donderdag 26 februari 2015

Een wandelroute samenstellen

Ruim twee weken geleden schreef ik over de app izi.TRAVEL. Middels deze app op je smartphone, kun je een wandelroute of een museumtour selecteren. De wandeling kun je daarna aan de hand van een routekaartje op je smartphone maken. Net als bij de TOM TOM in je auto zie je daarbij, waar je bent en welke kant je op moet. Ook wordt je tijdens de wandeling geattendeerd op de bezienswaardigheden die je passeert en wordt daarvan wat achtergrond informatie gegeven.

Izi.Travel kent ook nog een website waarmee je, als je dat wilt, zelf een routebeschrijving kunt maken en beschikbaar stellen. Dat leek me leuk om te doen, dus heb ik het maar een keer geprobeerd. Hiervoor maakte ik gebruik van de wandeling die "N" en ik in november vorig jaar liepen: Ermelo-> Drie-> Ermelo.


Het leek simpel maar er ging toch wel wat tijd in zitten. Niet alleen om ervoor te zorgen dat route netjes in de app terecht kwam, maar ook om de enigszins juiste achtergrondinformatie te verzamelen en bij de verschillende bezienswaardigheden weer te geven. Het uiteindelijke resultaat - foto's met achtergrondinformatie - stond tenslotte op de site van izi.Travel. Todat........ik een mailtje kreeg van een medewerkster van izi.Travel. Het kwam erop neer dat de teksten niet ingesproken waren zodat ze voor de gebruiker wel te lezen waren maar niet te beluisteren. Derhalve werd mijn bijdrage uiteindelijk geblokkeerd. Jammer van de moeite en een ervaring rijker.

zaterdag 21 februari 2015

De zorgverzekeraars en de glucosemeters

Gisteravond kwam ik om een uur of zes terug uit Haarlem. Ik was naar de verjaardag van m'n zwager geweest. "N" was niet thuis. Ik warmde wat soep op en installeerde me op de bank, om het op te eten en wat te zappen. Meldpunt was aan de gang van omroep MAX. Het ging over glucosemeters en ik heb het item even uit gekeken. Op de site van "Uitzending Gemist" staat met betrekking tot het onderwerp dat besproken werd het volgende:
Glucosemeters
Diabetespatiënten zijn dag en nacht afhankelijk van hun bloedglucosemeter, het apparaat is voor hen van levensbelang. Maar er wordt bezuinigd en duizenden mensen met diabetes moeten van de zorgverzekeraar verplicht goedkopere bloedglucosemeters gebruiken. Hoe betrouwbaar zijn die goedkopere glucosemeters? Tijd voor Meldpunt! voert een test uit.
In de uitzending werd verder de onbetrouwbaarheid en de daarmee samenhangende risico's van deze goedkope glucosemeters aan de orde gesteld.
Dit voor wat betreft de glucosemeters. Maar daar gaat het me eigenlijk nog niet eens om. Alhoewel als je zo'n ding gebruikt, opletten!  En als je de uitkomsten niet vertrouwd, zou ik toch maar's bij m'n huisarts of diabetes verpleegkundige langs gaan, om te kijken of zij hetzelfde meten als jij.

Net bij het opstaan viel het kwartje. Een paar dagen geleden zag ik op de site van de Tweede Kamer, dat er 24 februari a.s. een technische briefing zal plaatst vinden van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Deze besloten bijeenkomst heeft als agendapunt:
Verbetering van de kwaliteit van de zorg en duurzame betaalbaarheid van de zorg
Ter voorbereiding van deze briefing heeft de minister nog een brief gestuurd, welke eveneens op de site van de de Tweede Kamer is te lezen. De brief op zich bevat eigenlijk niet ook zoveel nieuws. De plannen waren een paar dagen geleden al min of meer uitgelekt.

Wat mij triggert
De minister hamert er bij voortduren op, dat ten gevolge van de door haar voorgetelde maatregelen de kwaliteit van de zorg zal toenemen en de kosten zullen dalen. Kort samengevat zou dit effect bewerkstelligd worden, doordat de positie van de verzekeraars ten opzichte van de zorgaanbieders en leveranciers wordt versterkt. Tenslotte zij hebben de portemonnee in handen en wie betaald, bepaald. toch....? Wat mij betreft kun je aan het item van de glucosemeters nu al zien, hoe de afweging tussen kwaliteit en kosten zal gaan uitpakken. Ik denk dat het te simpel is om te verwachten dat deze financiële instellingen, zomaar, vanzelf een juiste afweging zullen en/of kunnen maken tussen kosten en kwaliteit.

