vrijdag 17 april 2015

Wandelen - Randstad Trail: Amersfoort Vathorst -> Baarn (15 april)

Vandaag zijn "N" en ik verder gegaan op de plaats waar ik vorige week vrijdag m'n wandeling had beëindigd; in Vathorst dus. Dit keer heb ik met behulp van Google maps een route uitgezet van station Vathorst (Amersfoort), langs station Soestdijk naar station Baarn. Om Amersfoort uit te komen lopen we eerst door de wijk Vathorst, steken bij IKEA de A1 over en doorkruisen daarna de wijken Kattenbroek en Hoogland.



We zien heel wat verschillende voortuintjes, werpen af en toe stiekem ergens een blik naar binnen en becommentariëren met elkaar al die verschillende huizen. Het één spreekt je meer aan dan het ander, nietwaar? Soms is er sprake van enige afgunst. 't Is niet anders. Uiteindelijk komen we in het groen en wordt het wat rustiger op de weg, al zijn er nog aardig wat fietsers. Het is tenslotte opnieuw een prachtige voorjaarsdag.

We lopen naar de rivier de Eem en steken deze bij een fietsbruggetje over. Aan het water zijgen we even neer op een bankje, wat ze daar speciaal voor ons hebben neergezet. We kijken naar de overkant van het water en de ons passerende bootjes. Een man worstelt met z'n buitenboordmotor en z'n vaartuigje dreigt even door de wind, stuurloos het water opgeblazen te worden. Maar hij kan de boel nog net in de hand houden. Met een pikhaak trekt'ie het scheepje weer naar de kant, brengt de motor op gang en vaart tenslotte soepeltjes verder. Een tweetal betonnen kazematten getuigen nog van het feit dat dit gebied indertijd deel uitmaakte van de Grebbelinie.
Station Soestdijk
We gaan verder. Eerst nog een stukje langs het water en vervolgens slaan we linksaf. Vlak voor Soest loopt de weg iets omhoog de Utrechtse heuvelrug op. Vanaf de oude kerk van Soest en het waterpomppleintje, volgen we een kerkpad richting station Soestdijk. Daar aangekomen blijkt dat in het historische stationsgebouw tegenwoordig een DLC café gevestigd is. We kunnen de aanblik niet verdragen. Dus gaan we er ook buiten aan een tafeltje zitten en bestellen koffie met voor "N" hausgemachte worteltaart en voor mij appelgebak (ook hausgemacht).
Na de koffie lopen we, langs paleis Soestdijk en door het Baarnse bos, naar station Baarn. Ook hier een tweetal historische stationsgebouwen, waarvan er één weer als "eethuys café" in gebruik is. In het andere stationsgebouw, dat nog als de feitelijke halte fungeert, bevindt zich een recent gerestaureerde, koninklijke wachtkamer. Ik had er graag een blik in geworpen. De toegangsmogelijkheid is evenwel zeer beperkt en als hij geopend is, is de toegangsprijs in mijn ogen te vorstelijk. Niettemin is er via de link koninklijke wachtkamers toch een inkijkje in de koninklijke wachtkamers mogelijk.
Paleis Soestdijk
← vorige etappe ............ volgende etappe →

Karakteristiek van de wandeling
De route is niet gemarkeerd, dus moet je of gebruik maken van een goede kaart dan wel via google maps de te volgen route uitstippelen en deze vervolgens als gpx bestand in een app van je smartphone deponeren.
Behalve het laatste gedeelte door het Baarnse bos, voert de wandeling voor het grootste gedeelte over verharde wegen en fietspaden. Na Amersfoort heb je mooie vergezichten in een waterrijk landschap. Horecagelegenheden kom je veelvuldig tegen.
Wij vertrokken om ca 10.15 uur vanaf station Vathorst en arriveerden om 15.15 uur bij station Baarn, waar we de trein weer terug namen. De totaal afgelegde afgelegde afstand bedroeg ca 17,3 km.



