zondag 30 november 2014

Koopkracht en Consuminderen



Misschien moeten we de term consuminderen veranderen in koopkrachtontwikkeling?



Have a nice day oftewel een prettige zondag.

zaterdag 29 november 2014

Pinterest

Wij hebben een krant en die ruilen we 's zaterdags, of eigenlijk 's maandags altijd met de buren. Dat wil zeggen zij de krant en wij de Margriet. Niet dat ik de Margriet zoveel lees maar af en toe zie ik wel eens wat op het voorblad staan en dan sla ik hem toch open. Nu zag ik vanochtend toevallig?? een tweetal onderwerpen die m'n aandacht trokken. Eén ging over het "Nieuwe Werken" en het andere over "Pinterest". Het "Nieuwe Werken" zet ik even op m'n lijstje met onderwerpen waar ik het nog een keer over wil hebben. Maar omdat ik het een paar dagen geleden gehad heb over Bloggen, Twitter en Google Alerts, vond ik het een mooie gelegenheid, om in vervolg daarop in de wereld van Pinterest te duiken.

Wat is Pinterest
Min of meer samengevat lees ik in de Margriet:
"Je kunt de site misschien het beste vergelijken met het verzamelen van plaatjes en recepten, zoals we dat tot voor kort deden. We scheurden ze uit bladen en kranten en stopten ze bijvoorbeeld in een multomap. Terugzoeken werd, als het erg veel werd, soms lastig. Dat zou nu verleden tijd zijn. Elke foto, plaatje, video of wat je anderszins online tegenkomt, kun je als het ware op je eigen digitale prikbord (vast)pinnen. Zo heb heb je in één oogopslag al je interesses en inspiratiebronnen in de vorm van "Pins" bij elkaar. Indien gewenst kun je voor een aantal verschillende thema's een bord aanmaken, om zo enige orde in de dreigende chaos te scheppen.
Behalve je eigen digitale prikbord, kun je ook de borden van anderen die voor jou op de een of andere manier interessant zijn volgen." 
Inloggen
Ik ga naar "nl.pinterest.com" en daar klik ik op "Inloggen". Ik zie dat ik kan inloggen met m'n Twitteraccount, dus daar maar op geklikt. Om de een of andere reden werkt het niet. Daarom maar (weer) een nieuw account aangemaakt. Ach misschien maar beter ook.

Wat vind ik leuk
Nadat het inloggen is gelukt wordt me gevraagd wat ik leuk vind. Met andere woorden om enkele interesse gebieden aan te geven. Ik moet zeggen het ziet er gelijk al best wervend uit. Voorlopig vink ik de onderstaande onderwerpen aan: 
  • eten, recepten
  • wandelen
  • geschiedenis
  • boeken
  • fotografie
  • glutenvrij
  • paleolitisch
  • technologie



Daarna volgt de vraag om een netwerk te selecteren (Facebok of Twitter). Dan kan ik ook "vrienden" met dezelfde interesses als ik volgen. Ik vind het welletjes zo en klik op overslaan. "Overslaan? " vraagt Pinterest . "Zo mis je de nieuwste projecten en interesses van iedereen". Ik klik nog een keer op "Overslaan". Nu begrijpt Pinterest me en vraagt nog of ik een "Pin It-knop" aan Chrome wil toevoegen. Omdat ik had gelezen dat dit één van de clous van het hele systeem is, klik ik bevestigend. Met de Pin It-knop kun je, zo staat er, leuke dingen op het internet gemakkelijk pinnen. 

Een allereeerste indruk
Na het voorgaande proces te hebben doorlopen krijg ik een eerste verzameling prikborden te zien. Ik klik op een willekeurig prikbord en zie opnieuw een verzameling plaatjes met verder weinig info.
Vervolgens heb ik bovenaan bij "Zoeken" aangegeven, dat ik iets over gebak wilde weten. Dat leverde al wat meer op. Ik zag een bokkepootjestaart die me wel lekker leek. Na wat proberen opende zich de bijbehorende pagina. Daar stonden een paar mooie foto's van een dergelijke taart, inclusief het complete recept. Ook kon ik nog doorklikken naar de blogsite van de "Pinster" die de taart op haar prikbord had geplaatst. Daar heb ik een berichtje achtergelaten waarin ik haar bedankte voor haar virtuele taart.