woensdag 18 februari 2015

Recensie: De stoptrein naar Parijs


Een paar dagen geleden vertelde ik dat ik het boek "de stoptrein naar Parijs" van Jet Holleman had gekocht. In haar boek vertelt Jet over haar project, waarbij zij de stoptrein Amsterdam en Parijs neemt, en bij de meeste stations die zij passeert uitstapt om op verkenning te gaan. Dit doet zij in de vorm van een korte wandeling of een fietstochtje. Ook bezoekt ze soms een museum of een een concert. In totaal komt zij op 30 stations in Nederland, 45 in België en 27 in Frankrijk. Het gehele traject werd verdeeld over een aantal etappes, tussen 2007 en 2008 afgelegd.

Het boek telt 227 pagina's en is uitgevoerd met mooie zwart-wit foto's. Wat mij betreft is het niet een boek wat je in adem uitleest. Eigenlijk vond ik het wat eentonig. Zelf had ik bijvoorbeeld graag wat meer gelezen over haar belevenissen in de trein, haar overnachtingsadressen, of wat ze te eten kreeg bij het ontbijt.

Het idee van het project spreekt me erg aan, vandaar dat ik het boek ook heb aangeschaft. Evenwel, na het lezen van het boek ben ik toch een stukje wijzer geworden. In die zin, dat ik het zelf niet op deze wijze zou aanpakken. Te vaak lees ik over geparkeerde auto's, graffiti, snelwegen, lawaai, saaie bebouwing, een industrieterrein e.d. Als ik op stap ga wil ik graag genieten van wat natuur en cultuur aan moois te bieden hebben en als het even kan ook van de mensen die ik tegen kom.
Niettemin zo dadelijk stappen we op de trein, rijden een station verder, om daarna weer terug naar huis te lopen.

maandag 16 februari 2015

Plastic afval (2)

Afgelopen zaterdag stond er in diverse kranten een artikel betreffende de hoeveelheid en de bron van het plastic afval, dat jaarlijks in de oceaan terecht komt. Milieutechnoloog Jenna Jambeck en haar collega's van de University van Georgia en The Sea Education Association in Massachusetts deden hiernaar onderzoek. Nog niet eerder was er een betrouwbare schatting gemaakt van de omvang van het probleem. In HP/de Tijd lees ik hierover:
De Amerikanen onderzochten wat de kustbewoners van 192 landen aan de Stille, Indische en Atlantische Oceaan en de Zwarte en Middellandse Zee allemaal in zee kieperden. Eerst berekenden ze de totale hoeveelheid afval in de regio’s binnen vijftig kilometer van de kust. Vervolgens berekenden ze het vermoedelijke tonnage aan plastic afval. Aan de hand van regionale en landelijke afvalverwerkingscijfers over het jaar 2010 schatten ze hoeveel van dat plastic afval er vermoedelijk in zee terechtkwam.
Het onderzoek
De uitkomsten van dit gereken zijn verbazingwekkend: er komt in totaal zo’n 4,8 tot 12 miljoen ton plastic per jaar in zee terecht. Minder verrassend is welke landen de grootste boosdoeners zijn. In de top-20 van zwaarste vervuilers die uit het onderzoek naar voren kwamen, staan vooral ontwikkelingslanden die een snelle economische groei doormaken en die toch al niet als erg milieuvriendelijk te boek staan.
Naar aanleiding van de berichtgeving heb ik wat op internet rondgeneusd en vond een excel bestand met de oorspronkelijke data van de onderzoekers. Hierdoor was het mogelijk om wat meer met de gegevens te spelen.
In onderstaand overzicht van de voornaamste 20 vervuilers staat China met stip bovenaan. De Chinezen lozen jaarlijks ergens tussen de 1,3 en 3,53 miljoen ton plastic in zee. Indonesië staat op de tweede plaats, gevolgd door een groot aantal ontwikkelingslanden. Op plaats twintig staat het eerste westerse land: de Verenigde Staten. Overigens zou de EU op de 18e plaats terechtkomen als je de Unie als één land zou beschouwen.
Nr Land
% Onvoldoende afvalbeheer
Plastic afval in oceaan in 2010 [milj. ton] minimum Plastic afval in oceaan in 2010 [milj. ton] maximum
1 China 74 1,3230 3,5279
2 Indonesia 81 0,4825 1,2867
3 Philippines 81 0,2825 0,7535
4 Vietnam 86 0,2751 0,7335
5 Sri Lanka 82 0,2387 0,6365
6 Thailand 73 0,1542 0,4111
7 Egypt 67 0,1451 0,3868
8 Malaysia 55 0,1405 0,3747
9 Nigeria 81 0,1277 0,3406
10 Bangladesh 87 0,1181 0,3149
11 South Africa 54 0,0945 0,2520
12 India 85 0,0900 0,2399
13 Algeria 58 0,0781 0,2082
14 Turkey 16 0,0729 0,1944
15 Pakistan 86 0,0721 0,1922
16 Brazil 9 0,0707 0,1886
17 Burma/Myanmar 87 0,0687 0,1833
18 Morocco 66 0,0465 0,1241
19 Korea, North 88 0,0456 0,1217
20 United States 0 0,0413 0,1102





74 Netherlands 0 0,0042 0,0111





136 Belgium 0 0,0004 0,0011






Totaal
4,7798 12,7461

Onbeheerd afval blijkt de grootste oorzaak van het plastic afval in de oceaan.

De afvalproductie
In bovenstaand overzicht is nog iets opvallends te zien. Namelijk het verschil in bijdrage aan de plastic soep tussen Nederland en België. Waar dat in zit blijkt uit de onderstaande tabel. Daarin heb ik de afvalproductie van de EU landen (grenzend aan aan zee), China en de USA in beeld gebracht.

Uit het overzicht blijkt o.a. dat per hoofd van de bevolking in Nederland, 1,6 keer zoveel afval gegenereerd wordt, en dat het percentage plastic afval daarin, ruim 3,3 keer zo groot is t.o.v. dat in België. Voorts blijkt dat de afvalproductie per hoofd van de bevolking in China en ook het percentage plastic daarin relatief laag zijn.

Vraag is wat mij betreft, waardoor die verschillen tussen min of meer vergelijkbare landen, voor wat betreft de hoeveelheid afvalproductie en de percentages plastic daarin, verklaard kunnen worden. Ik heb geen flauw idee, maar ben wel nieuwsgierig. Kunnen we misschien nog wat van leren.
Nr Land Afval productie  [kg/persoon/dag] % Plastic in afvalstroom




1 Poland 0,88 11
2 Latvia 1,03 12
3 Romania 1,04 4
4 Lithuania 1,1 12
5 Slovenia 1,21 12
6 Bulgaria 1,28 12
7 Belgium 1,33 6
8 Estonia 1,47 12
9 Sweden 1,61 3
10 United Kingdom 1,79 12
11 France 1,92 10
12 Greece 2 10
13 Cyprus 2,07 12
14 Croatia 2,1 12
15 Germany 2,11 23
16 Netherlands 2,12 20
17 Finland 2,13 11
18 Spain 2,13 13
19 Portugal 2,21 12
20 Italy 2,23 6
21 Denmark 2,34 2
22 Norway 2,8 10
23 Ireland 3,58 12





United States 2,58 13





China 1,1 11

zaterdag 14 februari 2015

Heel stapstories bakt (3): kruidkoek

Anderhalve week geleden gaf "het is zoals het is" op haar blog, een recept van een kruidkoek. Dat riep herinneringen op en ik vond het een mooie aanleiding om te trachten de koek te kopiëren. Behalve het bakken van een drietal broden in de afgelopen twee maanden, heb ik vrijwel geen bak ervaring. Maar ik begin het steeds leuker te vinden. Het experimenteren zit me wel een beetje in het bloed, en ofschoon "N" na afloop zei dat de hele keuken onder zat, schuilt er misschien toch nog een echte Menno in mij.
Maar goed, net zoals bij "het is zoals het is" had ik niet alle ingrediënten in huis. Dus heb ik het recept maar een beetje aangepast, in die zin dat ik maar een aantal zaken heb weggelaten. Ik had bijvoorbeeld geen annijspoeder in huis. Ook gember en kruidnagel moest ik ontberen. Achteraf denk ik toch dat je dat een beetje proeft. Ik mis om het zo maar te zeggen, nog een beetje de Wow! touch, Niettemin ben ik met het resultaat best tevreden en zal'ie van het weekend heus wel opkomen.


