zo mooi mogelijk te houden. Dat laatste is eigenlijk best lastig voor dingen waarmee je beoogt om ermee door veld en beemd te struinen en modder te trotseren.
Zelf gebruik ik een spuitbus met wat heet impregneermiddel, zolang als het leer (nubuck) nog een beetje z'n oorspronkelijke"look" heeft. Ik spuit ze in als het vocht van het natte gras of de regen er niet meer  in druppels van afrolt, maar het leer duidelijk doordrenkt raakt en het lang duurt voor het weer droog is. Eén keer spuiten is daarbij niet voldoende heb ik gemerkt. Reden waarom ik zoals ik ergens las, ze een keer of drie achtereen met de spuitbus te lijf ga en ze tussendoor laat drogen.
Wordt het leer echt glimmend, dan het zij zo en gebruik ik een wax in de vorm van een crème. Schoensmeer dus. Een aantal jaren heb ik een wax emulsie gebruikt dat je min of meer deppend met behulp van een sponsje moest aanbrengen. Een heel gedoe. Ik ben tot de conclusie gekomen dat wax in de vorm van schoensmeer, gewoon veel makkelijker aanbrengt en qua water afstotendheid minstens zo goed werkt. Als ooit het nubuck weer uit de mode raakt zal ik dan ook zeker geen spray meer gebruiken.

Drogen en schoonmaken
Ook als het leer van m'n schoenen erg nat is, zet ik ze schoenen als gebruikelijk weg in de gang onder de kapstok. Ze drogen vanzelf wel. En nee, niet onder de verwarming, Dan zie je het leer als het ware verdrogen en de scheurtjes erin springen.
Schoonmaken doe ik als het kan droog of zo nodig met water en een borstel, gewoon onder de tuinkraan.

En verder
Op grond van mijn eigen ervaringen vind ik dit voldoende. Over het algemeen zijn m'n wandelschoenen, na ca 4 à 5 jaar intensief gebruik,op. Dit vooral omdat m'n zolen dan volledig vergaan zijn en niet het bovenwerk. Maar voor wie meer wil, bij deze enkele links betreffende de onderhoudstips van enkele gerenormeerde schoenmerken als  Lowa, en Hanwag, en het tijdschrift voor de buitensport Op Pad.

Afsluitend wens ik een ieder een prettige jaarwisseling toe en alvast veel geluk, gezondheid en wellicht veel wandelplezier voor het komende jaar. Overigens ben ik van plan om voorlopig geen schoensmeersels en dergelijke meer te kopen. Maar dat terzijde.

vrijdag 23 december 2016

Remblokken en remschijven vervangen, wanneer?

Opnieuw een prozaïsch onderwerp. Een aantal dagen geleden kreeg ik de volgende vraag:
Wanneer zijn blokken en schijven aan vervanging toe? Vandaag werd ik gebeld door dealer dat deze vervangen moesten worden.
Tja dan wordt het bedrag van de APK, gelijk aal een stukje hoger, en daar heb je dan net even niet op gerekend.Wat kun je ermee? Kortweg: als het om APK gerelateerde zaken gaat, kijk  altijd eerst op de site van de RDW (Rijks Dienst Wegverkeer). Hier kun je de keuringseisen nalezen. Wel een beetje ambtelijk taalgebruik, maar het is wel te volgen. En verder zoek ik op internet naar praktijkinformatie die me betrouwbaar overkomt en vraag ik wat rond.

Hoe zit de boel in elkaar en hoe werkt het
           
Op bovenstaande foto is het (voor)wiel van van een auto gedemonteerd, Je ziet dan een remschijf met daaromheen een remklauw. In de remklauw zit aan beide zijden van de remschijf een remblok. Bij het remmen worden de remblokken van weerszijden, krachtig met de remvoering tegen de, met het wiel meedraaiende remschijf aangedrukt. Door het veelvuldig remmen slijten zowel de remvoering (van het remblok) als ook de remschijf.
Behalve schijfremmen heb je ook trommelremmen. Deze zitten vaak bij de achterwielen. Bij het remmen komt 70% van de remkracht terecht op de voorwielen. Hierdoor slijten de remmen voor, veel harder dan de remmen achter. Controle van de trommelremmen laat ik in dit verband dan ook verder buiten beschouwing.

De APK keuringseisen
Artikel artikel 5.2.3 van de APK keuringseisen betreft de onderdelen en werking van de reminrichting. Het komt erop neer dat:
  • je remblokken niet hoeft te vervangen zolang er nog maar een flintertje remvoering opzit. Pas al je bij het remmen hoort krassen - doordat het onderliggende staal van het remblok in contact komt met het staal van de remschijf -, moet je eraan geloven;
en remschijven als ze:
  • teveel roest vertonen (meer dan 50 % rondom) en/of 
  • dat ze een zodanige slijtage vertonen , dat ze zouden kunnen breken. Ik mag er niet aan denken.
Bij  aanvullende permanente eisen, art 53  kun je precies nalezen wat er staat en hoe een en ander gecontroleerd moet worden.

De praktijk
Op diverse sites wordt over het algemeen  aanbevolen om de remblokken te vervangen als de voering die erop zit, minder dan 2 mm dik is. Dat is dan ook -als het goed is - het moment dat de garage opbelt met de mededeling dat ze de auto niet kunnen afkeuren, maar toch adviseren om de remblokken te vervangen.

De remschijven is een wat lastiger verhaal. Op internet lees ik  de volgende redenen om ze te vervangen:
  • Zodra deze te sterk ingesleten raken. Ter indicatie kun je je vinger langs de buitenrand van de remschijf laten glijden. Als de remschijf (teveel) is ingesleten voel je, aan de voor en de achterkant van de schijf, een opstaande rand. Net als bij een deksel van een jampot, maar dan minder hoog. Als je je voorwielen maximaal naar buiten draait, kun je er wel bij en hoef je ze er niet af te halen.
  • De mate van slijtage meten met behulp van een schuifmaat of een voelermaatje geeft meer houvast. Criterium hierbij is de minimale dikte (mm) die door de fabrikant van de schijf wordt opgegeven. Deze maat zou je soms op de naaf van de remschijf kunnen aflezen maar vaak is dit niet meer mogelijk.
    Om een indruk te krijgen van fabrieksspecificaties van remschijven voor een bepaald type auto kun je ook een kijkje nemen op één of meerdere sites voor auto-onderdelen. Op veel van dergelijke websites is het mogelijk om je kenteken in te toetsen, waardoor je makkelijk bij de juiste informatie terecht komt. Voor een voorbeeld, klik hier. Voor onze auto, zag ik dat conform fabrieksspecificaties, de dikte van de remschijf als gevolg van slijtage maximaal 2 à 2,5 mm mag afnemen.
  • Kromtrekking. Ik heb het nooit gemerkt maar volgens de ANWB zou je dit kunnen merken als je een wisselende remkracht of trillingen bij het remmen ervaart;
  • Spleten;
  • Roest (zie hiervoor APK);
  • Diepe krassen.
Veel auto’s hebben een slijtage-indicator (sensor), maar die zouden niet altijd even betrouwbaar zijn. Niettemin ook als het waarschuwingslampje op je dashboard begint te branden is het tijd om er naar te laten kijken.

Wanneer de remblokken versleten zijn hoeven niet altijd de remschijven te worden vervangen. Andersom wel, dus bij wisseling van remschijven moeten ook altijd de remblokken worden vervangen. Dit omdat de oude remblokken, vanwege de versleten remschijf, niet meer mooi vlak zijn.
Om op beide wielen een gelijke remkracht te behouden, moeten remschijven en blokken altijd beiderzijds worden vervangen.