Tenslotte
In de Margriet lees ik nog dat Pinterest bijvoorbeeld ook als medium gebruikt zou worden om personeel te werven en dat mensen hun CV erop zouden achterlaten.
Vooralsnog smaakt het naar meer en wil ik er zeker nog eens verder naar kijken, maar nu even niet. 

Wordt vervolgd.






vrijdag 28 november 2014

Heel StapStories Bakt

Vandaag moest het er maar eens van komen. Waarvan? Nou, van broodbakken natuurlijk. Na de instructie van m'n zwager vorige week, de mouwen opgestroopt. Het is toch grijs en koud buiten, dus aan de gang. Eerst wat boeken en de gebruiksaanwijzing van de oven bestudeerd. Ik lees o.a. dat voor het bakken van brood de oven moet worden ingesteld op onder- en bovenwarmte, de temperatuur op ca 200 ℃ moet staan en dat t.z.t. het bakblik midden in de oven geplaatst moet worden.
Goed maar nu eerst de ingrediënten (bloem, gist, olie en water) klaar zetten en kneden maar. Toen ik al een tijdje heftig aan het kneden was vroeg N: "heb je er geen zout in gedaan"? Oh ja,vergeten. In het DKA (de Kleine Aarde) boekje "Brood uit eigen Oven" las ik nog hoe belangrijk zout is. Niet alleen voor de smaak, maar ook voor de structuur van het brood. Nou ja, dan achteraf nog maar zo goed mogelijk er doorheen gekneed. Zal mij benieuwen.

Het rijzen
De rijskamer
Ik zet de deegkom met daaroverheen een natte doek, in de "rijskamer", oftewel de convectorput van de verwarming. Na ongeveer 3 kwartier blijkt het mooi te zijn gerezen en het ruikt een beetje zurig. Daarna weer kneden, uitrollen tot een lap, weer oprollen, rol met de naad naar beneden in het broodblik deponeren, het geheel wat aandrukken en tenslotte het blik weer terug de convectorput in.

Het bakken
Na 3 kwartier kon het bakblik de voorverwarmde oven in. Over of het deeg de tweede keer wel zo mooi gerezen was, had ik zo m'n twijfels. Maar ik moest het er mee doen. Tijdens het bakken tuurde ik af en toe in de oven en zag het nog wel wat rijzen. maar zo hoog als ik had verwacht, nee dat werd het niet. Het rook overigens wel steeds lekkerder in huis.

Het storten
Na 55 minuten haalde ik het blik uit de oven. Niet nadat ik het brood bovenop nog even met wat water had besmeerd en daarna nog een minuutje in de oven had laten staan. Het storten ging soepel.
En daar was het dan m'n eerste eigen gebakken brood. Wel een beetje compact brood. Eigenlijk een beetje erg eh........ compact. Eerst maar eens laten afkoelen en dan proeven. Hmm wel lekker. Nee echt lekker en helemaal gaar. Met het zout was het kennelijk ook nog goed gekomen. 

Tenslotte
Voor de volgende keer wil ik:
  • een mengsel nemen van bloem en tarwemeel;
  • nog eens goed naar de afmetingen van m'n bakblik kijken en de in verband hiermee te gebruiken hoeveelheden; 
  • nog eens goed naar het rijzen kijken;
  • de oventemperatuur iets lager instellen en dan iets langer bakken (een uur bij 190 ℃).

N.B. Net nog even op internet gekeken. Daar vond N, dat je de gewenste inhoud van je bakblik kunt vaststellen, door de gebruikte hoeveelheid meel met 5 te vermenigvuldigen. Dus als je een brood bakt met een hoeveelheid van 500 gr meel, dan zou de inhoud van je bakblik 2500 cc moeten zijn.