Beste "het is zoals het is", bedankt voor je recept en wordt vervolgd!

vrijdag 13 februari 2015

Wandelen: klompenpad bij Otterlo

De weerman had ons voor de dag van gisteren een zonnetje beloofd. Maar het is koud en grijs als we de deur uitgaan en dat zal de rest van de dag zo blijven. Het was er dit jaar nog niet van gekomen, maar nu willen we er toch echt weer op uit. Dan maar koud. Het is in ieder geval droog. We hebben besloten om bij Otterlo op de Veluwe, het Eeskooterpad te gaan lopen. Het Eeskooterpad is een zogenaamd klompenpad. Klompenpaden zo kun je op de betreffende website lezen zijn:
Rondwandelingen in het agrarisch cultuurlandschap. Ze gaan zoveel mogelijk over historisch tracé en voeren over onverharde paden via boerenland en landgoederen.
Rust, kleinschaligheid en de combinatie van cultuur en natuur bepalen de sfeer en vertellen bewoners en wandelaars over de geschiedenis van hun omgeving. 
We rijden naar Otterlo en parkeren onze auto bij café de Waldhoorn. Hier kopen we een folder van de route en drinken er nog even een kop koffie. De dienster in het café heeft het niet druk. We zijn de enige klanten. Hoewel we vandaag nog een betrekkelijk groot aantal campings, huisjesverhuurbedrijven e.d. zullen passeren, zullen we ook de rest van de dag weinig mensen meer tegenkomen. Het is tenslotte nog winter.

Zodra we de Waldhoorn uitlopen slaan we gelijk rechtsaf, hoe kan het ook anders, de Dorpsstraat in. Rechts van ons zien we de Erica school en de Hervormde Kerk. Hoewel deze kerk op de site "Welkom in Otterlo" niet als bezienswaardigheid vermeld staat, vind ik hem zelf best het aanzien waard. Op het bordje aan de gevel staat dat het een éénbeukige dorpskerk betreft met een vroeg 14e eeuws schip. Misschien zijn ze er hier zo aan gewend, dat ze het niet meer opvalt.
Even verderop links, een oorlogsmonument. Hierop lees ik dat er in april 1945 bij Otterlo nog zware gevechten hebben plaats gevonden en waarbij, zo op het laatst van de oorlog, nog de nodige militairen een burgers zijn omgekomen.
Style

We lopen door. Via een "style" klimmen we over een hek en lopen het weiland in. Aan overkant moeten we opnieuw opnieuw over het hek, komen op een holle weg en daarna op een boeren erf. Als we de toegang tot het "Nationale Park de Hoge Veluwe" zien verandert het landschap in een bos en heide landschap. Na ca drie kwartier steigt het pad. We lopen over een, op de overgang van bos en hei gelegen randwal. Deze wal is zo'n 1000 jaar geleden ontstaan door opgewaaid stuifzand. Een apart fenomeen, maar boven gekomen heb je een prachtig uitzicht over de lager gelegen hei.

Het pad loopt over de gehele lengte van de randwal, waarna we aan het einde hiervan weer afdalen om onze route door het bos, over de akkers en soms een campingterrein te vervolgen. We zien nog een schaapskooi en komen na ongeveer 3 uur weer terug in Otterlo. Gelukkig is daar ook nog Grand Café Hotel Kruller. De koffie en het vermoedelijk huisgemaakte appelgebak smaken ons prima.



Karakteristiek van de wandeling
Deze wandeling is één van de Gelderse klompenpaden. De route heeft een lengte van ca 15 km en is prima gemarkeerd. In Otterlo kun je onder andere bij de VVV en bij café de Waldhoorn, à €1,50 een folder van de route kopen. Ook is het mogelijk om via de site van de klompenpaden een gratis routekaartje uit te printen. Je mist dan wel de beschrijving van enkele wetenswaardigheden.

De afwisselende wandeling voert over gras- en zandpaden, door bossen, velden en hei, Voor naar schatting 15% van de totale afstand loop je over asfalt. Op één gedeelte van de route maakt een stuifwal dat wat op en neer geklommen moet worden.

's Winters is er onderweg geen horeca beschikbaar.

De gevolgde route

woensdag 11 februari 2015

Boeken gekocht

We zijn net terug uit het dorp. Ik had over een boek gelezen; "de stoptrein naar Parijs" van Jet Holleman. Jet is vrijwilligster bij wandelnet.nl en houdt zich daar bezig met ad hoc-redactieklussen. Over haar boek schrijft zij:
In een flits wist ik ineens dat dat een wens van me was: per stoptrein naar Parijs reizen. Ik ben op elk station tussen Amsterdam en Parijs uitgestapt om op verkenning te gaan. Ik heb gewandeld en gefietst, maar ook musea bezocht en concerten. Het was een heel intensieve ervaring. Ik besefte hoe jachtig we leven en hoe onthaastend het werkt om zo te reizen. Daarover houd ik nu lezingen met het boek als leidraad.
De bibliotheek had het niet en "N" wilde het ook graag lezen. We hadden nog een boekenmagneetstripkaartje (zeg maar boekenbon) liggen. Dus wij naar de boekwinkel om het gewenste te bestellen. Als het goed is hebben we het over twee dagen in huis en wie weet stappen we volgende week wel op de trein, op weg naar ons eerste station. Nee gekheid, maar wie weet. Het idee spreekt me wel aan.