Kosten
Afgelopen april werd ik tijdens de APK ook door de garage gebeld met het advies om de remschijven en de remblokken te laten vervangen, met daarbij de kanttekening de auto er niet op kon worden afgekeurd. Ik heb toen het advies opgevolgd. Het kostte me € 230,-. Niet dat het advies niet goed was, integendeel. Maar de volgende keer wil ik het toch zelf doen. Niet alleen om het geld, maar ik vind het gewoon ook leuk om te doen.

Update: 5-1-2017

Voorbeelden: doe het zelf aanpak Links
Vervangen remblokkenVideo 1
            idemVideo 2
Vervangen remschijven en remblokkenVideo 1
            idemVideo 2
            idemVideo 3

vrijdag 9 december 2016

Veilig internet op reis

Behalve dat ik wat meer wilde weten over de mogelijkheden (zie m'n vorige blog) om van het internet bij verblijf in een hotel of op een camping gebruik te kunnen maken, wil ik het ook graag een beetje veilig doen. Daarom heb ik wat rond gekeken en een aantal zaken geselecteerd, waarvan ik denk dat ik mee rekening kan houden. Hiermee heb ik overigens niet de illusie daarmee elke ongewenste gebeurtenis uit te sluiten. Je maakt keuzes op grond wat je her en der leest. Als ik me echt goed zou willen beveiligen denk ik, zou ik moeten leren hacken, of gewoon niet internetten :).
  • Open wifi-netwerk:
    Een wifi-netwerk op een vakantieadres, dat zonder wachtwoord voor iedereen toegankelijk is of waarbij een ieder van een en hetzelfde wachtwoord gebruik maakt, geldt als onveilig. In een dergelijke situatie zouden kwaadwillenden met betrekkelijk eenvoudige software bij je gegevens kunnen komen of je kunnen volgen als je internet gebruikt.
  • Internet middels de GSM-verbinding van je telefoon:
    Voor het via internet regelen van privacy- en fraudegevoelige zaken  op je vakantieadres is de GSM verbinding van je telefoon een goede en betrekkelijk makkelijke optie. Denk hierbij aan internetbankieren, e-mailen, facebooken, whatsappen, gebruikmaken van je DigiD. Hierbij kun je eventueel je telefoon als "wifi-hotspot" toepassen of gebruik maken van de "USB-thetering". Dit is qua veiligheid te verkiezen boven een wifi-netwerk van welk hotel of camping dan ook.
  • Een VPN-verbinding instellen:
    Een VPN-verbinding is een andere mogelijkheid om een veilige (en anonieme) verbinding buiten de deur te bewerkstelligen.VPN staat voor Vitual Private Network. Hiertoe moet je een programma  downloaden en op je laptop of tablet installeren. Daarna wijst het de weg meestal min of meer van zelf. Het komt erop neer dat je als het ware je verbinding door een denkbeeldige tunnel laat lopen, welke in eerste instantie uitkomt bij een server in een door jou te selecteren land. Kies maar: Frankrijk, Spanje, de US, mits de provider van het programma daar tenminste over een server beschikt. Vervolgens wordt van daaruit weer verbinding gelegd met de site waar het je om gaat. Voor de buitenwereld lijkt het dan alsof je ergens in Verweggistan of Amsterdam zit, terwijl dat in werkelijkheid Monaco is. Als je toevallig Google Analytics voor je website gebruikt, kun je zien dat dat echt zo werkt.
    Bijkomend voordeel is, dat je geen last meer hoeft te hebben van het fenomeen geoblocking en je dus vanuit Monaco, toch gewoon naar "Uitzending Gemist" kunt kijken. Mits de wifi in je hotel natuurlijk niet overbelast is.

    Wat kost dat? 
    Als je het een keer wilt uitproberen op je laptop, kun je gebruikmaken van "CyberGhost". CyberGhost heeft in een redelijk aantal landen servers tot z'n beschikking. Het is gratis, alleen moet je altijd even wachten tot de verbinding mogelijk is. Bevalt het je en heb je een hekel aan wachten, dan kun je altijd een betaalde versie overwegen. Voor enkele andere voorbeelden van een dergelijk programma kijk op: Webwijzer.nl of Beveiligmij.nl  Over het algemeen geldt wel, als je wat betaald, dan krijg je ook iets dat beter functioneert.
  • Automatisch verbinden met ‘min of meer bekende netwerken’:
    Als je ergens geweest bent en daar verbinding hebt gemaakt met een netwerk, dan blijft ook als je er niet meer bent, de naam van dat netwerk in het lijstje met wifi namen op je smartphone staan (kijk bij instellingen -> Wi-Fi ). Je telefoon tracht daarna als het ware voortdurend om weer contact te maken met dat wifi netwerk. Dit zoeken van je smartphone of laptop naar dat wifi-netwerk, zou het voor een cybercrimineel mogelijk maken om zich als dat netwerk voor te doen.Wat helpt is om dat netwerk uit het lijstje met wifi namen te verwijderen. Ook kun je natuurlijk de wifi helemaal uit te schakelen als je buiten de deur bent. Houdt je batterij het ook nog langer vol.
  • Wachtwoorden beschermen:
    Blijft lastig. Zelf gebruik ik geen wachtwoordenkluis. Waarom niet? Vooral een gevoelskwestie. Ergens vertrouw ik het niet. Natuurlijk gebruik ik niet voor alles en nog wat, hetzelfde wachtwoord. Als zoiets achterhaald wordt, kan men op al je accounts inloggen. Bijvoorbeeld Facebook, Twitter je e-mail etc..
    Als je wat meer wilt weten over hoe wachtwoorden gekraakt kunnen worden en hoe je een veilige wachtwoord" verzint,  moet je eens naar dit filmpje van de consumentenbond kijken. Ik vond het erg verhelderend. 
  • Controle van de naam van het netwerk waarmee verbinding wordt gemaakt: 
    Let goed op of het draadloze netwerk waarmee je wilt verbinden ook echt de wifi-hotspot is die je beoogt. Kwaadwillenden zetten soms een draadloos nep netwerk op en lokken je daarmee als het ware in een valkuil. Als je het niet vertrouwt? Vraag dan even aan een medewerker of het netwerk dat je op je telefoon ziet staan ook inderdaad van je hotel of camping zelf is.
  • Firewall  en virusscanner voor Android en iOS:
    Wel gebruiken, niet gebruiken, op internet lees je net zoveel pro's als contra's. Let wel ik heb het niet over Windows. Een Firewall gebruik je om ongewenste gasten (hackers) buiten de deur te houden en in geval van een virusscanner, ongewenste software. Dat is wat mij betreft grofweg het verschil.
    De kans dat ongewenste software op je tablet of smartphone terechtkomt zou vooral aanwezig zijn als je apps van buiten de Playstore of de App Store importeert. Ongewenste gasten voorkom je door voor gebruik te maken van veilige netwerkverbindingen,
    Omdat bij gebruik van een firewall en een virusscanner de batterij van m'n telefoon aanzienlijk sneller leeg is en m'n smartphone en tablet merkbaar trager maken, kies ik er vooralsnog voor om hiervan (nog) geen gebruik te maken. Maar nogmaals, het blijft een afweging.

zaterdag 3 december 2016

Internet op reis - mogelijkheden -

In principe internetten we niet buiten de deur. Dus niet in de trein, bij de MacDonalds of waar dan ook. Behalve als we op vakantie - camper,  hotel, appartement - zijn. Dan  nemen we altijd onze smartphone en een tablet mee. De telefoon gebruiken we soms om even te bellen, een SMS'je te versturen en om, als er wifi aanwezig is, middels whatsapp wat berichtjes en foto's te versturen. Op de tablet bekijken we vaak weeronline, raadplegen een dienstregeling en downloaden soms de krant.
Ik zei het al, als er wifi aanwezig is. Dat is vaak dramatisch slecht. Gedoe met inlogcodes of helemaal niet kunnen inloggen, traag als stroop etc.. Daarom - gelet op onze wijze van gebruik - toch maar eens wat opties nagegaan en tegen elkaar afgewogen.

