maandag 29 juni 2015

Wandelen - Randstad Trail: Halfweg -> Zandvoort (24 juni)

Station Halfweg (2012)

 

Station Zandvoort (1909)
Tja wat kun je over Halfweg zeggen. Het is gewoon half weg. En dat niet alleen in de zin van halverwege Haarlem en Amsterdam maar ook dat het gewoon half verdwenen is. Veel van wat er was, is half weg. De Haarlemmer trekvaart is zeker voor de helft verdwenen. De suikerfabriek, het gebouw staat er nog maar de fabriek is eruit. Het gemeentehuis, de zelfstandigheid van de gemeente waartoe Halfweg behoort, Spaarnwoude en Haarlemmerliede, staat momenteel ter discussie. Maar Halfweg heeft wel een station. Het is nog maar een jaar of twee oud. Je kunt er prima parkeren en nog gratis ook. Waar vind je dat nog in de Randstad. Acht keer per uur stopt er een trein. Vier keer voor de richting Amsterdam en vier keer voor Haarlem. Dus als je een keer in de binnenstad van Amsterdam moet zijn, zet je auto in Halfweg en voor een prikkie sta je binnen 10 minuten op het Centraal Station.

Ringvaart
Zo dat was Halfweg. We steken de ringvaart over en slaan gelijk rechtsaf richting Haarlem. Aanvankelijk maakt de omgeving een nogal rommelige indruk. Daarbij lopen we ook nog onder de rook van de aanvliegroutes van Schiphol. Dus veel laag overkomende vliegtuigen. Op de smalle weg aanvankelijk meer verkeer dan een wandelaar lief is.
Ringvaart
We moeten nog al eens de berm in. Maar na de A9 wordt het rustiger en groener. En dat blijft zo tot we Haarlem. via het kersvers ogende, burgemeester Reinalda park binnen lopen. Nooit geweten dat Haarlem een burgemeester Reinalda heeft gehad terwijl ik er toch ben geboren en getogen. Even opgezocht waar deze man de eer aan te danken heeft dat er een park naar hem is vernoemd. Op internet lees ik over een selfmade man, die met alleen een lagere school opleiding, na de oorlog tot burgemeester van Haarlem en ook nog tot commissaris van de koningin werd benoemd. Ook lees ik over iemand met principes waaraan hij de nodige consequenties verbond. Ook tijdens de oorlogsdagen. Wat mij betreft, terecht dat er een park en een verzorgingstehuis naar hem vernoemd zijn.

de Waag aan het Spaarne
Bij de Waag en het Teylersmuseum steken we dé rivier van Haarlem over: het Spaarne. Boudewijn de Groot zong er al over, "het Spaarne stroomt, het Spaarne stroomt". Maar het Spaarne stroomt helemaal niet. Zoals zoveel rivieren in Holland is hij afgedamd. In dit geval bij Spaarndam. Dat deed men om overstromingen van het achterland te voorkomen. Het Spaarne stond namelijk net als de Amstel, in open verbinding met het IJ en daarmee met de Zuiderzee. Door er een dam met een sluis of iets dergelijks in te leggen, voorkwam men dat in geval van hoogwater, de oevers van de rivier konden overstromen. Een soort Haringvlietdam, maar dan in de Middeleeuwen. Zo'n stormvloedkering hebben ze echt niet pas bij de Deltawerken bedacht.
Grote of St. Bavokerk









We steken Haarlem, dat langgerekt van vorm is, in de breedte door. Bij café restaurant Brinkman op de Grote Markt drinken we koffie (ik cola). In Haarlem is Brinkman al sinds 1879 een begrip. Verder is er in Haarlem veel, heel veel te zien. Maar we houden het dit keer beperkt tot een blik op de monumenten waar we langskomen, zoals de Grote of St. Bavokerk, de Vleeshal en het stadhuis aan de Grote Markt. Beperkt, want we willen nog door naar Zandvoort. Vanaf de Grote Markt lopen we door de Grote Houtstraat, oftewel de Kalverstraat van Haarlem. Voorbij V&D houden we wat rechts aan. Bij de Nieuwe Bavo, de op één na grootste kathedraal van Nederland, steken we de voormalige trekvaart naar Leiden (Leidsevaart) over, waarna we ter hoogte van de Randweg de duinen al zien liggen.