Geraadpleegde boekwerken
  • Brood uit eigen oven; De Kleine Aarde, Boxtel, 1985.
  • Dat doen we zelf wel; Teunie Luijk-Bakker, 2010.
  • Het nieuwe kookboek; H.H.F. Henderson, Directrice van de vakschool voor meisjes voor Leiden en Omstreken e.a., 1972.
  • Handleiding Pelgrim oven.

donderdag 27 november 2014

Bloggen, Twitter, Google Alerts

Ik ben het wiel aan het uitvinden. Enkele dagen geleden schreef ik over "Bloggen doe je zo" en dat ik me kon voorstellen dat, als e.e.a. werkte zoals ik dacht, Esther Molenaar via "Google Alerts", mijn schrijfsel op het spoor zou moeten kunnen komen. Tot nu had ik echter nog niet gemerkt dat Ester Molenaar een Google Alert op haar eigen naam, dan wel op de titel van haar boek had ingesteld. Dus daarom heb ik me maar eens, zoals het boek adviseert, voorzichtig op Twitter gestort.
Eerst een account aangemaakt, en daarna ....zag ik eigenlijk niet zoveel. Alleen hoe ik een bericht van 120 letters de wereld in kon sturen. Ik twitterde onder vermelding van de bijbehorende link, dat ik m'n blog van die dag had afgerond. Ook kon ik m'n interessegebieden aanvinken en daarna aangegeven of ik bijvoorbeeld Tweets van het Rijksmuseum of Mark Rutte wilde ontvangen en van nog veel meer, meer of minder belangrijke personen c.q. instellingen. Dat interesseerde me eigenlijk niet zo. Waar ik eigenlijk naar op zoek was en ben, is waarom en hoe andere bloggers Twitter toepassen. Na enkele dagen voorzichtig heen en weer klikken kwam ik via de zoekfunctie bij Twitteraccounts van mensen die ik kende. Op dit moment ben ik van m'n rijtje met "Blogs die ik lees", aan het nagaan, wie er ook een Twitteraccount hebben. Die voeg ik vervolgens bij m'n Twitteraccount ook toe aan de lijst met Tweets die ik volg. Eigenlijk volg ik die al via m'n rijtje met bloglinks. Maar goed je moet ergens beginnen. Overigens zag ik bij Twitter dat 50 tot 100 Twitteraars volgen heel gewoon is. En dat m'n "tijdlijn" -ik leer bij- nu al volloopt met allerlei info. Ik vraag me af hoe ik daarin het overzicht houd. Bij m'n rijtje met bloglinks, zie ik direct wat ik al gelezen heb en wat nieuw is.

N.a.v. "Bloggen doe je zo"
Omdat ik, zoals ik al aangaf, van Esther Molenaar geen teken van leven bemerkte, ben ik maar eens verder gaan kijken. Via Twitter -zo werkt het ook-, kwam ik haar op het spoor. Inmiddels heeft zij een reactie bij m'n blog over haar boek achtergelaten en daarbij ook de reden aangegeven waarom zij nog niet gereageerd had. Wie nieuwsgierig is naar haar antwoord moet daar maar even kijken. Overigens heb haar ook toegevoegd aan de Tweets die ik volg.