In principe zijn er 3 mogelijkheden om het internet op te gaan:
  • via de kabel
    Op de kabel is een modem met router aangesloten, welke ter plaatse, via een kleine (bijv. thuis) of grotere antenne (Access Point) een wifi signaal uitzendt;
  • via de GSM
    De GSM verbinding van je telefoon loopt via GSM zendmasten, welke overal verspreid -in binnen- en buitenland- staan opgesteld. De opstelling is zodanig dat een zo goed mogelijke dekking wordt bewerkstelligd. Het GSM signaal wordt in je telefoon verwerkt middels een GMS module;
  • via de satelliet
    De verbinding met de satelliet wordt gemaakt met behulp van een schotel, waarna een modem met router, via een antenne (Access Point) een wifi signaal uitzendt.

Via de kabel (telefoon, coax of galsvezel)
Wat ik al zei, dikwijls bar slecht. Om je een idee te geven van de internetsnelheid in hotels, kijk eens op de site van Hotelwifitest en vul rechts bovenaan de naam in van een hotel in dat je kent, of bijvoorbeeld je woonplaats. Ter vergelijking kun je op dezelfde site (links bovenaan) ook de snelheid bepalen van je huidige verbinding (waarschijnlijk thuis).
Oorzaken van de dikwijls matige prestaties zijn met name overbelasting, een te grote afstand tot de het antenne van het Access Point en/of afscherming daarvan. Enkele mogelijkheden om dit verbeteren zijn:
  1. Gebruik van een signaalversterkend apparaat dat op enige afstand het draadloze ethernet signaal oppikt versterkt en weer doorstuurt. Je komt ze onder allerlei namen tegen zoals bijvoorbeeld repeater, extender, externe router. Bij de comnsumentenbond lees ik: Ze halveren ruwweg de draadloze snelheid van de router, omdat ze ver van de router staan en ze meestal niet tegelijk kunnen ontvangen en versturen.
  2. Wifi antenne. De kabel van de antenne kan worden ingeplugd op de ethernet- of USB poort van je laptop. Indien mogelijk is het zinvol om de antenne buiten en zo hoog mogelijk te plaatsen.
    Of dit ook bij een smartphone of laptop kan, wil ik dit nog eens navragen. Zowel m'n laptop alsook m'n smartphone beschikken over een (micro) USB uitgang.
  3. Een geschikte plaats zoeken waar de ontvangst wel goed is. Soms is er op het terrein van de camping, in het hotel of appartement een plek waar de wat ontvangst beter is.
Tegen overbelasting van het netwerk is geen kruid gewassen, anders dan dat je op een tijd gaat internetten als alle andere gasten slapen of op de piste zitten.

Via de GSM
We hebben geen vaste databundel, maar om te internetten in het buitenland maken we wel gebruik van een prepaid internet buitenland bundel (in ons geval van Tele2). Als we van het internet gebruik willen maken moeten we een SMS berichtje  naar een bepaald nummer sturen met daarop alleen de benaming van van de bundel waarvan we gebruik willen maken. Binnen Europa kent Tele2 (momenteel !, zie verder onder roamingkosten) de volgende maandbundels:

BenamingGrootteKosten
  EU100  100  Mb
€ 2,-
  EU500  500  Mb
€ 6,-
  EU1000  1000 Mb (1 Gb)
€10,-

NB: onder andere op de website van bellen.com vind je een actueel overzicht van min of meer vergelijkbare aanbiedingen van andere providers.

Door onze smartphone als "Wifi-hotspot" ïn te stellen of gebruik te maken van de "USB-thetering" kunnen we weeronline, dienstregelingen en deregelijke op  de laptop en/of tablet raadplegen.
Klik hier als je wilt weten hoe je hierbij te werk kunt gaan.

Voor-  en nadeel:
Voordeel van deze werkwijze met behulp van de GSM is dat je -als je je een beetje beperkt - voor een gering bedrag, geen last meer hebt van een overbelast netwerk (zie hieronder dataverbruik).
Een probleem kan zijn dat je met je telefoon op de plek waar je bent geen ontvangst hebt, doordat er sprake is van onvoldoende dekking. In dat geval kun je:
  1. Een geschikte plaats zoeken waar de ontvangst wel goed is. Soms is er op het terrein van de camping, in het hotel of appartement een plaats waar ontvangst beter is;
  2. Een prepaid simkaartje aanschaffen van een aanbieder welke gebruik maakt van een netwerk dat ter plaatse wel dekking biedt.
    Hoe je met behulp van je telefoon (android) kunt zien of zo'n netwerk beschikbaar is?
    • Op je telefoon: ga naar Instellingen>Mobiele netwerken >Beschikbare netwerken.
    • Op de site van MobileWorldLive.com kun je zien welke provider in Europa,waar dekking biedt. Als je bij Nederland kijkt zul je zien dat hier alleen KPN, Vodafone, T-mobile en Tele2 genoemd worden. Dat komt omdat alle andere aanbieders (Kruidvat, Hema, Ben etc.) eveneens gebruik maken van één van deze netwerken. Op de site eigenwijsheid.nu  staat aangegeven van welk netwerk jou aanbieder (voorzover geen KPN, Vodaphone of T-Mobile) gebruik maakt. Over Tele2 moet nog worden opgemerkt dat deze alleen voor de 4G modus over een eigen netwerk beschikt. Voor 2G en 3G lift Tele2 mee met T-Mobile.
      Meer informatie met betrekking tot dit aspect vind je op de pagina "Aanbieders en dekking van mobiele netwerken in Europa".
  3. De netmodus van je mobiel wijzigen. Op een Duitse site lees ik dat je de ontvangst vaak kunt verbeteren door de netmodus van je mobiel te wijzigen. Dit door bijvoorbeeld in plaats van 4G of 3G te kiezen voor 2G. Hierdoor wordt weliswaar de internetsnelheid verlaagd, maar als je toch al geen goede ontvangst hebt, kan dat geen probleem zijn (beter iets dan niets, toch?). Voor het wijzigen van de netmodus moet je in de instellingen van je mobiel zijn. Hoe dit te wijzigen kan per apparaat verschillen. Een tweetal voorbeelden (android):
    Samsung Galaxy S6:
  4. Huawei Y300:
    • Ga naar: instellingen > mobiele netwerken >selecteer "alleen 2G-netwerken";
  5. Kijken of een externe GSM antenne aangesloten kan worden. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van:
    • een  (passieve) antenne adaptor. Ter illustratie van zo'n adaptor (niet van een antenne !), klik hier;
    • Mifi (zie hieronder).
Mifi
In plaats je smartphone kun je ook een zogenaamde "Mifi" als Wifi-hotspot gebruiken.
Een Mifi is een apparaatje waar je een simkaart (abonnement of prepaid) in kunt doen en waarna je net als hiervoor bij je smartphone beschikt over een "Wifi-hotspot" door middel waarvan je verbinding kunt maken met een netwerk en kunt internetten.

Het gebruik van een dergelijk apparaat vooral aanbevolen om in het buitenland hoge roamingkosten te voorkomen. Je kunt dan ter plaatse een prepaid kaartje kopen, hetgeen aanzienlijk goedkoper zou zijn. Door het wegvallen van de roamingkosten is dit voordeel komen te vervallen. Wel kan het apparaat nog handig zijn omdat het soms een aansluitmogelijkheid heeft voor een externe GSM-antenne en je zo de ontvangst kunt verbeteren.