Enfin zo'n boekenwinkel is niets voor ons. Als we daar zijn, ligt er toch altijd wel erg veel wat onze kooplust opwekt. Verder hebben we daar nooit zo'n last van, maar in een boekwinkel.....We kochten nog een boek dat we zagen liggen; "Pogingen iets van het leven te maken", het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83¼  jaar. Een tijdje geleden had ik er in het dagblad Trouw al eens iets over gelezen en bij Bol.com staat de volgende samenvatting:

Hendrik Groen mag dan oud zijn, hij is nog lang niet dood en niet van plan zich eronder te laten krijgen. Toegegeven: zijn dagelijkse wandelingen worden steeds korter omdat de benen niet meer willen en hij moet regelmatig naar de huisarts. Technisch gesproken is hij bejaard. Maar waarom zou het leven dan alleen nog maar moeten bestaan uit koffiedrinken achter de geraniums en wachten op het einde? In korte, ogenschijnlijk luchtige, maar vooral openhartige dagboekfragmenten laat Hendrik Groen je een jaar lang meeleven met alle ups en downs van het leven in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord. Op de laatste dag van het jaar zal het nog moeilijk zijn om afscheid nemen van dit charmante personage..

Als ik m'n boeken uit heb zal ik er weer over berichten.

maandag 9 februari 2015

izi.TRAVEL

Via Het blad Computer Idee kwam ik de app van izi.TRAVEL op het spoor. Deze kun je via IphoneAndroidof Windows Phone op je smartphone of tablet plaatsen. Volgens de beschrijving in de Playstore heb je middels deze app:
bij elke reis of uitstapje altijd en overal je persoonlijke ROUTEBESCHRIJVING &
AUDIO TOUR  bij je op je smartphone of tablet. ONTDEK op je gemak steden, musea, monumenten en toeristische en culturele bezienswaardigheden aan de hand van inspirerende lokale verhalen en routes.
Het leek me wel wat. Daarom heb ik de app op m'n telefoon geplaatst en vervolgens wat uitgeprobeerd. Met behulp van de navolgende schermafdrukken (1.1 t.m. 2.9) geef ik enkele m'n bevindingen weer en tegelijkertijd een beknopte gebruiksaanwijzing.


1.1 Scherm dat je te zien krijgt als je de app voor de eerste keer opent. Je hoeft hier alleen maar op roze vlakje "aan de slag"  te klikken.1.2 Indien gewenst kun je een taal toevoegen.

NB Je moet er op bedacht zijn dat de namen van landen en steden meestal -maar niet altijd- in het Engels in het programma zijn opgenomen.
Dus Paris i.p.v. Parijs, en Austria i.p.v. Oostenrijk. Overigens wel weer België i.p.v. Belgium. Dit kan het gebruik van de zoekfiunctie (zie afbeelding 2.2."Ontdek") verstoren.
1.3 Zo nodig moet je de locatieservice van je telefoon nog inschakelen.


2.1 Standaard openingsscherm.2.2 Scherm dat je te zien kunt krijgen als het programma geen tours (routes) in de nabije omgeving kan vinden. Indien dat wel het geval is krijg je direct scherm 5) o.i.d. te zien.


2.3 Selecteer eventueel een ander land.
2.4 Selecteer eventueel een andere plaats.






2.5 Selecteer de gewenste route (tour).






2.6 Open de gewenste route.

NB Als je route daadwerkelijk gaat lopen, kun je hem ter voorkoming van onnodige kosten het beste downloaden.
2.7  Op het kaartje zie je de blauw ingetekende route, en de bezienswaardigheden als genummerde markeringspunten
  • Klik op de knop "Start" en loop naar het startpunt. In principe kun je bij elk willekeurig punt beginnen;
  • Op het kaartje is met een knipperend blauw bolletje aangegeven waar je op dat moment loopt;
  • Zodra je in de buurt komt van een bezienswaardigheid, wordt het erbij behorende verhaal automatisch afgespeeld. Ook kun je door op "Lijst" te klikken en daarna op het nummer van de bezienswaardigheid, de eventueel bijbehorende beschrijving lezen of video bekijken (zie de afbeeldingen 2.8 en 2.9);
  • Heb je de informatie gelezen, beluisterd of bekeken, klik dan linksboven op "<-" om weer terug te keren naar het kaartje en de tocht te vervolgen.
             