Brouwerskolkje
Bij het Brouwerskolkje, waar in de middeleeuwen de Haarlemse bierbrouwers hun schone duinwater vandaan haalden, komt ons een wandelaar tegemoet. We raken aan de praat. Hij vertelt 80 jaar oud te zijn. Je zou het hem niet geven. Iedere week maakt hij een wandeling van 30 km. Voor op zijn t-shirt staat een afbeelding van zijn vrouw, die twee jaar geleden is overleden. "Zo loopt ze toch nog met me mee". Tja wat kun je daarop te zeggen? Weinig denk ik. We nemen afscheid en vervolgen weer ieder onze route.
de Blinkert
Kort daarop komen we bij restaurant Kraantje Lek met de Holle Boom en het duin de Blinkert. Van oorsprong is het een herberg welke daar al sinds 1542 is gevestigd. Frans Hals heeft er nog "Jonker Ramp en zijn matres (minnares)" geschilderd. Het resultaat hangt nu in New York.
Niets blijft zoals het was. Ik kende de Holle Boom als een vrijwel dode boom, waar je in kon klimmen en welke door enkele staaldraden bij elkaar gehouden werd. Nu is de boom vervangen door een bronzen afgietsel. Het geheel vind ik weinig meer weg hebben van de boom die er ooit stond. We hadden het plan om bij Kraantje Lek een pannenkoek te eten, Maar helaas Kraantje Lek is op woensdag gesloten.
Visserspad






Dus eten we buiten onder aan de Blinkert ons brood op en volgen tenslotte het Visserspad, een fiets- en wandelpad, dwars door de duinen naar Zandvoort.




Daar lopen we nog even door naar het strand, eten een ijsje en nemen daarna de trein weer terug richting Halfweg.
Strand bij Zandvoort
← vorige etappe ............ volgende etappe →

Karakteristiek van de wandeling
De gehele wandeling loopt over verharde wegen en paden. Tot Haarlem loopt de route continu langs de geleidelijk aan groener wordende ringvaart. Na het stedelijke gebied van Haarlem wandel je door de duinen waarvan het groene karakter wijzigt naarmate de zee dichterbij komt. Horecagelegenheden zijn er meer dan voldoende. Wij vertrokken om ca 10.30 uur vanaf Station Halfweg en arriveerden om 16.00 uur bij het Station Zandvoort aan Zee, waar we de trein weer terug namen. De totale afstand van de geplande route bedraagt 18 km. In z'n totaliteit liepen wij 21 km.
De wandeling is niet gemarkeerd, dus moet je gebruik maken van een goede kaart. Ook kun je het gpx bestand van de gevolgde route, onder aan deze pagina downloaden en in een navigatie-app van je smartphone deponeren. Zelf gebruik ik hiervoor momenteel de app "MyTracks" welke me goed bevalt.


Indien gewenst: . M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.

vrijdag 26 juni 2015

Wat kost het eigenlijk?

Niet hoe heurt het maar wat kost het eigenlijk, is tegenwoordig dé hamvraag waar alles om draait. Afgelopen dinsdag las ik hierover een artikel in het dagblad Trouw. Momenteel wordt door Jesse Klaver van Groen Links, onder de noemer "economisme", getracht dit onderwerp onder de aandacht te brengen.
Met "economisme" wordt een economische mal bedoeld die over de politiek is gelegd. We kijken alleen nog maar naar wat dingen kosten en niet naar wat ze waard zijn. Volgens Klaver is het een mal waarmee Nederland al jaren, door zowel links als rechts, visieloos bestuurd wordt. 
Treffend vond ik in het artikel het voorbeeld van Lodewijk Asscher, onze minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Bij de lancering van een campagne tegen pesten op het werk onderstreepte hij de noodzaak hiervan, omdat het ziekteverzuim van de gepesten de samenleving jaarlijks een half miljard euro zou kosten. Niet de ellende waarmee de gepesten dagelijks geconfronteerd kunnen worden, hun eventuele trauma's, niet het aangedane onrecht, nee de kosten van het ziekteverzuim, dáár moet wat aan gedaan worden.

Ik denk dat hij een punt heeft. Maar ben ik zelf een haar beter? Zeker als consuminderaar heb ik ook sterk de neiging te kijken naar wat de dingen kosten en misschien wat te weinig naar wat ze waard zijn. Toch nog maar eens wat meer op letten. Blijft lastig.

maandag 22 juni 2015

Gelezen: Je hebt het niet van mij, maar.......

Het boek "Dit kan niet waar zijn" van Joris Luyendijk was me goed bevallen. Het was haast spannend om te lezen en in mijn ogen wist hij redelijk tot de kern van het probleem door te dringen. In de catalogus van de bibliotheek zag ik nog een titel van zijn hand, "Je hebt het niet van mij, maar....". Daarom ook dit boek gereserveerd. Twee dagen later kon ik het ophalen.