De aanschafkosten van een een Mifi bedragen ca  €50,- à €100,-

Dataverbruik GSM
Afgelopen september heb ik voor het eerst zo'n bundel van 100Mb gekocht. Na een week met de camper te zijn weggeweest hadden we nog geen 10% van ons tegoed verbruikt. Evenwel, de krant downloaden zonder wifi doen we niet. Dan kopen we liever een krant in de tabac of de supermarkt.

Om zelf een indruk te krijgen van je mogelijke verbruik en dus ook van de kosten, zie onderstaand overzicht.

ActiviteitMogelijk verbruik / eenheid
Aantal
(bijv.)
Verbruik
totaal (l week vakantie)
Whatapp bericht versturen /ontvangen 
 1  Kb
100
0,1 Mb
Foto versturen (bijv. via whatsapp) 
 100 Kb
50
5   Mb
E-mail
 50 Kb
10
0,5 Mb
Website bezoeken
(bijv. weeronline en een dienstregeling)
 1 Mb
20
20  Mb
Krant downloaden
100 Mb
5
0,5 Gb
TV kijken 9 Mb /min
500 (min)
4,5 Gb
Youtube / video streamen  5 Mb /min 100 (min )0,5 Gb

Roamingkosten
Als gevolg van nieuwe Europese regelgeving met betrekking tot "roaming", zijn het afgelopen jaar mobiel bellen, SMS'en internetten, een stuk goedkoper geworden, en vanaf 15 juni 2017 zou bellen, sms'en en internetten in andere EU-landen evenveel moeten kosten als in je eigen land. Voor zover ik begrijp zal dan je verbruik gewoon van je reguliere bundel afgeschreven worden. Of dat nou een vaste of een prepaid bundel is.
Of het vervallen van de roamingkosten ook echt de prijs nog verder zal doen dalen is nog maar de vraag. De vrees bestaat dat de telecombedrijven het verlies aan inkomsten willen compenseren door de binnenlandse tarieven te verhogen.
Al met al blijft het het raadzaam om je verbruik goed in de gaten te houden,.

Via de satelliet
We hebben al een schotel op het dak van de camper staan en binnen het bijbehorende modem. een en anded is alleen geschikt voor tv-ontvangst. Internet is met deze constellatie niet mogelijk.
Naar ik begreep zouden we voor internet weer een andere schotel + modem moeten aanschaffen en een relatief prijzig abonnement bij weer een andere partij. Als illustratie, zie hiervoor het aanbod van de firma's ToowaySatpower en Onastra.

Conclusie
Gelet op de manier waarop wij van het internet met vakantie gebruik maken en het feit dat de roaming kosten in ieder geval aanzienlijk zijn verlaagd, wil ik me voorlopig nog beperken tot:
  • wifi ter plaatse;
Indien onvoldoende -> niet doormodderen maar:
  • gebruik maken van de "USB-thetering" met behulp van onze telefoon;
En in voorkomende gevallen bekijken of:
  • aanpassing van de netmodus soelaas biedt;
  • ter plaatse (of reeds vooraf) een simkaartje kopen van een andere provider die van een ander netwerk gebruik maakt;
  • mocht dit onvoldoende zijn, wellicht dat ik dan nog eens een GSM-antenne aanschaf. 
Experimenteren met een satellietverbinding  lijkt me op zich hartstikke leuk. Maar om nou zoveel geld uit te geven voor alleen een beetje whatsappen, mailen e.d.? Dat wordt hem dus zeker niet.

donderdag 24 november 2016

Snurken - update -

Ruim een jaar geleden plaatste ik een blog over snurken en wat ik tot dan toe geprobeerd had om dit fenomeen tot aanvaardbare proporties terug te brengen.
Ik gaf aan dat wat afvallen en vooral het verhogen van m'n hoofdeind het meeste effect hadden.
Wat ik daarbij nog vergat, is dat ik ook zoveel mogelijk op een zij probeer te slapen.

Tijd voor een update
Geleidelijk aan begon ik toch weer wat meer te snurken. Niet op een niveau zoals voorheen, maar toch. Op een gegeven moment zag ik op de Belgische TV een uitzending over snurken waarbij verhaal verteld werd van een groep snurkers die men tongspieroefeningen liet doen en waarbij duidelijk verbetering werd bewerkstelligd. Heel summier kwamen wat oefeningen aan de orde. Wat zoeken op internet resulteerde in de volgende oefeningen die ik sinds die tijd ongeveer 2x per dag doe. Ongeveer, want ik vergeet het ook wel eens.
  1. Druk met de tip van je tong tegen je verhemelte (vlak achter je boventanden) en laat vervolgens je tong voorzichtig naar achteren glijden (waarbij je wel de druk blijft vasthouden); 
  2. Voer druk uit met je tong tegen je ondertanden, en houd daarbij je tong naar beneden gedrukt. 
  3. Druk je gehele tong afwisselend krachtig tegen (in) je boven  en daarna je onder verhemelte.
  4. Doe je mond wijd open zeg afwisselend ‘aaaah’ en 'ooooh';
  5. Doe alsof je zeer krachtig kauwt (hierbij voel je de spieren van je keel en kaak meedoen);
  6. Druk met je tong eerst je ene en daarna je andere wang krachtig naar buiten en geef daarbij met je wang zoveel mogelijk tegendruk; 
  7. Steek je tong uit en beweeg deze  heen en weer waarbij je telkens je mondhoeken aan raakt;
  8. Steek je tong maximaal uit en houdt dit ca 10 sec.vast.
Elke oefening doe ik ongeveer 10 keer. In z'n totaliteit ben ik er misschien 10 minuten per dag mee bezig. En het effect? Ik heb het snurken nog steeds in de hand. Zelfs zodanig dat we de stap gewaagd hebben om een camper(een tweede handsje hoor) aan te schaffen.

Als je ook snurkt, denk dan ook eens het dagelijks doen van wat eenvoudige tong- en keelspieroefeningen.

woensdag 23 november 2016

Autobanden - kunstgras met bandenkorrels, giftig of niet -

Recent bracht het programma Zembla het onderwerp van de bandenkorrels op voetbalvelden met kunstgras onder de aandacht. In de slipstream hiervan werd in een reactie op mijn vorige blog de volgend vraag gesteld:
Onze zoon zit op voetbal en daar wordt op kunstgras gepeeld met van die bandenkorrels. Is dat nou giftig of niet?
Korrels bij de uitloop


Eigenlijk is het antwoord heel eenvoudig. In de toxicologie geldt: iets is giftig als je er teveel van binnen krijgt. Ook suiker is bijvoorbeeld op een gegeven moment giftig, als je maar door blijft eten. Het verschil zit hem erin dat je van de ene stof veel meer kunt verdragen dan van de andere. En verder kunnen de effecten per stof verschillen. Bijvoorbeeld van de ene stof wordt je alleen maar misselijk of krijg je jeuk en de andere is kankerverwekkend.




Hoe zit dat nou met die bandenkorrels die op de voetbalvelden met kunstgras worden gestrooid.
Dat er gevaarlijke stoffen in deze bandenkorrels zitten die  kankerverwekkend zijn, daar is iedereen het wel over eens. Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) meldt op haar site dat uit rubbergranulaat de volgende stoffen kunnen vrijkomen:
  • diverse PAK's (polycyclische aromatische koolwaterstoffen);
  • weekmakers;
  • metalen;
  • nitrosaminen.
En verder zegt het RIVM dat PAK’s, nitrosaminen en sommige weekmakers,  kankerverwekkend zijn.