woensdag 26 november 2014

Fotograferen met je smartphone

Als we gaan wandelen neem ik momenteel alleen m'n telefoon mee om foto's te maken. Het is makkelijk. Het ding zit altijd in m'n jas of m'n broekzak en zo heb ik hem altijd bij de hand. Ik heb een Huawei Y300 met een camera van 5 megapixels. De kwaliteit van de foto's is misschien niet altijd even geweldig. Maar ik doe het ermee.
Nu las ik net in het blad "Computer Totaal" van mei 2014, een artikel over fotograferen met je telefoon. In dit artikel worden een aantal tips gegeven met betrekking tot smartphone-fotografie. Ik vond er zeker een aantal tussen staan waarvan ik dacht, daar kan ik wat mee. Samengevat worden de volgende suggesties gedaan:
  • Creatief standpunt
    Vermijd "plat" fotograferen Plat wil zeggen dat je pal en op dezelfde hoogte voor het onderwerp staat. In dit kader adviseert de schrijver van het artikel: 
    ga op zoek naar afwijkende standpunten en laat je foto uit meerdere lagen bestaan zoals voorgrond, hoofdonderwerp en achtergrond. Fotografeer bijvoorbeeld door een paar takken of een graspol heen, waarbij er best een aantal takken of grassprieten op de voorgrond zichtbaar mogen zijn. 
    Bekijk ook of het mogelijk is om creatief met het perspectief te spelen, door bijvoorbeeld een heel laag of een heel hoog standpunt te kiezen.
  • Stevig vasthouden
    Probeer vooral bij slecht licht, zoals binnen, zo min mogelijk te bewegen. Een statief zou ook mooi zijn maar die is, zo staat er, voor smartphones eigenlijk nog niet beschikbaar.
    Hierbij merk ik op dat toen we in oktober een paar dagen in Rome waren, je zowat struikelde over de straathandelaren die een dergelijk hulpmiddel voor smartphones aan de man probeerden te brengen. Mogelijk dat we die dingen binnenkort hier ook zullen zien. Ook heb ik toen ik dit las, m.b.v. een oud statiefje en een doosje van een cassettebandje iets in elkaar gefrutseld en waarmee ik binnen, trillingsvrije foto's moet kunnen fabriceren. Ik ben benieuwd.
  • Bijlichten
    In het artikel wordt aangegeven dat de flitser op je smartphone meestal veruit onvoldoende is en alleen effectief is als het onderwerp echt dichtbij is. Geadviseerd  wordt om eventueel zelf met kunstlicht bijv. een zaklamp, bij te lichten of dicht bij het raam te fotograferen.
  • Scherpstellen
    De kans dat je met een smartphone verkeerd scherpstelt is volgens de schrijver van het artikel niet zo gek groot. Maar toch raad hij aan om hieraan aandacht te besteden en dit niet over te laten aan je telefoon. Dit kun je doen door op de juiste positie op je scherm te tikken. De camera stelt dan scherp op het onderwerp waar het je om te doen is. Meestal hoor je dan het bekende scherpstelgeluidje. Ik heb het net even geprobeerd en bij mij werkte het.
  • Snel aaneengesloten foto's nemen
    Bij mijn smartphone kan dit helaas niet, maar wellicht wel bij de jouwe. Om snel achter elkaar foto's te kunnen maken zoals bijvoorbeeld bij actiefoto's met snel bewegende kinderen, moet je dan de virtuele ontspanknop van je camera ingedrukt houden. Hij blijft dan foto's maken tot je de knop loslaat. Naderhand kun je de beste foto's uit je opnamereeks selecteren.
  • Staand, liggend
    Een gewoon fototoestel houd je bijna altijd horizontaal vast. Behalve als je een portretfoto maakt of bijvoorbeeld een kerktoren fotografeert. Omdat een smartphone in eerste instantie een telefoon is, houdt je die meestal rechtop. Als gevolg hiervan fotograferen en filmen mensen vaak verticaal. Dit wordt door de auteur van het artikel afgeraden, omdat verticaal de foto zeer smal wordt, de impact op het scherm veel minder groot is en de details minder goed zichtbaar zijn.  Dus horizontaal dat ding, en zeker bij het filmen. Want bij een video verschijnen er grote zwarte balken aan de zijkant van de film. Dat dit klopt kun je zien op mijn blog van eergisteren waar ik een filmpje liet zien met betrekking het kneden van deeg. Een goed voorbeeld dus van hoe het niet moet.
  • Niet zoomen
    Die kende ik al. Omdat een smartphone niet beschikt over een optische zoom maar alleen digitaal kan zoomen, leidt zoomen tot een lagere beeldkwaliteit. Niet doen dus. Onder het motto weggooien kan altijd nog, kun je dit later op je computer altijd nog doen. Dan zie je gelijk of de beeldkwaliteit nog acceptabel blijft.
  • Extra mogelijkheden menu
    In het menu van de camera van je smartphone zitten vaak nog allerlei mogelijkheden waarmee je bijvoorbeeld kunt kiezen voor een negatief opname, een zwart-wit foto, de belichting wat kunt corrigeren, timer kunt instellen en vaak nog veel meer. Je kunt hier mee spelen. Zo ben ik van plan om bij het het gebruik van m'n statiefje, de timer toe te passen. Want als je op de knop van je fototoestel drukt staat'ie vaak nog even na te trillen.
Tenslotte
Als iemand nog andere simpele huis, tuin en keuken trucs kent voor het fotograferen met je smartphone, of sowieso het fotograferen in het algemeen, dan houd ik me van harte aanbevolen.