In z'n boek behandelt Joris Luyendijk de dagelijkse gang van zaken op het Binnenhof. Met name hoe de vier beeldbepalende beroepsgroepen, politici, lobbyisten, journalisten en voorlichters, hier met elkaar omgaan. Op uitnodiging van het perscentrum "Nieuwspoort" krijgt hij de gelegenheid om als "rapporteur publiek-publicitair complex" hier een maand rond te lopen.

Nieuwspoort is niet alleen het perscentrum dat we kennen van de televisie, maar het is ook een besloten sociëteit, waar parlementaire journalisten, politici, voorlichters en lobbyisten elkaar treffen. Om deze sociëteit binnen te mogen, moet je lid worden. Dit is alleen mogelijk voor de vier genoemde beroepsgroepen. Het lidmaatschap is geheim. Niemand weet wie er allemaal lid zijn.
Binnen Nieuwspoort geldt de Nieuwspoortcode. Alles kan gezegd worden maar mag nooit als bron gebruikt worden: “Je hebt het niet van mij, maar…”. Dit maakt het voor politici of voorlichters mogelijk om bijvoorbeeld bepaalde informatie te lekken, en daarmee journalisten of lobbyisten op een bepaald spoor te zetten. Lobbyisten kunnen trachten ministeries en politici tegen elkaar uit te spelen etc. Overigens ook buiten de sociëteit speelt de Nieuwspoortcode een rol. Als een voorlichter in een gesprek met een journalist vraagt: "Nieuwpoortcode?" en hij antwoord hij ontkennend, dan eindigt het gesprek.
Verder geeft Joris Luyendijk aan, binnen deze Haagse wereld een hoog "ons kent ons" gehalte te vermoeden. Jammer genoeg lukte het hem niet om dit echt zichtbaar te maken. Volgens hem omdat hij niet over de ledenlijst kon beschikken en waarschijnlijk ook vanwege het de korte periode waarin hij op Nieuwspoort rondliep.

"Je hebt het niet van mij, maar..." dateert alweer uit 2010. Of er sinds die tijd veel veranderd is? Voor zover ik het op afstand kan zien, niet. Hoewel...? Onlangs werden de contouren van een mogelijke herziening van ons belastingstelsel onthuld en werden alle partijen uitgenodigd om achter gesloten deuren daar over verder te praten. Tenslotte is ook steun van enkele oppositiepartijen nodig, teneinde de voor het plan een noodzakelijke Kamermeerderheid te bewerkstelligen. De gedoogpartners van het kabinet, SGP, D66 en CU gingen op de uitnodiging in. Ook Groen Links sloot zich bij het gezelschap aan. Vooral dat laatste stelde me teleur. Einde transparantie. Ik had van Jesse Klaver anders verwacht. Zeker na het laatste hoorzitting van de financiële commissie van de Tweede Kamer over de beloning van de bankentop, waarbij hij zich afvroeg in welk universum de bankiers dachten te leven. Gelukkig keerde hij één à twee dagen later op zijn schreden terug. Onder andere op NOS.nl lees ik:
GroenLinks is tegen afschaffing van het lage btw-tarief voor veel producten en diensten, zoals het kabinet wil. In plaats daarvan wil de partij milieuvervuiling zwaarder belasten en belastingontwijking door multinationals aanpakken.
En verder wil Klaver dat:
niet alleen de lasten worden verlicht, maar dat er ook geld gebruikt wordt om de koopkracht te ondersteunen van mensen met een uitkering en mensen die in de thuiszorg en andere publieke diensten werken.
Een algemene btw-verhoging van 6 naar 21 procent noemt hij een botte maatregel met veel ongewenste effecten. Hij wijst erop dat hierdoor het openbaar vervoer, medicijnen, cultuur en de kleermaker, fietsenmaker en schoenmaker veel duurder worden.
In mijn ogen opent hij door deze uitlatingen toch nog de deur van de achterkamertjes, waar het overleg zou plaats vinden. Als later iets heel anders uit de bus komt, zal hem zeker naar het waarom worden gevraagd. Dat weet hij natuurlijk zelf ook. Ik ben benieuwd naar het vervolg.

zaterdag 20 juni 2015

Snurken

Ik snurk en niet zo'n beetje ook. Ik moet er niet aan denken dat ik ooit nog eens naar het ziekenhuis moet. Dan moeten ze mij maar 's nachts op de badkamer zetten, want ik ben bang dat ik de hele zaal uit z'n slaap zal houden. Soms snurk ik zo hard dat "N" maar boven gaat liggen en wordt ik 's ochtends wakker met het gevoel de avond ervoor zwaar te hebben getafeld. En dat terwijl ik niet eens drink.
Ik heb al heel wat af geëxperimenteerd om ervan af te komen. Hieronder wat ervaringen.

Neusspray
Ooit kwam ik voor iets heel anders bij m'n huisarts. Ik weet niet hoe het snurken ter sprake kwam, maar hij suggereerde dat ik maar eens neusdruppels moest proberen. Nee geen Nasivin of iets dergelijks, maar de een of andere corticosteroïd houdende spray. Het gebruik van deze spray zou m'n neusslijmvliezen wat moeten doen slinken, wat positief van invloed zou kunnen zijn op m'n gesnurk. Ik naar de apotheek en een flesje opgehaald.
Na ongeveer een week de spray te hebben gebruikt kreeg ik last van bloedneuzen. Niet erg, maar toch, terwijl het gesnurk ouderwets doorging. Dus exit neusspray.

Anti snurk keelspray
Het is misschien al weer 10 jaar geleden dat ik in een folder van het Kruidvat of een andere drogist, iets las over een wondermiddel tegen het snurken. Het betrof een spray, die je voor het slapen gaan achter in je keel moest spuiten. Over de werking van deze spray staat op internet de volgende info:
Sleepzz Anti-Snurk Keelspray is een makkelijk toe te passen keelspray met een melange van natuurlijke oliën en vitaminen. Er zijn veel verschillende redenen voor snurken. Veelal ligt de oorzaak van snurken in vibraties van de huid achter in de keel. Door voor het slapen gaan achter in de keel te sprayen wordt een laagje aangebracht dat helpt tegen deze vibraties. Dit vermindert het snurkgeluid. Anti-Snurk Keelspray bevat een mengsel van natuurlijke oliën en vitaminen, helpt snel en heeft een frisse pepermuntsmaak.
Dat leek me wel wat, dus snel een flesje gekocht en 's avonds direct geprobeerd. Volgens voorschrift hield ik m'n hoofd achterover, stak ik het spraytuitje achter in m'n keel en spoot wat het spul tegen de bovenkant achterin m'n mond en op m'n huig. Het directe gevolg was dat ik stond te kokhalzen. Wat een ellende, maar voor het goede doel moet je wat over hebben, toch?
Evenwel 's nachts snurkte ik alsof ik geen spray gebruikt had. De avond daarop nog eens geprobeerd met hetzelfde resultaat. Derhalve verdween ook de keelspray ook in de prullenbak.

Een paar kilo afvallen
Ik heb het gedaan. Ik viel zo'n 5 kilo af en aanvankelijk hield het snurken op. Maar na verloop van tijd begon het snurken toch weer, terwijl er echt geen sprake was van een hernieuwde gewichtstoename.

Zingen
Op een verjaardagsfeestje vertelde een buurvrouw dat ze last had van snurken. Ik zei: "oh ja"?....."Eh ik ook". Nu was het ijs gebroken. Alle remmen gingen los. Ze vertelde dat ze een boekje in huis had over zangoefeningen, bedoeld als anti snurk therapie. Ik kon het wel lenen. In het boekje las ik dat het snurken onder andere veroorzaakt wordt doordat, naarmate men ouder wordt, de spieren in keel, kaak en gehemelte verslappen.  De bedoeling van de zangoefeningen was (en is) om deze spieren als het ware te trainen en daarmee weer sterker te maken. Ik vond het logisch klinken. Zingen dus maar. Ik heb wat afgezongen, "Kortjakje", "Zie ginds komt de stoomboot", "Schipper mag ik over varen", "The morning has broken" en nog veel meer.
En het resultaat? Niet of nauwelijks.

Anti snurkbeugel
Een paar jaar later was ik opnieuw een keer bij mijn huisarts. Ja ik lijd wat af, maar dat terzijde. Of ik de neusspray nog gebruikte. Toen ik ontkennend antwoordde vertelde hij mij over de mogelijkheid van een mandibulair repositie apparaat. Ik zeg:"wat"? "Een manidibulair repositie apparaat of te wel een anti snurkbeugel". Om een lang verhaal kort te maken, ik heb me voor ongeveer €500,-, zo'n ding bij een orthodontist laten aanmeten. De bedoeling van zo'n beugel is, dat als je hem in je mond doet, je onderkaak als het ware wat naar voren wordt getrokken. Je tong zou dan minder makkelijk achter in je keel kunnen zakken, waarmee de luchtwegen vrij blijven en het snurken voorkomen wordt. In principe moet je zo'n beugel 's avonds in je mond doen en pas de volgende ochtend weer eruit halen. Ik zeg in principe, want het duurde even voordat ik met het ding überhaupt wat kon slapen. Je kunt je mond niet meer dicht doen. Ik had daardoor onder andere last van een gortdroge mond en lippen. Als je zo'n ding in je mond hebt, kun namelijk niet meer met je tong bij je lippen komen. Daarbij kwamen er dusdanige krachten op m'n kiezen te staan, dat één ervan afbrak. Een, in het vervolg hiervan, mislukte zenuwbehandeling deed me uiteindelijk bij een gespecialiseerde tandarts (endodontoloog) belanden. Je zult begrijpen dat het ding in de kast werd opgeborgen. Eigenlijk kan ik hem net zo goed weggooien, want ik doe hem echt niet meer in.
Overigens, als ik na enig worstelen toch nog met m'n antisnurkbeugel wat indommelde, snurkte ik er gewoon doorheen.