Kun je er teveel van binnen krijgen
Al in 2006 is onder auspiciën van het RIVM hier een studie naar verricht. In dat kader is onder andere een beperkt blootstellingsonderzoek uitgevoerd. De conclusie was aanvankelijk dat het geen kwaad kon (dus dat je niet teveel van die kankerverwekkende stoffen binnen zou kunnen krijgen).

Beroering ontstond echter toen recent, Europa de norm wilde verlagen met betrekking tot het maximaal toegestane gehalte PAK's in rubberproducten die in contact kunnen komen met de huid, zoals speelgoed en huishoudartikelen. Verlaging van de norm impliceerde een probleem voor rubbergranulaat, De daarin voorkomende gehaltes zouden de nieuwe norm overschrijden. Daar kwam de VACO (Bedrijfstakorganisatie voor de banden- en wielenbranche) tegen in het verweer en begon een lobby. Kennelijk kreeg Zembla hiervan lucht en zo kwam de zaak aan het rollen.
Maar goed, het verweer van de Rubberindustrie is, dat hoewel er voor de gezondheid gevaarlijke stoffen in het granulaat zitten, dit toch geen kwaad kan, omdat volgens eerder onderzoek dit geen kwaad zou kunnen.
Hierop kwam achteraf in mijn ogen deels terechte maar ook onterechte kritiek op het gedane onderzoek.
De huidige stand van zaken is nu, dat het RIVM een en ander in opdracht van de minister, nader gaat onderzoeken. Bij de beantwoording van Kamervragen  heeft de minister aangegeven de resultaten van dit onderzoek voor het einde van dit jaar te verwachten. Of we dan een bevredigend antwoord zullen hebben, ik waag het te betwijfelen. Het RIVM zegt hierover:
Er moet dan (eind 2016) een duidelijk beeld zijn van de belangrijkste chemische stoffen in rubbergranulaat in Nederland en inzicht in mogelijke gezondheidseffecten van rubbergranulaat. Het is dus geen volledige risicobeoordeling, dat is in het gestelde tijdsbestek niet mogelijk. Wel geeft het de eerste antwoorden op de vragen die gesteld zijn.
In afwachting van de onderzoeksresultaten stelt de KNVB dat er vooralsnog gewoon op de kunstgrasvelden kan worden door gevoetbald. Wel achteraf lekker douchen.
Hoe kijk ik er tegen aan
Toen de kwestie begon te spelen, was mijn eerste reactie "ach het zal wel meevallen". Meer gevoelsmatig kon ik mij niet goed voorstellen dat je door inademing, inslikken of huidcontact, mogelijk teveel van de bestanddelen die in het rubbergranulaat worden aangetroffen, binnen zou kunnen krijgen. Of dat zo zal zijn, tijd zal het leren. Maar dan nog is het een vreemde gedachte te bedenken dat:
  • Je kinderen op een afval product voetballen waarin zulke, in potentie gevaarlijke stoffen zitten opgeslagen;
  • Ze genoemde stoffen ook op andere plaatsen binnen kunnen krijgen. Bijvoorbeeld:
  • PAK's bij het barbecueën, uitlaatgassen, tabaksrook (meeroken), de houtrook van de houtkachel etc. etc.
    Nitrosamines worden aangetroffen, condooms, luchtballons en latex-matrassen. In voedsel ontstaan nitrosamines in nitriet- en eiwitrijke producten zoals vlees, vis, kaas en spinazie, wanneer deze producten onder hoge temperaturen worden verwarmd, bijvoorbeeld bij het braden, bakken en roken.
    Weekmakers, stoffen die kunststoffen elastisch maken, waar vind je ze niet.
    Elke afzonderlijke blootstelling kan dan mogelijk binnen acceptabele grenzen liggen maar bij elkaar opgeteld wordt het steeds meer. Ook is het effect van de stoffen in combinatie met elkaar meestal onbekend;
  • Oude autobanden - volgens het RIVM - tot granulaat vermalen worden, vanwege een Europese richtlijn die het storten van autobanden verbiedt en verplicht tot hergebruik. Ik kan me niet goed voorstellen dat een dergelijke vorm van recycling (vermalen van autobanden en dan uitstrooien) bijdraagt aan het voorkomen van microplastics in het milieu. Het tegenovergestelde is mogelijk eerder het geval.
En verder
  • Voorkomen is beter dan genezen, dus waarom die handel niet weer weggehaald? Ga gewoon weer lekker op gras voetballen, en accepteer het feit dat er misschien af en toe niet gevoetbald kan worden omdat het veld vanwege het weer moet worden afgekeurd. Heb je wellicht  ook nog minder blessures;
  • Rubbergranulaat vervangen door een ander product, ik las bijvoorbeeld kurk of synthetische rubber (TPE). Waarom zou je dat willen? Wellicht dat daar naar verloop van tijd ook weer wat over te doen is. Milieuvriendelijk is het in ieder geval niet,............ lijkt me.

vrijdag 18 november 2016

Bandenspanning - TPMS (Tyre Pressure Monitoring System) -

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen TPMS staat voor Tyre Pressure Monitoring System. Tot voor kort nooit van het bestaan geweten, maar het zit al in heel wat auto's en vanaf november 2014 moet iedere nieuw geregistreerde auto ermee uitgerust zijn. Moeten, jawel zo is in Brussel besloten.

Wat is het.
TPMS is een elektronisch controle systeem dat de bandenspanning registreert. In geval van een te lage bandenspanning (meestal gebeurt dit als de band 20% minder druk heeft dan.de aanbevolen waarde - wettelijke eis -) gaat er een lampje in je auto branden.  Autofabrikanten kunnen gebruik maken van 2 verschillende systemen: Het directe systeem (dat werkt via een sensor, meestal in het ventiel) en het indirecte systeem (dat werkt via de ABS sensor van het voertuig).

TPMS heeft drie functies:
  1. verhogen van de rijveiligheid, door het tijdig opmerken van een te lage bandenspanning
  2. voorkomen van een te hoog brandstofverbruik, door een verkeerde bandenspanning
  3. voorkomen van onnodige bandenslijtage 
Kanttekeningen
    Slijtage en brandstofverbruik
  1. Als je pas je banden gaat oppompen als het lampje op je dashboard gaat branden houdt dit in feite in dat je al tijden met te zachte banden hebt rondgereden (zie: blog bandenspanning) en is het middel feitelijk erger dan de kwaal.
  2. Bij een direct systeem  leiden de sensoren nogal eens tot extra kosten. Bij gebruik van een aparte wielen  met winterbanden moeten ook deze wielen van sensoren worden voorzien. De aanschaf van een set van dergelijke sensoren kost zo'n € 200,- à  € 300,-,  afgezien van de bijkomende kosten van montage en het inprogrammeren,
  3. De meeste TPMS ventielen zijn voorzien van een batterij welke zorgt dat de sensor en zender voorzien worden van energie. Deze batterij zal circa 6 à 7 jaar mee gaan. Daarna moet de sensor vervangen worden. Ook kan de elektronica defect raken of kan het ventiel afbreken.