                        2.8  Mogelijkheid voor Video / Audio.
   2.9 Beschrijving.                             
                               



Tenslotte
Middels de app kun je reeds uit aardig wat gidsen voor stadswandelingen en musea kiezen.
Dit neemt niet weg dat ik ook al een lange afstandswandeling van Amsterdam naar Arnhem in de app aantrof.

Verder is er een website waarmee je, als je dat wilt, zelf een routebeschrijving kunt maken en beschikbaar stellen. Dat lijkt me wel leuk om te doen, maar voor dit moment laat ik het hierbij.

NB Het programma kan op een tablet soms net even anders werken dan op een smartphone, maar dat is wat mij betreft niet storend.

zaterdag 7 februari 2015

Vrije artsenkeuze (3)

Vrijdagochtend op teletekst; "Alternatief voor zorgwet in de maak". Volgens het bericht verdwijnt de budgetpolis. In plaats daarvan lees ik, zouden mensen korting kunnen krijgen op het eigen risico, als ze naar een zorgaanbieder gaan waarmee hun verzekeraar een contract heeft afgesloten. Verder stond er dat het nieuwe voorstel niet door het parlement zou hoeven omdat het geen nieuwe wet is, maar een aanpassing van de huidige wetgeving. Het was me allemaal onduidelijk maar gisteravond bood NOS.nl  wat meer informatie. Na lezing hiervan enkele gedachten die bij me opkwamen.

Goed was te lezen dat:
  • In principe naast de restitutie polis alleen nog de naturapolis zal worden aanboden en dat daarmee de vrije artsenkeuze nog enigszins overeind blijft. Al is hier, hoe je het ook draait of keert, nog altijd sprake van een soort tweedeling in de zorg; namelijk die tussen degenen die zich een restitutiepolis kunnen veroorloven en zij die dat niet kunnen;
  • Verzekeraars voor het eind van het jaar bekend moeten maken, waar ze voor het volgende jaar zorg hebben ingekocht. Je loopt dan niet meer zo het risico er achteraf mee geconfronteerd te worden dat het ziekenhuis bij jou in de buurt toevallig net niet gecontracteerd is. Al blijft het waarschijnlijk wel opletten.
  • De overheid zich weer nadrukkelijker met de kwaliteit van de zorg lijkt te willen gaan bemoeien. In de vorige opzet leek dat vooral de verantwoordelijkheid van de verzekeraars te worden;
  • Verzekerden via een inspraakorgaan invloed krijgen op welke zorg hun zorgverzekeraar gaat inkopen. Ben overigen benieuwd hoe dat vorm gegeven gaat worden. Tenslotte kennen we al de ledenraden van de coöperaties.
Ten aanzien van de geplande één miljard bezuiniging op de zorg, bekroop me enigszins het "drijfzandgevoel". Iets van een logische onderbouwing heb ik in ieder geval nog niet gezien. En tenslotte, ik blijf het een vreemde zaak vinden dat een onderwerp waarvan men eerst vond dat het middels een wetsvoorstel geregeld diende te worden, dat nu zonder inspraak van het parlement wil realiseren.

Zie verder hiervoor mijn blogs over de vrije artsenkeuze (1) en de vrije artsenkeuze (2).