maandag 24 november 2014

Pizza bakken

Wij hadden in de diepvries voor onvoorziene omstandigheden, altijd een paar pizza's in voorraad liggen.Van dokter Oetker o.i.d.. Als we op zaterdagavond geen zin hadden om te koken gooiden we er vaak twee in de oven. Maar de laatste tijd toch niet meer. Het begon een beetje te vervelen. Nou wist ik dat m'n zwager zelf pizza's fabriceerde en hij wilde het ons wel leren.
Dus wij afgelopen zaterdagmiddag met elkaar de keuken in. Dit natuurlijk nà de koffie, met ook alweer door hemzelf "hausgemachte" notencake.


Eerst de bloem met olie, gist en water door elkaar gekneed. Een kunst op zich dat kneden. Ik heb vroeger aan de hand van het boekje "Zelf Brood Bakken" van "de Kleine Aarde" wel eens poging gedaan gedaan om brood te bakken, maar dat was nooit een succes. En ik weet nu, waar het toen in ieder geval al mis ging. Bij het kneden. Hij liet ons zien hoe je een mooi, soepel, veerkrachtig deeg maakt. Heel wat anders dan ik destijds dacht dat voldoende was.

video

 Vervolgens:
  • deeg 30 minuten laten rijzen in de oven bij 50 ℃; 
  • weer kneden; 
  • uitrollen op het aanrecht; 
  • deegplak op de bakplaat;
  • pizza tomatensaus fabriceren en uitsmeren; 
  • kaas, gehakt, ham, salami, tonijn, paprika, champignons en wat je maar wilt erop, en vervolgens 
  • bakken in de oven bij 180 ℃.
Ach de meesten van jullie zullen wel weten hoe zoiets moet, maar ik wist het niet en vond het leuk om te doen. Van de week ga ik het zeker nog een keer proberen en wil ik ook eens aan de gang met brood bakken. Volgens m'n zwager verschilt de bereiding van het brooddeeg nauwelijks van het deeg zoals we dat voor de pizzabodem gemaakt hebben. Wel moet ik het volgens hem na de tweede keer kneden nog weer een kwartiertje laten rijzen (niet in de oven).

Qua tijdsbesteding is deze pizza natuurlijk niet de snelle hap, waar ik het aan het begin van m'n blogje over had. Maar daar zijn nog genoeg alternatieven voor.