    Verkeersveiligheid (www.stichtingbandopspanning):
  4. Voordeel van een direct TPMS systeem is dat het de berijder actief waarschuwt indien de druk tijdens het rijden plotseling afneemt; er is een lekke band. De automobilist kan dan wellicht net wat eerder dan dat'ie dat zelf voelt of merkt, de auto veilig tot stilstand brengen op de vluchtstrook, of elders. 
  5. Het indirecte systeem zal een lekke band pas opmerken als dat te laat is. Dit omdat er een vertraging zit in het doorgeven van de indirecte berekeningen. Tegen de tijd dat een indirect systeem doorheeft dat de band lek is geraakt tijdens het rijden, heb je dat zelf ook al gemerkt.
Mijn conclusie
Voorlopig heb ik er nog "geen last"van maar zal er bij aanschaf van een nieuwe auto waarschijnlijk wel mee te maken krijgen. In dat geval wil ik (vooralsnog):
  1. Gewoon m'n bandenspanning blijven controleren zoals ik gewend ben;
  2.  In plaats van het gebruik van "Winterbanden" over te gaan op "All Season banden". Dit vanwege de hoge extra kosten van de sensoren maar ook omdat het gewoon minder werk is,
    NB:
  1. In tegenstelling tot wat je op menige site leest, is het al of niet functioneren van het TPMS systeem (vooralsnog) geen onderdeel van de Algemene Periodieke Keuring (APK) - zie: RDW-Banden.
  2. Voor een site waar je kunt kijken of het type auto waar je naar kijkt is uitgerust met een direct of een indirect TPMS systeem, kun je bijvoorbeeld kijken op de site van Eurosensor. Voorts kun je het natuurlijk ook voor de zekerheid nog even vragen bij de dealer.

dinsdag 15 november 2016

Autobanden vervangen - veroudering -

We rijden met onze Twingo  alweer een aantal jaren op hetzelfde setje winterbanden. Evenwel hoe oud zijn ze eigenlijk en moeten ze ondanks dat er nog voldoende profiel opzit niet eens vervangen worden? Op de site van de Consumentenbond lees ik:
Ook als de banden nog voldoende profiel hebben kunnen ze wel beschadigd zijn of door veroudering droogtescheurtjes vertonen. Het rubber van de band droogt namelijk uit door zonlicht, blootstelling aan de buitenlucht, UV-straling en hoge temperaturen. Na zo'n 6 jaar is het dan ook verstandig om de band te vervangen, ook als er nog voldoende profiel op zit.
Hoe kun je de leeftijd van je banden achterhalen?
Op de wang (zijkant) van iedere band staat de zogenaamde DOT code. Vanaf het jaar 2000 is dat een 4 cijferig getal.
Op de banden aan de linker kant van onze auto zie ik respectievelijk de getallen 4507 en 4607 staan, Dit houd in dat de ene band in week 45 en de andere in week 46 van het jaar 2007 geproduceerd is. Ze zijn dus momenteel ongeveer 9 jaar oud.
Evenwel hoe ik hoe ik ook kijk, op m'n rechter banden zie ik nergens iets staan. Daarom met nog wat vragen in m'n achterhoofd naar de bandenhandel. Daar vertelt een monteur me dat de DOT code altijd aan één kant van een band staat weergegeven. Bij de banden rechts kan ik de code dus niet zien omdat'ie daar aan de binnenkant van de banden staat. Als ik ze zou willen zien, zou ik de auto op de brug moeten laten zetten of de wielen moeten demonteren. Voor mij voldoende reden om gemakshalve aan te nemen dat de banden, welke ik tegelijkertijd bij dezelfde leverancier gekocht heb, ook van dezelfde leeftijd zijn.

Is 6 jaar te oud?
  • APK
  • Leeftijd en/of droogtescheurtjes als gevolg van veroudering vormen in het kader van de APK geen reden tot afkeur van een band. Dit is wel het geval als door de scheurtjes het karkas (koordlaag) van de band zichtbaar is.
  • Fabrikanten, leveranciers, BOVAG
  • Als ik google op "vervangen", "banden", "leeftijd", "onderzoek", "TNO" etc. dan krijg ik alleen maar aanbevelingen van bandenfabrikanten of bandenhandels. De één adviseert je om  je banden na 5 jaar te vervangen, de ander zegt dat je dit na 8 of 10 jaar zou moeten doen. Soms wordt geadviseerd om na 5 jaar ieder jaar bij de vakhandel ter controle langs te gaan.
  • ANWB en ADAC
  • De ADAC (Allgemeiner Deutscher Automobil-Club) adviseert om de banden niet langer dan 10 jaar te gebruiken.

    Op de site van de ANWB zie ik geen aanbeveling staan met betrekking tot de maximale leeftijd van een autoband. Ten aanzien van caravanbanden lees ik:
    .................Natuurlijk is niet elke band na zes jaar ook echt aan vervanging toe.
    De mate van veroudering (droogtescheurtjes) hangt bijvoorbeeld sterk af van de hoeveelheid uv-straling (zonlicht) waaraan ze worden blootgesteld. Zelf dus even goed kijken!
Het onderzoek waarnaar in de bovenstaande tekst wordt verwezen heb ik helaas niet kunnen vinden.


Bezoek aan de bandenhandel
Ik kom er niet echt uit, en ben daarom zoals ik hiervoor al aangaf, m'n licht gaan opsteken bij de lokale vakman. Gevraagd naar de leeftijd waarop zij adviseren om banden te vervangen, liet  de monteur me met zoveel woorden weten dat eigenlijk een beetje onzin te vinden. Als een band geen tekenen van veroudering vertoont (droogte scheurtjes, scheurtjes in het profiel) zou ik die nog prima kunnen gebruiken.
Voorbeeld droogte scheurtjes
Voor meer voorbeelden van droogte scheurtjes zie: VACO-Banden onder de loep (o.a. pag. 9 en 15).

Mijn conclusie
M'n banden zien er na 9 jaar nog goed uit. Er zit voldoende profiel op (> 4 mm) en ik zie nergens droogtescheurtjes of iets wat daarop zou kunnen lijken. Voorlopig rijd ik er nog maar even op door.

zaterdag 12 november 2016

Bandenspanning

Als het in de herfst wat kouder wordt verwissel ik de zomer- voor de winterbanden en in het voorjaar dezelfde actie maar dan andersom. Na de bandenwissel ga ik altijd even naar het tankstation om de spanning van de banden weer op het gewenste peil te brengen. Zo ook afgelopen maandag.
Dit keer - of eigenlijk al wat eerder- bekroop me de vraag waar ik mee bezig was. Deed ik het wel goed. Daarom maar eens op internet rondgestruind om te lezen wat er over te berde wordt gebracht en hier en daar wat navraag gedaan.

Op meerdere websites wordt gewezen hoe je je bandenspanning moet meten en waarom. Kort samengevat doe je het ter voorkoming van:
  • Onnodige slijtage aan je banden. Een onderspanning van 20% zou de levensduur van de band met bijna een kwart verkorten, en 30% onderspanning de zelfs met de helft;
  • Een te hoog brandstofverbruik. Met 15 % te lage spanning ( 2 ,0 bar in plaats van 2,3 bar), zou je bijna 2 % extra brandstof verbruiken;
  • Veiliger rijden. De Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV) heeft onderzocht wat het effect is van onderspanning op auto ongelukken. Zij komen tot de conclusie dat ongeveer 0,5 % van alle ongelukken hierdoor wordt veroorzaakt.
En verder wordt over het algemeen aanbevolen om bij het meten van de bandenspanning als volgt te werk gaan;

Aspect
          Bandenspanning
Aanbevolen waarde
  • Zie instructieboekje van je auto, de binnenzijde van het portier of de benzinedop
  • Bij koude banden. De banden zijn nog koud genoeg als afstand tot het tankstation = < 5 km
Frequentie controle
  • Bij voorkeur 1x per maand.
's Winters       =  Aanbevolen waarde:  + 0,2 bar

I.g.v. warme banden
(er is meer dan 5 km gereden - bijv. langs snelweg)
      =  Aanbevolen waarde:  +  0,3 bar
    N.B.
  • Bij voorkeur banden 1/2 uur laten afkoelen
  • Geen lucht uit de band laten lopen
Verschil bandenspanning
  • Spanning linker band = rechter band
  • Spanning voorbanden mag verschillen t.o.v. achterbanden
Reservewiel      =  Hoogste aanbevolen waarde 























