dinsdag 4 november 2014

Werkstress

Ik had me eigenlijk voorgenomen me niet meer met dit onderwerp bezig te houden, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Hoe dat zo?

Gisteren las ik de blog van "Je Geld of je Leven", waarin weer eens de narigheid verwoord werd die ikzelf ook goed gekend heb. Ik reageerde op haar blog met o.a.de opmerking dat ik niet optimistisch was m.b.t. tot de effectiviteit van de stressweek welke het ministerie van SZW momenteel organiseert. Er wordt zoals ik al dacht weer een congres (6 nov) met de nodige workshops georganiseerd. Hieraan zullen vooral deskundigen A&O'ers (Arbeid- en Organisatiedeskundigen) en HRM'ers (Human Resource Managers) deelnemen. Mensen die met dit onderwerp hun brood verdienen. Ook vermoedde ik dat er wellicht weer een nieuw instrument gepresenteerd zou worden. En inderdaad beide vermoedens kloppen. Er staat een toolkit online die je kunt downloaden.
Ook werd 30 oktober j.l. nog een training "werkdruk de baas" georganiseerd. Volgens de website is deze bedoeld voor zowel individuele personen die werkdruk ervaren, als voor leidinggevenden die in het team stress herkennen en hier concreet mee aan de slag willen.

Eens een kijkje op de website van het congres genomen. Hier wordt beloofd dat de deelnemers aan het congres naar huis gaan met een heuse visie. Geweldig nieuws. Verder nog even gekeken naar waar men denkt dat al die ellende waar men het over heeft vandaan komt. M.a.w. wat verstaat men onder het begrip werkstress. Veel wollig taalgebruik, waarbij in mijn ogen de hand nauwelijks, dan wel verhuld, in de eigen deskundige boezem gestoken wordt. Ik lees hier o.a.:
Wanneer is er sprake van werkdruk? 

Er is sprake van werkdruk als een werknemer niet kan voldoen aan de gestelde kwalitatieve en kwantitatieve taakeisen. Met taakeisen worden bedoeld de eisen die aan het werk worden gesteld. Zij kunnen variëren in hoeveelheid, kwaliteit en werktempo. Bij werkdruk werkt een werknemer voortdurend onder hoge tijdsdruk en/of in een hoog tempo. Vooral in combinatie met beperkte regelmogelijkheden of anders gezegd beperkte zeggenschap in en over het werk vormt werkdruk een risico voor de gezondheid van werknemers. Werkdruk kan naast deze taakeisen worden veroorzaakt door diverse aspecten van organisaties en hun directe omgeving, zoals communicatiepatronen, werkorganisatie, technologie en de externe sociaal-economische omgeving. Niet iedereen die aan werkdruk wordt blootgesteld, krijgt echter stress of wordt ziek. Of het daadwerkelijk gebeurt, hangt mede af van de persoonlijke wijze van omgaan door de betreffende werknemer met werkdruk. De ene werknemer kan wellicht wat makkelijker afstand nemen tot het werk en zijn situatie makkelijker relativeren dan de andere. De een ziet meer regelmogelijkheden dan de ander. De een weet of durft beter gebruik te maken van de bestaande regelmogelijkheden dan de ander. Tevens is bekend dat bij een goede lichamelijke en geestelijke conditie of een goed verwerkingsvermogen de kans op stress kleiner is.
Wat in mijn ogen nodig is, is dat het werk weer menselijker gemaakt wordt. Dus ophouden met de wijze waarop mensen tegenwoordig worden afgerekend, beoordelingssystemen tijdregistratiesystemen, uurtje factuurtje, zorgsystemen met mallotige protocollen, werkinstructies. Stop met HRM-afdelingen die nauwelijks het belang van medewerkers meer voor ogen hebben. Kijk maar eens op het internet naar de instrumenten welke deze mensen hanteren. Voor een willekeurig voorbeeld klik hier. Ook Arbodiensten spelen hun rol in deze carrousel. Men heeft het over het bevorderen van de duurzame inzetbaarheid van medewerkers. De kreet alleen al. De werknemer als een soort milieuprobleem.Wat beoogd men er eigenlijk mee? Nog meer loze opleidingen, cursussen, vitaliteits- en communicatietrainingen, en medewerkers die je nog wat langer achter de vodden kunt zitten met beoordelings- / functioneringssystemen e.d. zonder dat ze zich ziek melden?

Ik heb in het programma van het congres, zegge en schrijven één spreker gezien waarvan ik dacht, ja die kon het wel eens hebben over waar in mijn ogen de schoen werkelijk wringt. Zij naam is Jaap Peters. Hij heeft een boek geschreven: "de intensieve menshouderij". Dat wil ik nog eens lezen.

Zo heb ik toch nog eens uit m'n ongenuanceerde tent laten lokken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen