woensdag 18 februari 2015

Recensie: De stoptrein naar Parijs


Een paar dagen geleden vertelde ik dat ik het boek "de stoptrein naar Parijs" van Jet Holleman had gekocht. In haar boek vertelt Jet over haar project, waarbij zij de stoptrein Amsterdam en Parijs neemt, en bij de meeste stations die zij passeert uitstapt om op verkenning te gaan. Dit doet zij in de vorm van een korte wandeling of een fietstochtje. Ook bezoekt ze soms een museum of een een concert. In totaal komt zij op 30 stations in Nederland, 45 in België en 27 in Frankrijk. Het gehele traject werd verdeeld over een aantal etappes, tussen 2007 en 2008 afgelegd.

Het boek telt 227 pagina's en is uitgevoerd met mooie zwart-wit foto's. Wat mij betreft is het niet een boek wat je in adem uitleest. Eigenlijk vond ik het wat eentonig. Zelf had ik bijvoorbeeld graag wat meer gelezen over haar belevenissen in de trein, haar overnachtingsadressen, of wat ze te eten kreeg bij het ontbijt.

Het idee van het project spreekt me erg aan, vandaar dat ik het boek ook heb aangeschaft. Evenwel, na het lezen van het boek ben ik toch een stukje wijzer geworden. In die zin, dat ik het zelf niet op deze wijze zou aanpakken. Te vaak lees ik over geparkeerde auto's, graffiti, snelwegen, lawaai, saaie bebouwing, een industrieterrein e.d. Als ik op stap ga wil ik graag genieten van wat natuur en cultuur aan moois te bieden hebben en als het even kan ook van de mensen die ik tegen kom.
Niettemin zo dadelijk stappen we op de trein, rijden een station verder, om daarna weer terug naar huis te lopen.

1 opmerking:

  1. Wat grappig dat je dat doet ! Een ex-collegaatje en haar man doen dit ook vaak.

    BeantwoordenVerwijderen