Indien gewenst: M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.

zondag 12 april 2015

Wandelen - Randstad Trail: Ermelo -> Amerfoort Vathorst (10 april)

Afgelopen vrijdag was het prachtig weer, dus zonde om binnen te blijven zitten. Een tijdje geleden had ik in Google maps al eens een route van station Ermelo naar station Vathorst (Amersfoort ) uitgezet en waarbij ik voor een groot gedeelte langs het Nulder- en Nijkerkernauw zou lopen. Ik had de route naar een app (my tracks) op m'n smartphone gekopieerd. Als ik me afvraag welke kant ik op moet, hoef ik alleen maar even m'n telefoon aan te zetten, waarna ik op het schermpje zie waar ik me bevind en welke kant ik op moet. Kind kan de was doen.
Ik parkeer m'n auto bij station Ermelo - daar altijd mogelijk - en ga op pad. Het eerste stuk van de wandeling loopt over het landgoed Veldwijk, waar sinds 1884 een psychiatrische inrichting gehuisvest is. Op het parkachtige terrein staan nog een aantal paviljoens en villa's welke aan deze tijd doen terugdenken en die het aanzien meer dan waard zijn. Na landgoed volgt een woonwijk en daarna verlaat ik het dorp. Geleidelijk aan verdwijnen de bosschages en krijgt het weiland meer en meer de overhand. Het is voorjaar dus overal lammetjes in de wei.
Bij Nulde loop ik onder de A28 door en sta ik opeens aan het Randmeer dat hier Nuldernauw heet. Ik ga even op een bankje.bij het zich hier bevindende recreatiestrand zitten en eet m'n brood op. Vervolgens loop ik het fietspad op, dat over het dijkje langs het water richting Spakenburg loopt. Het is er schitterend. Een beetje zon, windstil, met  aan beide zijden van de dijk allerlei kwakende, kwetterende eenden. ganzen, zwanen, meerkoeten, grutto's, kieviten en nog veel meer soorten waarvan ik echt niet weet wat het zijn. Ik weet er gewoon veel te weinig van af.
Even voorbij de sluis in de Arkervaart sla ik weer linksaf het weiland in. Twee fietsters rijden me voorbij en terwijl ze passeren hoor ik de één tegen de ander zeggen: "hoor ik een leeuwerik?". Ik volg haar blik naar boven en zie hoog boven me een vogeltje fladderen dat behoorlijk wat lawaai maakt. Zo dat weet ik dan ook weer. Nooit bewust een leeuwerik gezien. Even verderop staat een man met een fototoestel met telelens de omgeving af te speuren. Op mijn vraag waar hij naar aan het kijken is meldt hij dat hij wat plaatjes van de veldleeuwerik probeert te schieten. "Het is een hobby van me". "In onze jeugd (hoezo onze? :) zaten er hier veel, maar tegenwoordig moet je echt zoeken".
Ik loop weer door. Geleidijk aan kom ik weer dichterbij de A28, en tenslotte loop ik tegen de wijk Amerstfoort-Vathorst aan. Omdat de wijk aan deze kant begrensd wordt door een vaart, kan ik er helaas niet door, maar moet ik er omheen naar het station lopen. Helaas, want qua architectuur maakt de wijk op mij best een bijzondere indruk. Ik vind het eigenlijk wel wat weg hebben van Ijburg bij Amsterdam. Natuurlijk had ik er vanaf het station nog even in kunnen lopen, maar mijn benen vonden het voor vandaag wel genoeg.


Karakteristiek van de wandeling
De route is niet gemarkeerd, dus moet je of gebruik maken van een goede kaart dan wel via google maps de te volgen route uitstippelen en deze vervolgens als gpx bestand in een app van je smartphone deponeren.
De wandeling loopt uitsluitend over verharde wegen en fietspaden. Onderweg heb je mooie vergezichten in een, deels waterrijk landschap. In geval van slecht weer is beschutting nauwelijks mogelijk. Horecagelegenheden zijn er bij Nulde (Postiljon) en bij de sluis in de Arkervaart.
Ik vertrok om ca 10.15 uur en arriveerde om 15.30 uur bij station Vathorst, waar ik de trein weer terug naar Ermelo nam. De totaal afgelegde afgelegde afstand bedroeg ca 23 km.