Hoofdeinde bed omhoog
Ongeveer twee weken geleden, bedacht ik me -ja ik blijf ermee bezig - dat als het naar achter zakken van m'n tong een mogelijke oorzaak was, dit misschien ook zou kunnen worden tegengegaan door het hoofdeinde van m'n bed wat omhoog te zetten. We hebben zo'n bed met een verstelbare lattenbodem Daarom gelijk het hoofdeinde maar eens wat hoger gezet, onder een hoek van ca 30°. Dat was alles. Eigenlijk te simpel voor woorden. Later zag ik op internet dat deze suggestie wel vaker gedaan werd. Maar toe nu toe was deze optie me ontgaan.
En het resultaat? Tot nu toe geen snurk en ook geen snurkje meer gelaten. Althans volgens "N" en zij kan het weten. En nou maar hopen dat het zo blijft. Tijd zal het leren.

Waarom deze blog
Vooral omdat ik er enthousiast over ben, dat ik onverwacht toch nog iets heb gevonden dat lijkt te werken. Althans bij mij. Wellicht snurk je ook en kun je er wat aan hebben. Anderszins, als je met betrekking tot dit onderwerp zelf ergens een goede ervaring mee het opgedaan, laat het eens weten?

Update nov.2016: oefeningen! 

zondag 14 juni 2015

Wandelen - Randstad Trail: Amsterdam -> Halfweg (8 juni)

Centraal Station Amsterdam

 

Station Halfweg
Hoewel we 40 jaar geleden 2 jaar in Amsterdam hebben gewoond, zijn we nog nooit in de Jordaan geweest. Een gemis dat we vandaag goed willen maken temeer daar ik er onlangs achter kwam dat de grootouders van mijn moeder daar op de Palmgracht hebben gewoond. Voor de naam van de Jordaan zijn meerdere verklaringen. Eén ervan zou zijn dat er vroeger in deze volksbuurt allemaal tuinen waren. Franse vluchtelingen (Hugenoten),vestigden zich daar en zij spraken van "les Jardins" (de tuinen). Het woord Jordaan zou dus een verbastering zijn. Tevens wordt daarmee een verband gelegd tussen de naam zelf en de vele bloemennamen van Jordanese straten en grachten.

Hoe het ook zei, om 11 elf uur zitten we bij café Thijsen aan de Brouwersgracht aan de koffie. Aan het tafeltje naast ons iemand die de indruk wekt in het theatervak te zitten en aan zijn gesprekspartner allerlei groots klinkende plannen voorlegt.






We drinken onze koffie op en lopen weer verder door de nauwe straatjes met de kleine winkeltjes en cafeetjes, tot we bij de Westerkerk uitkomen.

Westerkerk
Voor het naast de kerk gelegen Anne Frankhuis staat een flinke rij wachtenden. Voor de Westerkerk zelf is de belangstelling een stuk minder. We kunnen zo naar binnen. Tegen één van de muren zie ik een gedenkteken hangen ter herinnering aan het feit dat Rembrandt hier in 1669, in een gehuurd graf werd begraven. Ik spreek er een paar Amerikanen. Ik leg ze uit dat hij er niet meer ligt, omdat het graf na afloop van de huurperiode werd geruimd en dat deze gang van zaken in Nederland ook nu nog gewoon is. Ze kunnen het maar moeilijk vatten. Een graf is toch "property"?

Johnny Jordaan, tante Leen, manke Nelis
Mien en Bolle Jan Froger, Johnny Meyer
Na de Westerkerk lopen we via het Johnny Jordaanplein en de Prinsengracht naar het Vondelpark. Het is voorjaar dus wordt er veel gejogd, gefietst, geflaneerd en wat je al niet meer doet in een park op een mooie voorjaarsdag. Midden in het park zien we een ooievaarsnest, dat nog bewoond is ook. Hoe is het mogelijk, midden in de stad.