Tenslotte nog een vraagje. Van verschillende kanten hoor ik dat er bij het bakken van de pizza's vaak te veel vocht op komt staan. Ook mijn zwager had het er erover. Kennen jullie dat probleem ook en wat doe je er eventueel aan om het te voorkomen?

zondag 23 november 2014

Afwassen is leuker

We hebben vijf kleinkinderen, 3 meisjes en 2 jongens. De meisjes zijn respectievelijk 10, 7 en 6 jaar oud en de jongens 5 en 1 jaar. Afgelopen week mochten we oppassen bij Twan, Sietske en Lisanne. Eerst de kinderen bij school opgehaald en daarna met Twan naar zwemles. Hij zit op zo'n stoomcursus waarbij de kinderen elke week, gedurende 2 uur aaneengesloten les krijgen. Het schijnt de bedoeling te zijn dat ze dan met een maand of drie hun diploma hebben.Voor zover ik kon zien lijkt het nog te werken ook. Toen wij met onze jongens naar het zwembad gingen duurde het wel een jaar voordat ze hun diploma in ontvangst konden nemen. Het groepje waar Twan deel van uitmaakte bestond uit een 10 tal kinderen. Zo op het oog hadden ze er, na even bibberen en toch nog een enkele traan, allemaal plezier in. Ze doken allemaal -net 2 maanden zwemles- zonder kurken in het diepe, zwommen door "het gat" en ploeterden, soms met een zetje van de juffrouw, weer naar de kant. Ook Twan, helemaal trots dat wij het ook zagen. Al met al toch al een hele winst. Want als je om je heen kijkt zie je toch wel erg veel water.
Na de zwemles, afdrogen, kleren aan en weer naar huis .'s Avonds aten we met ze mee. Sietske vertelde dat ze sinds kort, om de beurt moesten helpen met afruimen en dat d'r vader dan alleen maar met z'n telefoontje zat te spelen. Dat was toch wel erg vervelend. Ik zei dat ik het eigenlijk ook niet in de haak vond maar dat'ie van ons vroeger, met z'n broers om de beurt moest helpen afwassen en dat dat eigenlijk nog veel vervelender was. Nou dat had ik dan toch echt helemaal bij het verkeerde eind. Afwassen was veel en veel leuker! En laten zij nou net jammer genoeg een afwasmachine hebben.

zaterdag 22 november 2014

Bandenspanning: besparen of niet besparen

In het bij je auto horende instructieboekje staat de door de fabrikant voor je auto voorgeschreven bandenspanning vermeld. In mijn geval 2,1 Bar voor de voorbanden en 2,0 Bar voor de achterbanden. Dat het rijden met een te hoge of te lage bandenspanning niet goed is, zal iedereen zo ongeveer wel weten. Samengevat gebruikt je auto meer brandstof dan noodzakelijk, slijten je banden sneller en is dit negatief van invloed op de rijveiligheid.Vandaar dat ik geregeld m'n bandenspanning bij de benzinepomp om de hoek controleer.
Zo ook eergisteren. Toen ik bij de pomp kwam was de installatie helaas in onderhoud, dus reed ik door naar de Shell iets verderop. Daar heeft men een vergelijkbare bandenpomp staan. Althans zo leek het ongeveer. Toen ik evenwel 0,50 eurocent in het apparaat had gegooid, stond op het display achter het getal dat de druk aangaf, de eenheid "Psi" en niet "Bar", zoals ik gewend was. Ik kijk nog even op de zijkant van de pompinstallatie en daar hing een tabel met per merk en type auto de voorgeschreven bandenspanning in "Bar". Ik denk het zal wel goed zijn, en voor het gemak zag ik ook nog even over het hoofd dat op het display het getal 20 stond en niet 2,0. Enfin m'n bandenspanning bijgesteld tot ik weer, de naar wat ik dacht juiste getallen zag. Al vond ik daarna wel dat de banden er wat slapjes, ingezakt bij stonden. Enige twijfel bekroop me, maar we wilden verder.We hadden een afspraak 30 km verderop.

Weer thuis, toch maar eens even gecontroleerd of "Psi" hetzelfde was als "Bar". Dit was natuurlijk niet het geval. Op internet vind je diverse programmaatjes waarmee je een getal in "Bar" kunt omrekenen naar een vergelijkbaar getal in |"Psi" of andersom. In mijn geval bleek ik achteraf mijn voorbanden te hebben laten leeglopen tot een druk van 1,45 Bar (= 21 Psi) en m'n achterbanden tot 1,38 Bar (= 20 Psi). Vandaag de boel maar weer (echt) opgepompt bij m'n eigen benzinepomp. 