Maar......hoe weet ik of, als ik ergens m'n banden oppomp, de daarbij gemeten bandenspanning (aantal bar's) voldoende nauwkeurig is. Met andere woorden het resultaat niet te veel afwijkt van wat het daadwerkelijk zou moeten zijn?
Uit een vorig leven weet ik dat na verloop van tijd het meetresultaat van een meetinstrument meer en meer gaat afwijken van de oorspronkelijk ingestelde waarde. Meetinstrumenten - en dus ook bandenspanningsmeters moeten daarom in principe periodiek gekalibreerd worden. Hiernaar benieuwd heb ik naar de volgende bedrijven en organisaties een mailtje gestuurd met de vraag in hoeverre aan dit aspect aandacht wordt besteed:
  1. BOVAG (Brancheorganisatie -Bond- van Auto(mobiel)handelaren en Garagehouders)
  2. VACO (Branchevereniging voor de banden- en wielenbranche)
  3. KwikFit (landelijke specialist in banden, velgen en onderhoud)
  4. Shell
  5. AirServ AIR-serv (exploitant van luchtunits en stofzuigers, samenwerkend met brandstofmaatschappijen);
  6. Stichting Band op Spanning
Gezegd moet worden dat ik van iedere organisatie een antwoord ontving. Uit de ontvangen reacties begreep ik dat alleen de bandenpompinstallaties van Airserve en de Stichting Band op Spanning periodiek gekalibreerd worden en dat de bandenpompen bij Shell in beheer zijn bij de firma Airserv. Later zag ik ook bij tankstations van andere brandstofmaatschappijen installaties van Airserv staan.
Van de overige organisaties (1 t.m 3) begreep dat zij aan het kalibreren van bandenspanningsmeters geen aandacht besteden omdat:
  • Kalibratie is niet verplicht is (zie toelichting);
  • Bij "onze organisatie" worden alle bandenspanningsmeters binnen de termijn vervangen waarop deze gekalibreerd zouden moeten worden;
  • Wij laten het aan de bij ons aangesloten bedrijven zelf en hun expertise over om te zien of er al of niet gekalibreerd zou moeten worden.
Mijn Conclusie
Voor de controle van m'n bandenspanning kan ik het best terecht bij het tankstation bij mij om de hoek waar een bandenpompinstallatie van AirServ staat opgesteld. Die 50 eurocent die het daar kost kom ik ook wel weer overheen. Een bandenpompinstallatie van de Stichting Band op Spanning is helaas (nog) te ver weg.

Bij controle bij een garage of de bandenvakhandel - bijv. in geval van een APK - kun je er wat mij betreft niet zonder meer van uit gaan dat als je er de deur uit rijd, de bandenspanning overeenkomt met de door de fabrikant van je auto aanbevolen waarde.


Toelichting
In het blad APK-keurmeester, nr 69 van het RDW -(Rijks) Dienst Wegverkeer staat onder het kopje "Bandenspanning altijd meten" o.a. het volgende vermeld:

De eis voor de bandenspanningsmeter luidt volgens artikel 11 lid f van de erkenningsregeling keuringsbevoegdheid APK: een doelmatige bandenspanningsmeter en een doelmatige bandenpomp.
En verder:
Doelmatig wil zeggen: bruikbaar, geschikt en in goede staat. Er zijn geen eisen vastgelegd over het regelmatig ‘ijken/kalibreren’ van de bandenspanningsmeter.

Voor zover ik begrijp is dit laatste in strijd met artikel 13 van dezelfde regeling waarin volgens mij met zoveel woorden staat dat o.a. manometers jaarlijks aantoonbaar gekalibreerd moeten worden.

Toevoeging 14-11-2016
Navraag bij het RDW leerde dat een bandenspanningsmeter in de zin van de erkenningsregeling niet als een manometer wordt beschouwd.

donderdag 3 november 2016

Planners Openbaar Vervoer

Als je geen rondwandeling maakt heb je vaak het openbaar vervoer nodig om weer terug bij je auto of overnachtingsadres te kunnen komen.
In onderstaand een overzicht heb ik enkele OV-planners opgenomen, waarvan ik gebruik maak (of nog wil maken), bij het plannen van onze wandelingen. Wellicht dat je er ook wat aan kunt hebben.

Met betrekking tot het gebruik van deze planners, twee kanttekeningen:
  1. Ze werken allemaal - in meer of mindere mate - anders.
  2. In principe gebruik ikzelf altijd eerst de landspecifieke planner. Levert dat niet het gewenste resultaat op, dan ook Rome2Rio en/of Google maps.

    Land
    OV-planner
    Selectie begin- en eindpunt
    op een kaart
    Nederland

    - Werkt prima.
    - Niet mogelijk.

    - Mogelijk.




    België



    - De optie werkt  (bij mij) alleen als
    ik op de kaart een specifieke halte selecteer.

    - Mogelijk.
    - Tenzij je in Brussel moet zijn, kaart eerst uitzoomen.
    Luxemburg
    - Mogelijk.
    Duitsland
    - Werkt ook in Zwitserland en Oostenrijk.
    - Niet mogelijk.
    Zwitserland
    - Op de kaart kunnen alleen haltes
    worden geselecteerd.
    Oostenrijk
    - Op de kaart kunnen alleen haltes
    worden geselecteerd.
    Engeland
    - gebruik van een postcode verbeterd
    het zoekresultaat.
    - huisnummers moeten voor de straatnaam worden ingevuld, dus bijv.:
    10 Downing Street, London SW1A 2AA
    - Niet mogelijk.

    Ierland
    - Mogelijk.
    Denemarken
    - Mogelijk.
    Zweden
    - Mogelijk.
    Frankrijk
    I-Transports werkt beter als je:
    - een account aanmaakt;
    - een postcode i.p.v. een plaatsnaam gebruikt.
    - Niet mogelijk.



    Wereldwijd


    - Werkt als een speer.
    - Via Rome2Rio kun je de dienst-
    regelingen van de (lokale) onder-
    nemingen verder bekijken.
    - Niet mogelijk.

    - Werkt bij mij minder goed in Frankrijk.
    - Mogelijk.
    Overige


    - Alleen om te zien waar trein, bus,
    tramlijnen etc. lopen.

zondag 28 augustus 2016

Wandelen - Randstad Trail: Capelle Schollevaar -> Gouda (26 juli 2016)

Station Capelle Schollevaar (1981)

 

Station Gouda (1984)
Als we op weg naar Capelle Schollevaar, in Amersfoort overstappen, valt het gelijk op. Het is warm. In ieder geval warmer dan toen we van huis gingen. We twijfelen of we maar niet weer de trein terug zullen nemen. Toch maar niet. Zonde van onze dag "vrij reizen". Dus lopen we na aankomst in Cappelle om ongeveer 11 uur door het recreatiegebied "Hitland" richting Moordrecht. 
Hitland
Waar we in de trein al bang voor waren, wordt werkelijkheid. Het recreatiegebied waar we tot aan Nieuwerkerk aan de Ijssel doorheen lopen is.best aantrekkelijk, daar niet van, maar het is er nu te warm. En dan heb je daar toch wat minder oog voor. We zoeken zoveel mogelijk de schaduw op. Op een gegeven moment is er echter geen schaduw meer en moeten we verder, onder langs de dijk van de Hollandse Ijssel.
De Hollandse Ijssel
Bij Moordrecht  hopen we iets te kunnen drinken. Helaas is er niets open, dus dan maar door. Met de pont steken we de Hollandse Ijsel over en komen terecht in Gouderak.