Vondelpark
Surinameplein
We steken het Vondelpark in de lengte richting door. Lopen vervolgens via het Surinameplein met z'n portiekwoningen, door de wijk Overtoomseveld en daarna langs de Sloterplas. Als kind heb ik daar in die buurt vaak bij een neef gelogeerd en destijds in diezelfde Sloterplas, ook gezwommen. Ik herken veel en ben weer helemaal terug in de zestiger jaren.




Uiteindelijk bereiken we via Geuzenveld de rand van de stad. Echt landelijk wordt het niet, want algauw wandelen we onder de A5 door, Halfweg in. Hier stappen we tegenover de voormalige suikerfabriek van CSM (industrieel erfgoed) weer op de trein.


← vorige etappe ............ volgende etappe →

Karakteristiek van de wandeling
De gehele route loopt over verharde wegen en paden. Behalve het laatste deel van de route, wandel je door een aaneengesloten stedelijk gebied hier en daar onderbroken door een park. Horecagelegenheden zijn er meer dan voldoende. Wij vertrokken om ca 10.30 uur vanaf Centraal Station van Amsterdam en arriveerden om 16.30 uur bij het Station Halfweg, waar we de trein weer terug namen. De totale afstand van deze route bedraagt 18 km.
De route is niet gemarkeerd, dus moet je gebruik maken van een goede kaart. Ook kun je het gpx bestand van de gevolgde route, onder aan deze pagina downloaden en in een navigatie-app van je smartphone deponeren. Zelf gebruik ik hiervoor momenteel de app "MyTracks" welke me goed bevalt.


Indien gewenst: . M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.

vrijdag 12 juni 2015

Rente perikelen (2)

Sinds enige tijd volg ik een beetje de ontwikkelingen op het gebied van de rente. Niet dat ik verwacht dat het me geld oplevert. Integendeel zou ik haast zeggen, maar meer uit nieuwsgierigheid. Het is niet anders.
Zoals iedere bezitter van hypotheken en andersoortige leningen wel weet, heb je leningen met een vaste rente (bijv. voor 3 of 5 jaar) en leningen met een variabele rentevoet, dus waarvan de rente van maand tot maand kan wisselen. Ook voor spaarrekeningen, deposito's e.d. is dit onderscheid van belang.
Het heeft even geduurd maar inmiddels ben ik erachter dat er twee belangrijke graadmeters zijn die je kunt volgen om te zien wat er op het gebied van renteontwikkeling gaande is, namelijk;

  • de jongste 10-jarige staatsobligaties (voor de producten met een vaste rentevoet);
  • en
  • de Euribor (voor de producten met een variabele rentevoet).

  • Het volgen van deze graadmeters kan bijvoorbeeld zinvol zijn bij je overwegingen om eventueel de variabele rente van je hypotheek om te zetten naar een vaste of juist andersom. Ook kun je aan zien komen of de rente van je spaarrekening (meestal variabel, dus een Euribor aangelegenheid) omhoog of omlaag zal gaan of dat je pensioen (een lange termijn verplichting) mogelijk nog een keer voor indexering in aanmerking komt of dat wellicht korting eerder aan de orde is.

    Over de jongste 10-jarige staatsobligaties (kapitaalmarktrente)
    Begin mei blogde ik over de stijgende rente van jongste 10-jarige staatsobligaties. Na een kleine tussentijdse daling heeft deze graadmeter voor de producten met een wat langere looptijd (hypotheken, deposito's, pensioenen e.d.) de weg naar boven weer hervat en staat deze op moment van schrijven op 1,13%.
    Over de mogelijke oorzaak van de stijging staat in een artikel in DFT (de Financiële Telegraaf):
    Aanleiding voor de oplopende obligatierentes is volgens handelaren de toegenomen zorgen over Griekenland. De Griekse delegatie wees een laatste compromisvoorstel van het onderhandelingsteam van ECB, IMF en Europese Commissie af. 
    Ook las ik dat de gedachte een rol kunnen spelen, dat ten gevolge van de huidige economische ontwikkelingen de inflatie mogelijk weer wat zou kunnen aan trekken. Wie zal het zeggen.

    Over de Euribor (geldmarktrente)
    De Euribor is het rentetarief waartegen een groot aantal Europese banken elkaar leningen in euro's verstrekken. Iedere werkdag om 11:00 Central European Time wordt dit tarief vastgesteld en doorgegeven aan alle deelnemende partijen en aan de pers. Voor enkele actuele waarden (met drie verschillende looptijden) zie onderstaande tabel.