vrijdag 6 februari 2015

#Zwerfie is jarig

Ongeveer twee jaar liepen we langs de Linge van Leerdam naar Beesd. Een mooie route kan ik iedereen aanbevelen. Ook makkelijk voor wat betreft met het openbaar vervoer. Maar daar wil ik het vandaag verder niet over hebben. Waarover dan wel?  Ongeveer halverwege onze tocht kwamen we een stel wandelaars tegen. Althans zo zagen ze er qua outfit uit. Op zich niks bijzonders. Alleen wat aan deze mensen op opviel, was dat allemaal een vuilnis zak bij zich hadden en af een toe zag je iemand iets oprapen en in z'n zak deponeren. Het zag er eigenlijk een beetje vreemd uit en vandaar dat het me waarschijnlijk is bijgebleven.
Van de week toen we een rondje door het bos liepen, passeerde ons een fietser. Toen hij ons nog maar net voorbij was stopte hij, raapte een blikje op en reed met het blikje weer verder.
Bovenstaande gebeurtenissen kwamen weer bij me boven toen ik vandaag in het dagblad Trouw las dat "#Zwerfie" jarig was. Ook in het Utrechts Stadsblad van enkele dagen gelden lees ik:
Vandaag 6 februari is de eerste verjaardag van #zwerfie. Een #zwerfie is een foto van jezelf mat een stuk zwerfafval dat je vervolgens op Twitter of Facebook plaatst. 
De gedachte erachter is dat als een kwart van de Nederlanders bijvoorbeeld vandaag, één stuk zwerfvuil opraapt, Nederland aan het eind van de dag brandschoon zou zijn . Daarmee zouden we tevens ervoor zorgen dat de in de oceanen drijvende plastic massa, de zogenaamde "Plastic Soup" niet nog veel groter wordt dan hij nu al is.
De man achter #zwerfie zou Peter Smith zijn.
“Fietsend door Amsterdam prikt hij iedere dag, op zijn gele fiets, wel twintig stukken afval op. Hij heeft zelfs een officiële site.” ‘Kleanworldwide’ staat voor ‘Klagen Loont Echt Absoluut Niet’. Maak er wat moois van. 
De enige kanttekening die ik bij de actie plaats is dat ik niet zo overtuigd ben van het effect van de actie op de "Plastic Soup". Maar daar heb ik al een eerder over geblogd. Maar los daarvan vind ik #zwerfie een hartstikke poitief  idee. Vandaar dat ik net even de deur ben uitgelopen en na ca 100 meter m'n bijdrage aan de actie kon leveren.Wie volgt?

woensdag 4 februari 2015

Zadelpijn, een ongemakkelijke aangelegenheid.

Zadelpijn, wie kent het niet? Menigeen die wel eens vaker fietst dan alleen voor z'n boodschappen, kan er over meepraten. Ofschoon, dat doen we eigenlijk niet. Waarom niet? Tja, wie het weet mag het zeggen. Op de fiets- en wandelbeurs dit afgelopen weekend, stond een fietsenmaker - de firma Brabisbikes - die met name dit aspect van het fietsen onder de aandacht bracht. Voor het gemak heb ik van z'n presentatie op de beurs wat foto's geschoten.


Bovenstaande teksten geven vooral wat aandachtspunten voor als je een zadel koopt. Ze laten echter nog niet zien wat de juiste hoogte van het zadel is, en wat de afstand van het zadel tot het stuur moet zijn. Deze informatie is o.a. te lezen op de website van de fietsersbond.

Voor het bepalen van de afstand van het stuur naar het zadel staat hier vermeld:
Een  vuistregel is dat je met je vuist net het stuur moet kunnen rakken terwijl je met je elleboog tegen de zadelpunt steunt. Maar dit is een heel ruime regel.
en ten aanzien van de hoogte van het zadel:
De zithoogte is de afstand tussen het zadel en de pedaal in de laagste stand. Bij de juiste zithoogte is de knie net niet gestrekt. Komen je voeten op de vloer, dan staat het zadel dus te laag.
Onderstaand filmpje van fietsspecialist "Profile" laat in dit kader ook nog wat nuttige tips zien.

Tenslotte
Is het niet mogelijk om een juiste zadelhoogte te bewerkstelligen, dan is je fiets misschien te klein of te groot en heb je wellicht een andere fiets nodig. Maar dat is weer een ander verhaal.

Veel fietsplezier komend voorjaar.

dinsdag 3 februari 2015

Naar de markt

We komen net terug van de markt. We gaan elke week voor groenten, fruit en kaas. De mevrouw van de kaas weet inmiddels wel wat ik wil hebben en heeft vaak al een stuk voor me klaar liggen. Het is er een momenteel een beetje triestig. Weinig kramen, weinig klanten en een frisse bedoening. Ik benijd ze niets, die marktmensen in de winter. In het voorjaar zullen de kramen met planten, bloemen, schoenen, sokken, fietsbenodigdheden, kleine gereedschappen e.d., wel weer wat meer verschijnen en blijven de mensen weer even bij de viskraam staan om een lekkerbekkie te eten.

Behalve dat er nú weinig kramen zijn, verdwijnen er ook steeds meer definitief. Enerzijds is de crisis daar mogelijk debet aan. Anderzijds hoorde ik een marktkoopman zeggen dat er vrijwel geen jongeren meer op de markt komen."Die zijn aan het werk", Ik denk dat hij gelijk heeft. Kijk maar op de markt om je heen en let daarbij eens op de gemiddelde leeftijd van de bezoekers. Heel veel 50+'ers.

