vrijdag 24 juli 2015

Doktersbezoek

Min of meer toevallig liep ik in een database van OECD (= OESO, Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling), tegen een overzichtje aan, waarin voor 2013, het gemiddeld aantal doktersvisites per hoofd van de bevolking van een land, stonden weergegeven.
Ik vond het wel grappig. Vaak heb je over de inwoners van een land bepaalde ideeën, die achteraf niet helemaal met de werkelijkheid overeen blijken te komen. Zo had ik bijvoorbeeld van Fransen altijd het idee dat ze nogal eens bij de dokter zaten. In ieder geval veel meer dan wij nuchtere Hollanders. Nou dat is dus niet zo. Op de website van Eurostat is het ook mogelijk om zelf overzichten te creëren. Zo gezegd zo gedaan. Uit het onderstaande overzichtje, waarvoor ik alleen de Eurolanden geselecteerd heb, blijkt dat men in de meeste van deze landen 6 à 7 keer per jaar naar de dokter gaat. Ook de Fransen. Alleen de Grieken en de Ieren gaan veel minder vaak. Terwijl de Litouwers, Duitsers en Slowaken, toch wel wat meer bij de dokter komen. Klopte mijn indruk van de Duitsers toch nog :).

N.B. Voor een een drietal landen waren geen gegevens over 2013 bekend, maar wel van een ander jaar. Daarom heb ik die informatie even apart, onder de grafiek weergegeven.




Griekenland: 4.0 (2006)
Ierland: 3.3 (2010)
Spanje: 7.4 (2011)


dinsdag 21 juli 2015

Griekse reders en onze bankbestuurders

Gisteren stond een bericht in Trouw over de maatregelen die de Grieken moeten treffen om voor de noodzakelijke vervolgkredieten in aanmerking te komen. Dit teneinde een soort faillissement te voorkomen. Kortweg kwam het op het volgende neer:
  • Verhoging van de BTW tarieven;
  • Versobering van de pensioenen;
  • Privatisering van staatsbedrijven;
  • Modernisering van de belastingdienst;
Verder las ik o.a. dat de superrijke scheepsmagnaten in het land, van Brussel zwaarder moeten worden belast. Even ter informatie, Griekenland heeft de grootste koopvaardijvloot ter wereld. De sector heeft ca 200.000 werknemers, is goed voor 7,5% van het inkomen van het land en zou de afgelopen jaren niet of weinig te lijden hebben gehad van de crisis. Ten aanzien van het zwaarder belasten van de winsten van de rederijen bestaat waarschijnlijk geen verschil van mening tussen de linkse Griekse regering en de vertegenwoordigers van de Euro-groep. Appeltje, eitje zou je denken. Maar schijn bedriegt. Gisteren stond in de krant een artikel van Janne Chaudron, waarin een niet armlastige Griekse reder aangaf dat als aan de belastingvoordelen, want dat zijn het, gemorreld zou worden, de vloot onder een andere vlag zou gaan varen of wel uit het land zou vertrekken. Dus nog minder belastinginkomsten, werkgelegenheid etc.

Wat mij betreft lijkt dit gedrag sterk op dat van onze bankbestuurders. Men denkt in een andere wereld te leven, een bijzondere categorie te vormen en dat voor hen andere voorwaarden gelden.

Ik vraag me af of het niet mogelijk is dat de EU de Grieken in dit kader een handje helpt. Jeroen Dijsselbloem hoeft alleen maar met Tsipras bij de betreffende reders een kopje thee te gaan drinken. Hij kan dan terloops even het onderwerp van de belastingheffing ter sprake te brengen en daarbij melden: "beste reders, als je uit Griekenland vertrekt, hoef je in de overige havens van de EU ook niet meer langs te komen". Ik denk dat het zou werken.