Indien gewenst: M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.

woensdag 8 april 2015

Wat drijft de bankdirecties? (2)

Gisteravond naar de hoorzitting in de Tweede Kamer gekeken (en geluisterd :) over de financiële beloning van de bankentop. Met name naar het tweede deel, waarin van gedachten gewisseld werd met de voor het beloningsbeleid binnen hun organisatie verantwoordelijke commissarissen van de ABN AMRO, Aegon en ING bank.
Waar ik al een beetje bang voor was werd werkelijkheid. Betrokkenen vinden dat ze inzake de financiële beloning van hun bestuurders, volkomen juist gehandeld hebben en betreuren alleen de hierover ontstane commotie. Daarbij laat men blijken de hierover in de maatschappij levende opvattingen van ondergeschikt belang te vinden. Nederland is slechts een klein onderdeel van hun werkterrein. Daarbij wees men er ook nog eens fijntjes op, dat het hier - afgezien van de AMRO bank - private ondernemingen betreft. Dat als het mis gaat, de gevolgen wel voor rekening van de Nederlandse samenleving komen, werd daarbij maar gemakshalve? buiten beschouwing gelaten. Men leeft in een andere wereld. Jesse Klaver, kamerlid voor GroenLinks, stelde aan het eind van de bijeenkomst dat hij de antwoorden die hij tot dusver had gehoord van de bankiers ‘stuitend’ vond. “Ik vraag me af in welk universum u leeft”, voegde hij daar aan toe. Of andere partijen dat ook in die mate vinden en of zij daar consequenties aan willen verbinden, zal morgenochtend blijken bij het debat dat op de rol staat over de beursgang van de ABN AMRO.

zondag 5 april 2015

Wat drijft de bankdirecties?

Afgelopen zaterdag blogde Zuinigaan over het feit dat ze vanwege het beloningsbeleid voor de topbestuurders bij ING bank, in 2011 was opgestapt. Ze attendeerde hierop omdat dit fenomeen opnieuw de aandacht vraagt. Er lijkt niets te zijn verandert.
Tweede Kamer, Thorbeckezaal

Dinsdagavond om 20.00 uur wordt er in de Tweede Kamer een hoorzitting gehouden over de financiële beloning van de bankentop. De hoorzitting vindt plaats in de Thorbeckezaal en kun je op dat moment live volgen. Vervolgens wordt donderdagochtend over dit onderwerp nog een keer door de voltallige Tweede Kamer gedebatteerd.

Ik vermoed dat het vooral dinsdag boeiend zal zijn om het gedrag van betrokkenen (de vertegenwoordigers van de banken) gade te slaan en nog niet eens zozeer om wat ze te vertellen hebben. In dat opzicht verwacht ik weinig nieuws. Men zal nog een keer aanvoeren er gewoon recht op te hebben en dat het in procenten toch al niet zoveel is. Bovendien lopen we als land het risico achter te gaan lopen bij het buitenland. Talent zou hierdoor verloren kunnen gaan.
In mijn ogen drogredenen die eigenlijk niet de kern van de zaak raken. Afgelopen vrijdag stond op Nu.nl het volgende artikel:
Zijn bankdirecteuren zakkenvullers of hoog gekwalificeerde managers?
Het betrof een interview met Loek de Wilde, oud bestuursvoorzitter van Fortis Zwitserland en schrijver van het boek "Bankiers leren het nooit".
Bankiers, zo weet De Wilde, is niets menselijks vreemd. Hun salaris is niet alleen om boodschappen mee te doen of een auto van te kopen, het is ook een stukje erkenning van hun capaciteiten. Hoog salaris betekent hoog aanzien. 
Voorts denk ik dat men als het ware op een eiland leeft; geen boodschap meer denkt te hebben aan wat er in de maatschappij leeft en niet beseft dat bepaalde gedragingen gewoon niet door de beugel kunnen. Het aanzien waar Loek de Wilde het dan ook over heeft betreft vooral het aanzien in de eigen kring.
Een ander aspect, waar Joris Luyendijk in een uitzending van Zembla onlangs de aandacht op vestigde, is de vermenging van de politiek met de topposities in o.a. de bank- en verzekeringswereld. Menig voormalig politicus bekleed na afloop van z'n politieke carrière een belangrijke positie bij een dergelijke onderneming. Een bekend voorbeeld is in dit kader Wim Kok. Een man die ik altijd hoog heb gehad. Na zijn minister-presidentschap werd hij o.a commissaris bij de ING Groep, TPG Post,Shell en de KLM. Waar dit toe kon leiden is te lezen op Wikipedia.
Deze commissariaten leidden tot enige discussie en kritiek, doordat Kok tijdens zijn bewind kritiek geleverd had op bestuurders van grote bedrijven en daarbij van "ordinaire zakkenvullers" en van "exhibitionistische zelfverrijking" had gesproken. Als commissaris genoot hij niet alleen zelf royale inkomsten, maar nam hij ook medeverantwoordelijkheid voor enkele verdere inkomensstijgingen. Zo stemde hij in met een stijging van 584% in de loop van drie jaar van de kortetermijnbonus voor ING-topman Tilmant. Tegenover de Commissie-de Wit verdedigde Kok dit door te zeggen dat de raad van bestuur van ING qua inkomen zwaar achteropgeraakt was bij de rest van de bankwereld, en dat het verschil met de concurrentie kleiner gemaakt moest worden om de talentvolle mensen te kunnen behouden. Kok verklaarde dat hij als minister-president een "maatschappelijke verantwoordelijkheid” had, terwijl hij als commissaris "in het belang van de vennootschap” moest handelen".  
Als zo'n man, van zo'n statuur, zo makkelijk van opvatting wisselt, beschadigt dat niet alleen het beeld van hem zelf, maar ook dat van de politiek in z'n algemeenheid.

woensdag 1 april 2015

Gratis bellen met Whatsapp

Gisteren zag ik op Google Trends dat momenteel veel op de term "Whatsapp" gezocht wordt. Ik vroeg me af wat er aan de hand was en heb er daarom ook maar eens op gegoogeld. Uit een artikel in de Telegraaf bleek onder andere dat:
Androidgebruikers kunnen voortaan gratis bellen via de populaire Whatsapp-dienst. Ze dienen hiervoor de laatste versie van de app te installeren. Aan een belfunctie in de iOS-versie wordt nog gewerkt.
Het bellen via Whatsapp verloopt via voip, oftewel de internetverbinding van het toestel. Bellen is zowel mogelijk via wifi als via 3G/4G. Gebruikers betalen alleen kosten voor de internetverbinding, het bellen zelf is gratis.
Naar verwachting kunnen iPhone-gebruikers binnen een paar weken ook bellen via de app.
Ik heb het zojuist even uitgeprobeerd en het liep als een speer. Het geluid klonk prima en de beltoon was dezelfde als waarmee ik normaal mee wordt opgeroepen.
Als je iemand wilt bellen klik je op een naam in je Whatsapp contactenlijst en daarna op het telefoontje rechts boven in hetzelfde scherm, waar je ook je chatberichten invoert. Vervolgens wijst het zich vanzelf.
Als je veel belt, kan het een behoorlijke kostenbesparing opleveren. Zelfs bellen naar het buitenland is gratis, mits je natuurlijk van Wifi gebruik maakt.
Natuurlijk was gratis bellen allang mogelijk. Bijvoorbeeld via Skype. Het gebruiksgemak van deze optie is wat mij betreft evenwel beter. Je hoeft niet meer op zoek te gaan naar bijzondere contactgegevens. Het gewone telefoonnummer van iemand voldoet immers. Daarnaast vind ik de kwaliteit van het geluid ook beter (niet zo blikkerig). Je hebt alleen geen beeldverbinding. Wedden dat dat ook nog komt?