En zou op de markt nog een gulden een daalder waard zijn? De kaas die ik koop is zeker niet goedkoop. Wel van een prima kwaliteit. Het brood - althans bij ons - is zeker niet goedkoper dan in de supermarkt en de groenten en fruit misschien, maar ook niet echt duidelijk. Ben benieuwd  hoe de markt er over een jaar of wat er uit ziet. Want als er minder kramen zijn, komen er minder klanten. En als er minder klanten komen, leidt dat weer tot minder kramen enz, enz.

Komen jullie nog op de markt en stelt'ie - in de plaats waar je woont - nog wat voor? Of komen er ook steeds minder kramen?

maandag 2 februari 2015

Fietsendrager voor E-Bikes - Fiets- en Wandelbeurs (2) -

Ik ben best wel een beetje een techniek freak. Ik houd van slimme dingen en oplossingen. Op de fiets- en wandelbeurs zag ik in dit kader een mooie, recent door de firma Tillylight uit Oldenzaal ontwikkelde fietsendrager. Deze fietsendrager is vooral bedoeld voor het transport van de relatief zware e-bikes. Met behulp van een afstand bediening kan:
"de fietsendrager in hoogte worden versteld. Hierdoor hoeft een fiets niet op de drager te worden getild, maar kan deze rechtstreeks vanaf de stoep op de fietsendrager worden gereden.
De fietsendrager zelf bestaat uit twee losse componenten, welke tijdens de montage op de trekhaak in elkaar worden geklikt. Het gewicht van elk afzonderlijk onderdeel bedraagt 8 à 9 kg. Dat is dus ook niet te zwaar.
Hoe een en ander concreet in z'n werk gaat kun je in de onderstaande video bekijken.

video

Als ik het goed begrepen heb, moet je met een prijs rekening houden van ongeveer € 700,-.
Een best bedrag. Maar het op een fietsendrager tillen van een zware e-bike kan, zeker als je wat op leeftijd komt, een lastige klus zijn. Ik zie het soms bij mijn buren even verderop. Als het op de fietsendrager tillen van een fiets me erg veel moeite zou gaan kosten, zou ik de aanschaf van zo'n "fietsenlift" zeker overwegen.

zondag 1 februari 2015

Bezoek aan de Fiets- en Wandelbeurs (1)

Zoals we ons hadden voorgenomen zijn we gisteren naar de "Fiets- en Wandelbeurs" in de RAI geweest. Of  het naar ons zin gehad hebben? Jazeker, nou en of. Dank je wel. Het was er gezellig druk, maar niet té. Je kon overal goed bijkomen. Wat ik altijd het leuke van deze beurs vind, is het hoge hobby gehalte ervan. Bij binnenkomst viel het al gelijk op. De eerste gang was uitsluitend gereserveerd voor het item " wandelaars informeren wandelaars". Daar zaten ze achter hun tafels, met fotoboeken, routekaarten, wandelschoenen, en wat al niet meer; de mensen met ervaring. Veel aandacht voor iets wat ik stiekem ook ooit nog eens hoop te doen; het volgen van de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella of naar Rome. Lijkt me geweldig. Maar of het er van komt? Je bent nogal een tijdje onderweg. Ik geloof wel 3 à 4 maanden en het is natuurlijk ook niet gratis.
En wat me verder altijd interesseert zijn de slimme dingen die bedacht, of opnieuw uitgevonden zijn. Zo was er een de stand van happykoken.nl. Happykoken zo lees ik onder andere in de folder, is het bereiden van een lekkere en volwaardige maaltijd op een zeer eenvoudige wijze, en met weinig brandstof. De ouderwetse hooikist in een nieuw jasje. Op de website staat verder:

‘Vroeger zette met de pan in een met hooi gevulde kist, nu kunnen we gebruik maken van de hoge isolatiewaarde van polyether. Bekleed met een leuke stof siert een Happy de keuken. De hoezen zijn eenvoudig in de wasmachine te wassen.

Behalve dat je de "Happy" voor € 34,- kunt kopen, staat op de site ook een patroon om hem eventueel zelf te maken. En wat ik eigenlijk nog veel leuker vind, is dat op de website allerlei recepten en praktische tips staan  t.a.v. het koken met de "Happy". Misschien dat het je ook wat lijkt?