Voor de zekerheid slaan we even linksaf de dorpsstraat in waar we tot onze verrassing cafetaria "Hapsekee" aantreffen. Wij naar binnen. We hebben behoefte aan zout en vocht. We bestellen een patatje en een blikje drinken. Als "N" wil afrekenen zegt de uitbater: "eet dat eerst maar even op, betalen kan straks wel". "Dat  kan hier nog hé". We knappen er behoorlijk van op en nemen daarna nog een ijsje. Zo nou weer verder. Weer wat geleerd. Bij warm weer niet alleen water drinken, maar ook zorgen voor wat zouttoevoer.

Tot aan Gouda vervolgen tenslotte onze weg door de Krimpenerwaard over een zogenaamde "Tiendweg". 
Tiendweg
Op internet lees ik dat:
een tiendweg is op een veenkade aangelegde weg is. De tiendwegen bevinden zich voornamelijk in de veenontginningen in het westen van Nederland, onder andere in de Lopikerwaard, Vijfherenlanden, de Alblasserwaard en de Krimpenerwaard. Er zijn ongeveer 55 historische tiendwegen bekend in Nederland bekend. Tiendwegen zijn gedateerd tussen 1100 en 1500.
Ook daar weinig tot geen schaduw, zodat we toch wel blij zijn als we Gouda binnen lopen.
Stadhuis van Gouda
 vorige etappe ............ volgende etappe

Karakteristiek van de wandeling
De route loopt over voornamelijk over verharde wegen en paden door een waterrijk weidelandschap. Horecagelegenheid is er halverwege in Moordrecht (niet altijd) en in Gouderak (cafetaria "Hapsekee"). Wij vertrokken om ca 11.00 uur vanaf Station Capelle Schollevaar en arriveerden om 16.00 uur  bij het Station Gouda. De totale afstand van de geplande route bedraagt ca 20 km.

De wandeling is niet gemarkeerd, dus moet je gebruik maken van een goede kaart. Ook kun je het gpx bestand van de gevolgde route, onder aan deze pagina downloaden en in een navigatie-app van je smartphone deponeren. Zelf gebruik ik hiervoor momenteel de app "OsmAnd" welke me goed bevalt. 



Indien gewenst . M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.

dinsdag 2 augustus 2016

Wandelen - Randstad Trail: Schiedam -> Rotterdam -> Capelle Schollevaar (11 juli 2016)


Station Schiedam Centrum (2000)

 

Station Capelle Schollevaar (1981)
Van de wandeling die ons voor vandaag voor ogen staat verwachten we eigenlijk niet zoveel. Achteraf zou blijken dat we dat verkeerd hadden ingeschat. Wat een afwisseling en wat was er veel te zien.

Om kwart over 11 lopen we weg bij het station Schiedam Centrum richting het "Kasteel", met andere woorden het stadion van de voetbalclub Sparta. Daar kunnen we door een hek een glimp opvangen van het inwendige. Er wordt getraind. Zelf heb ik niet zoveel met voetballen, maar "N" des te meer. Dus vandaar dat ik de route erlangs heb gepland.
Het Kasteel
Vervolgens op naar Delfshaven. Net als Schiedam een plaats met een drankverleden. Volgens de reclame is het hier zelfs geboren. Henkes jonge jenever dan wel te verstaan. Wij drinken er evenwel koffie bij café "aan Zet". €3,80 voor een cappuccino en een koffie. Waar vind je dat nog voor die prijs.
Delfshaven
Aan het eind van de Coolhaven komen we langs een sluizencomplex waar op dat moment een paar binnenvaartschepen worden geschut. Om de gang van zaken wat beter te kunnen bekijken lopen we even het terrein op. We worden aangesproken door een geüniformeerd persoon. Kennelijk de sluiswachter. Hij zegt: "zeker toeristen?" Als ik dat beaam, deelt hij mee dat bij de ingang vermeld staat dat het hier "verboden toegang is voor onbevoegden". "Voor uw eigen veiligheid overigens". Ik antwoord dat ik dat kan begrijpen, want tegelijkertijd staar ik in het donkere gat van een onafgedekt scheepsruim. Je zal d'r maar in duvelen. De sluiswachter is overigens de kwaadste niet. Hij vertelt ons nog enkele wetenswaardigheden van de sluis en wat foto's maken mag ook nog.


Bij de Euromast slaan we de hoek om waarna we weer langs de Nieuwe Maas lopen. Het beeldmerk van Rotterdam, de Erasmusbrug springt direct in het oog. Zo ook een tweetal ander prestige projecten aan de overkant van het water, op wat heet de kop van Zuid, het gebouw "de Rotterdam" van Rem Koolhaas en het voormalige cruiseschip van de Holland-Amerika Lijn, het ss Rotterdam. Het heeft wat gekost, maar dan heb je ook wat. Het geheel vinden we best wel imponerend, dat zal de bedoeling ook wel zijn, maar daarom nog niet minder fraai. Helaas ontbreekt ons vandaag de tijd om de brug over steken teneinde daar ook nog even rond te kijken. Andere keer maar weer.

Ter hoogte van de Willemsbrug gaan we opnieuw links af en komen terecht in de buurt van de Oude Haven, de Kubuswoningen en de Markthal.
Scheepswerf Oude Haven
We betalen €3,-  om bij de kijk-kubuswoning naar binnen te mogen. Gelijk met een aantal Japanse dames stommelen we de trap op naar boven. De woning maakt op ons een wat hokkerige indruk. Het zijn natuurlijk wel bijzondere huizen, maar bij het inrichten ervan moet je wel erg veel moeite doen om alles wat scheef is weer recht te breien. Gevraagd naar de koopprijs van een dergelijke woning wordt me verteld dat ze voor ongeveer €200.000,- over de toonbank gaan.
Kubuswoningen

Weer buiten vragen dezelfde dames waarmee we ook naar boven gingen of ik nog even een foto van ze wil maken. Natuurlijk wil ik dat. De dames gaan "en groupe" staan, lachen me vriendelijk toe en ik schiet een keer of vier een plaatje. "Thank you". "You're welcome".
Na de Markthal, ook een groots gebouw, door naar het Kralingse bos. We eten er soep, "N" plakt een pleister op de knie van een meisje dat net met haar step gevallen is en genieten van al het groen waar we doorheen lopen. Wat een contrast met het spektakel van de stad kort hiervoor.
Markthal en Laurenskerk
Na een winkelcentrum staan we toch nog onverwacht voor het station Capelle Schollevaar. Maar niet nadat we een uurtje daarvoor nog in de deelgemeente Prins Alexander langs het laagste punt van Nederland zijn gekomen. Volgens opgave 7,10 meter benden NAP. Om dit gedenkwaardige gegeven te memoreren heeft men hier een kunstwerk gesitueerd. Op mij maakt het de indruk alsof ze - toen er gebouwd werd -nog wat betonplaten over hadden. Maar ach, smaken verschillen.

vorige etappe ............ volgende etappe

Karakteristiek van de wandeling
De gehele route loopt over verharde wegen en paden en loopt - hier en daar onderbroken door een park -door een aaneengesloten stedelijk gebied. Horecagelegenheden zijn er meer dan voldoende.  Wij vertrokken om ca 11.1 uur vanaf Station Schiedam en arriveerden om 17.15 uur  bij het Station Capelle Schollevaar. De totale afstand van de geplande route bedraagt ca 21 km.
De wandeling is niet gemarkeerd, dus moet je gebruik maken van een goede kaart. Ook kun je het gpx bestand van de gevolgde route, onder aan deze pagina downloaden en in een navigatie-app van je smartphone deponeren. Zelf gebruik ik hiervoor momenteel de app "OsmAnd" welke me goed bevalt.. De app MyTracks die ik hiervoor ook wel gebruikte wordt door Google helaas niet meer beschikbaar gesteld.



Indien gewenst M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.