    Enkele Euribor tarieven (2015) 
    Helaas is de Euribor gevoelig is gebleken voor manipulatie van de partijen die met elkaar het tarief vaststellen. De gelegenheid maakt de dief nietwaar. Anderszins wordt de ondergrens van de Euribor tarieven momenteel bepaald door wat dhr. Draghi van de Europese Centrale Bank beslist met betrekking tot de vergoeding die in rekening wordt gebracht aan banken, die tijdelijk geld 'over' hebben en dat op een 'spaar'rekening bij die Europese Centrale Bank willen zetten. Op een blog lees ik hierover:
    De Europese Centrale Bank heeft besloten om een negatieve rente ( - 0,2 % sinds september 2014) in rekening te brengen aan de commerciële banken die geld 'over' hebben en dat op een 'spaar'rekening bij die Europese Centrale Bank zetten.  
    Waarom doen banken dit? Omdat ze steeds minder bereid zijn om nog krediet te verlenen aan mkb bedrijven en aan particulieren (hypotheken). De Europese Centrale Bank (ECB) denkt met die negatieve spaarrente banken ertoe te brengen dat ze wel geld uitlenen. Banken betalen echter liever die negatieve rente dan dat ze geld uitlenen. Omdat het toch een kostenpost is, hebben de banken in Europa bedacht dat ze deze kosten maar gaan verhalen op de spaarders. Niet op de kleine spaarders, die hoeven niet te betalen maar ze krijgen ook gewoon niets, ze berekenen een negatieve rente aan de grote spaarders, dus ook aan de pensioenfondsen...De negatieve rente heeft dus ook gevolgen voor uw (toekomstige) pensioen. 
    Of de huis-, tuin- en keukenspaarders daadwerkelijk geen risico lopen te zijner tijd een rentevergoeding te moeten betalen in plaats van deze te ontvangen, valt nog te bezien. Op 17 maart j.l meldt o.a. Nu.nl hierover dat:
    de Rabobank voorbereidingen treft om een negatieve spaarrente in rekening te brengen en dat de ICT-systemen daarvoor in gereedheid worden gebracht.
    Toch maar eens nagaan wat de huur van een ordinair bankkluisje kost.

    dinsdag 9 juni 2015

    Gelezen: Dit kan niet waar zijn

    Deze blog is een beetje chaotisch tot stand gekomen. Aanvankelijk was ik van plan om een blog over de rente en de ontwikkeling daarvan te schrijven. Evenwel, min of meer gelijktijdig las ik het boek het boek "Dit kan niet waar zijn" van Joris Luijendijk. Omdat beide onderwerpen min of meer in elkaars verlengde liggen, dacht ik een en ander te combineren. Dit dreigde wel erg uit te dijen. Daarom moet de rente nog maar even wachten en toch maar eerst het boek van Joris Luijendijk. Dit gaat over het reilen en zeilen binnen de wereld van de zakenbanken (bronnen van de ene na de andere financiële crisis), hoe een en ander heeft kunnen leiden tot de bankencrisis van 2008 (iets waarvan we nu nog de vruchten plukken) en tenslotte over de vraag of er wat veranderd is.