zaterdag 4 juli 2015

Griekenland, begrotingstekorten en staatsschulden

Al tijden liep ik tegen een aantal financiële begrippen aan, waarvan ik niet goed begreep wat ermee bedoeld werd. Meestal las ik er maar een beetje overheen. Ook nu, ten tijde van de jongste ontwikkelingen van de Griekse tragedie. Daarom heb ik maar eens een en ander opgezocht en voor mezelf een simpele vertaalslag gemaakt. Het betreft de volgende begrippen:
  • Begrotingstekort (overheidstekort). Hiervan is sprake wanneer een overheid meer geld uitgeeft dan er inkomt. Bij de inkomsten gaat het voornamelijk om belasting- en niet-belastingontvangsten zoals dividenden uit staatsdeelnemingen en -in Nederland- de aardgasbaten. Met het begrip financieringstekort wordt min of hetzelfde bedoeld maar om het nieuws in grote lijnen te kunnen volgen zijn de verschillen wat mij betreft niet zo relevant. Als je wilt kun je o.a. op wikipedia nauwkeuriger begripsomschrijvingen vinden.
  • Staatsobligaties en leningen. Om in geval van een begrotingstekort, toch de voorgenomen plannen te kunnen uitvoeren en de nodige aflossingen en rente te kunnen betalen, lenen overheden geld. Dit doen ze vooral door de uitgifte van staatsobligaties. Je zou zo'n staatsobligatie een beetje kunnen vergelijken met een aflossingsvrije hypotheek. Gedurende de looptijd, van bijvoorbeeld 10 of 30 jaar, wordt alleen de rente betaald en na afloop wordt de boel afgelost. In een enkel geval worden ook leningen aangegaan bij andere EU-landen of internationale instellingen. Met name als een land op "de gewone markt"erg veel rente moet betalen. Griekenland, Cyprus, Portugal en Ierland zijn op deze wijze in 2011 uit de brand geholpen (zie het groene deel van de staafjes in de onderstaande grafiek). 
    Bron: Eurostat
  • Staats- of overheidsschuld. Dit omvat de totale schuldenlast van de overheid van een land. Als gevolg van opeenvolgende begrotingstekorten neemt de staatsschuld toe. Is er een overschot dan neemt hij natuurlijk af.
    De staatsschuld kan worden teruggedrongen door of te bezuinigen, dus de uitgaven te verminderen, of de belastinginkomsten te verhogen. Dit laatste is o.a. mogelijk door de belastingtarieven te verhogen, de ontduiking tegen te gaan en/of door de economie beter te laten draaien. 
  • Bruto Nationaal Product (bnp). In grote lijnen gaat het hier om het ‘inkomen’ van een land. Tevens wordt wel  het begrip Bruto Binnenlands Product (bbp) gebruikt. Ook hier geldt dat beide begrippen niet exact hetzelfde betekenen en zijn er op wikipedia nauwkeuriger begripsomschrijvingen te vinden.
Dikwijls worden de staatsschuld en het begrotingstekort van een land uitgedrukt als een percentage van het bnp of het bbp. De gedachte hierbij is dat het feitelijke bedrag (de nominale waarde) van de schuld niet zo belangrijk is. Het belangrijkste zou zijn, dat het niveau van de schuld in een redelijke verhouding moet staan tot de inkomsten van een land, zodat de rente en aflossing ook opgebracht kunnen worden. Eigenlijk is dit niet anders dan wanneer je een hypotheek aanvraagt. Die krijg je ook niet als je te weinig verdient.
De lidstaten van de Europese Unie hebben zich daarom verplicht om het overheidstekort en de overheidsschuld niet te hoog te laten oplopen. Het begrotingstekort mag niet groter zijn dan 3 procent van het bruto binnenlands product (bbp), en de staatsschuld niet hoger dan 60 procent van het bbp.

Overzicht staatsschulden en begrotingstekorten in 2014
Als laatste nog een overzicht van de staatsschulden en de begrotingstekorten.