    Even ter toelichting
    In zijn boek onderscheidt Joris Luijendijk twee typen banken: de zakenbank en de consumentenbank. Zakenbanken zijn banken waar men zich bijvoorbeeld bezighoudt met het ontwikkelen en verkopen van ingewikkelde financiële producten, het afdekken van financiële risico's, het naar de beurs brengen van grote bedrijven etc. Een consumentenbank daarentegen, houdt zich alleen bezig met aangelegenheden die de gewone consument betreffen, zoals het sparen en het verstrekken van hypotheken. Banken zoals Rabo, ING en Amro, worden in het boek van Joris Luijendijk megabanken genoemd. Dit zijn banken die beide activiteiten in zich verenigen. Dus zowel zaken- als ook consumentenbank zijn. Voor de bankencrisis was ook de SNS bezig om een "zakenpoot" te ontwikkelen. Dit liep minder goed af en momenteel staat deze activiteit - SNS securities - in de etalage of is misschien al verkocht. Over SNS lees ik op internet :
    ''Wij willen ons als retailbank bezighouden met overzichtelijke en begrijpelijke producten: betalen, sparen en hypotheken. Geen poespas, zoals bijvoorbeeld internationale activiteiten of private banking'', aldus een zegsman.
    Een dergelijke omschrijving spreekt mij meer aan dan bijvoorbeeld de onderstaande tekst:
    Rabobank breidt adviestak zakenbank verder uit
    De M&A en capital structuring activiteiten van Rabobank zijn afgelopen jaren fors gegroeid. Om deze groei door te zetten zal de bank in binnen- en buitenland meer investeringen doen. Een onderdeel hiervan is het samenvoegen van de afdelingen M&A Food & Agri, M&A General Industries, Capital Structuring en Debt Structuring tot één groep: Rabobank Corporate Finance Advisory. Het doel: het combineren van de kennis en ervaring van de afdelingen om de strategische propositie richting de cliënt te versterken.
    Waarom lopen de dingen binnen de wereld van de zakenbanken zoals ze lopen?
    Voor zover ik begrijp is hiervoor  niet één specifieke oorzaak aan te duiden. Enkele zaken die in het boek genoemd worden zijn:
    • Shareholders value. Een beleid uitsluitend gericht op vergroting van de waarde van een onderneming voor de aandeelhouders (shareholders value) kan ten koste gaan van andere belanghebbenden zoals werknemers of de vestigingsplaats;
    • Perverse beloningsprikkels (bijvoorbeeld bonusregelingen) en zero job scurity (nog niet in Nederland, hoewel - niet specifiek voor de banken - sociale zekerheden wel steeds verder gereduceerd worden);
    • Belangenconflicten tussen afdelingen. Bijvoorbeeld accountancy (controle) versus consultancy (advieswerk). Opgemerkt wordt dat het voor accountancy bedrijven in Nederland, niet meer is toegestaan om bij één en dezelfde klant zowel controle als advieswerk te doen; 
    • De betaling van de kredietbeoordelaars (bijvoorbeeld Moody's en Standard & Poor's). Zij worden betaald door dezelfde instellingen waarvan zij de kredietwaardigheid moeten beoordelen. Ook voor deze bedrijven geldt dat zij niet graag een klant zullen verliezen;
    • Legale politieke corruptie, zich uitend in campagnedonaties (geldt niet voor de Nederlandse situatie) en tweede carrières voor oud politici;
    • Other Peoples Money. De mogelijkheid om grote financiële risico's te kunnen nemen, de winst  hiervan op te strijken, en niet op te draaien voor een eventueel verlies. Bijvoorbeeld door te speculeren met het spaargeld uit de consumentenpoot of doordat de instellingen überhaupt te groot zijn om  failliet te kunnen laten gaan (too big to fail); 
    • De toenemende complexiteit van allerlei financiële producten en waarvan de mogelijke implicaties door toezichthouders en bestuurders onvoldoende doorgrond worden (lege cockpit).
    De hiervoor genoemde aspecten zijn eigenlijk niet specifiek voor de bankenwereld, maar zijn als je even oplet, bij allerlei bedrijven of instellingen in een vergelijkbare vorm terug te zien. Compleet met de daarbij behorende affaires. Denk bijvoorbeeld aan de gang van zaken bij de woningbouwcoöperaties. de zorgverzekeraars en recent de beloning van bestuurders in de ouderenzorg.

    Is er wat veranderd?
    Ik begrijp weinig tot niets, hetgeen regelmatig geïllustreerd wordt door steeds weer nieuwe incidenten.
    Ca twee weken geleden stond op Nu.nl een artikel over een, aan een zestal banken opgelegde boete van 5,8 miljard euro, vanwege hun aandeel in een valutafraude, zeg maar het sjoemelen met de wisselkoersen. En afgelopen vrijdag nog een bericht in o.a. de Redactie.be over  een schikking tussen de Zwitserse autoriteiten en Britse bank HSBC.
    De Zwitserse autoriteiten hebben een akkoord gesloten met de Zwitserse tak van de bank HSBC om die niet te vervolgen in de zaak "Swissleaks". De bank betaalt in ruil voor de schikking 40 miljoen Zwitserse frank (38,2 miljoen euro), zo maakte de procureur in Genève bekend.
    Het lijkt maar niet minder te worden en persoonlijk bekruipt mij het gevoel dat men in geval van een (nieuw) incident steeds minder gegeneerd oogt, professioneel de schade binnen de perken probeert te houden en zo snel mogelijk weer verder gaat met zijn of haar "business". Denk bijvoorbeeld aan het in mijn ogen "pro forma" excuus van bankpresident Zalm van ABN Amro, n.a.v. het incident met betrekking tot de voorgenomen salarisverhoging van zijn medebestuurders. Kort daarvoor had hij nog met verve betoogd dat betrokkenen méér dan recht hadden op de salarisverhoging en dat het procentueel gezien eigenlijk te weinig was. Toen gedreigd werd om de voorgenomen beursgang van de bank niet door te laten gaan, volgden de excuses. Nog geen maand later werd weer het groene licht gegeven met betrekking tot de hervatting van de activiteiten aangaande de beursgang.

    Wat kan ik mee?
    Blijf ik zitten met de vraag of ik er zelf nog wat mee kan. Erg weinig ben ik bang. Het enige dat ik in mijn ogen kan bedenken is om bij het sparen de zakenbanken te vermijden. Zodoende kom ik vooralsnog uit bij banken als SNS, ASN en Triodos.