In % van het BBP
LandHoogte staatsschuld
2014 
Tekort / overschot
begroting 2014
België106,5-3,2
Cyprus107,5-8,8
Duitsland74,40,7
Estland10,60,6
Finland59,3-3,2
Frankrijk95-4
Griekenland177,1-3,5
Ierland109,7-4,1
Italië132,1-3
Letland40-1,4
Litouwen40,9-0,7
Luxemburg23,60,6
Malta68-2,1
Nederland68,8-2,3
Oostenrijk84,5-2,4
Portugal130,2-4,5
Slovenië80,9-4,9
Slowakije53,6-2,9
Spanje97,7-5,8
*Bron: Eurostat

Opvallend in het overzicht is, dat er in 2014 maar 6 landen zijn met een staatsschuld welke voldoet aan de 60% norm.
Voorts valt op dat Griekenland in 2014, in relatieve zin, de hoogste staatsschuld had. Maar hun begrotingstekort, als percentage van het bbp, was lager dan dat van Cyprus, Ierland, Frankrijk, Slovenië, Portugal en Spanje. Wat dat betreft hebben (of hadden?) ze mogelijk hun uitgaven beter onder controle dan de hiervoor genoemde landen. Het zou aardig zijn om na te gaan, in hoeverre de maatregelen waarvan de Eurogroep en het IMF vinden dat het land ze moet nemen, ook door andere Eurolanden zijn of worden doorgevoerd. Bij mijn weten is La Poste in Frankrijk ook nog steeds een overheidstaak. Of er moet recent iets veranderd zijn. 

Ik benieuwd waar de Grieken zondag voor kiezen. Als ik Griek was, zou ik het echt niet weten. 

donderdag 2 juli 2015

Gekeken: The thruh about personality

Min of meer toevallig keek ik dinsdagavond naar een BBC documentaire op Canvas getiteld "The thruth about personality". In de samenvatting van het programma lees ik over de wetenschapsjournalist Michael Mosley die :
de jongste wetenschappelijke inzichten onderzoekt over hoe hoe onze persoonlijkheid ontstaat  en of je deze kunt veranderen.  Over zichzelf meldt hij van nature een pessimistische inslag te hebben. Daarbij piekert hij voortdurend, maakt zich over van alles en nog wat zorgen en slaapt hij bijster slecht. Graag zou hij een wat meer optimistische levensinstelling willen bewerkstelligen. In het kader van de documentaire probeert hij een tweetal technieken uit om dit aspect van zijn persoonlijkheid te veranderen.
Eerste techniek
De eerste techniek is eenvoudig en voor iedereen die dat wil, direct toepasbaar. Middels een internet programma kreeg Michael Mosley gedurende ca. 10 minuten een pagina aangeboden met daarop 15 foto's van ontevreden, boos of chagrijnig kijkende mensen. Tussen deze foto's stond telkens ook één foto van een goed gehumeurd persoon. Deze tevreden, vriendelijk ogende persoon moest worden aangeklikt. Vervolgens verscheen de volgende pagina met 16 foto's en moest opnieuw de positieve uitzondering worden geselecteerd. De bedoeling van deze training is om door de positieve acties, het negatieve denkpatroon in een meer optimistische richting om te buigen.

Tweede techniek
De tweede techniek die Michael Mosley voor zover ik begreep min of meer tegelijkertijd beproefde was een vorm van meditatie. In mijn ogen, maar ik heb er geen verstand van, was het een soort ontspanningsoefening die hier mindfulness genoemd werd. Om zich deze techniek eigen te maken volgde hij een korte training.

Resultaat
Na beide technieken gedurende 7 weken, tenminste 3 keer per week  te hebben toegepast, gaf Michael Mosley aan zich duidelijk beter te voelen. Ook scoorde hij beter op enkele testen die in dit kader op hem werden losgelaten.

Zelf toepassen?
Ik heb geen last van slapeloosheid, piekeren, stress, of maak me voortdurend over van alles en nog zorgen. Wel heb ik, voor zover ik mezelf ken, de neiging meer de negatieve, dan de positieve kant van de dingen te zien. Daar moet ik echt op bedacht zijn. Daarom heb ik de bedoeling om de oefening met de gezichten (de eerste techniek) een een tijdje uit te proberen. Dit onder het motto baat het niet, dan schaadt het niet en vanwege eenvoudige toepasbaarheid.
Als ik wel last zou hebben van slapeloosheid, stress etc., dan zou ik zeker ook de meditatie overwegen, al lijkt me dat wel een stukje moeilijker.

Voor wat meer achtergrond informatie ga naar de site van BBC Horizon.  Indien gewenst kun je op Youtube, de volledige uitzending terugzien. Helaas is deze niet ondertiteld.