Wat ik me wel afvraag is waarom Shell een installatie heeft die in "Psi"  meet, en daarnaast een tabel hangt waarop de instelwaarden in "Bar" vermeld staan. Als dit vaker voorkomt, dan kan het niet anders dan dat dit tot fouten leidt. Misschien heb ik iets over het hoofd gezien. Komt wel vaker voor. Daarom zal ik zien of ik deze blog kan doorsturen naar de Shell klantenservice o.i.d.. Als ik antwoord krijg zal ik het jullie laten weten. Overigens als je nooit je bandenspanning controleert, doen hoor. Het scheelt heus benzine en geld.

vrijdag 21 november 2014

Stadswandeling: Amersfoort

Voor een stadswandeling was het eigenlijk wat te koud gisteren. Dat komt omdat je niet echt doorloopt maar (te) vaak stilstaat om wat te bekijken. En er is veel te zien in Amersfoort, dat bleek. Weliswaar is alle weer wandelweer, behalve regenweer, maar
toch ...
Komende uit het station liepen we eerst naar de VVV in het centrum. Hiervoor konden we de stalen markeringen op op de stoeptegels volgen. Een soort Hans en Grietje slimmigheid, maar dan wat duurzamer. Ik had op internet gezien dat de VVV zich in de Breestraat bevond, vlak bij de Onze Lieve Vrouwetoren. Dus eerst daar naar toe om een stadswandeling te kopen.Voor we daar aankwamen liepen we, zoals ik gisteren al blogde, het team van RTL koffietijd tegen het lijf en moest er eerst gezongen worden.

In de routebeschrijving las ik dat Amersfoort is ontstaan aan een doorwaadbare plaats. Op deze centraal gelegen plek kwamen verschillende beken samen en vanaf hier vormden ze de rivier de "Amer", die tegenwoordig "Eem" heet. Die riviernaam "Amer" zijn we pas geleden ook tegengekomen toen we in Geertruidenberg logeerden. Toch nog eens kijken of ik er achter kan komen wat de overeenkomst is. Ik zag het zo gauw op Wikipedia niet staan.
Aan het stadspatroon kun je zien dat Amersfoort, zoals de meeste Hollandse steden, een oude vestingstad is. Globaal volgt de wandeling de oude stadsmuur waar, behalve de singel die daar net buiten lag en wat oude stadspoorten, eigenlijk niet zoveel meer van over is.

Komende uit de VVV vervolgden we onze route door de Breestraat en passeerden museum "de Flehite" waar momenteel de tentoonstelling Belgen op de vlucht aan de gang is. Deze tenstoonstelling wordt gehouden, om te herdenken dat 100 geleden – bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog – veel Belgen naar het noorden vluchtten om aan het oorlogsgeweld te ontsnappen. Wellicht dat ik hier nog een keer langs ga maar nu liepen we door.

Vervolgens kwamen o.a. langs de koppelpoort, de stadspoort waar ook de Eem onder doorstroomt en die je vanuit de trein richting Zwolle kunt zien liggen, en de Beiaardschool. In de hele wereld is er nog één zo'n school en die staat in Mechelen (België).
De deur van de Franciscus Xaverius kerk stond open, dus liepen we er even naar binnen. Het orgel speelde en we hebben er even staan luisteren.


We aten een uitsmijter bij een lunchroom aan de Kamperbinnenpoort no 3. Verder kwamen we er nog achter dat Van Oldenbarnevelt waarschijnlijk uit Amersfoort afkomstig is. In ieder geval groeide hij op in het huis Bollenburg  (Muurhuizen 17-19) dat we nog passeerden. Eigenlijk had'ie nooit in den Haag moeten solliciteren. Destijds was het hier ook een ruige tijd en wisten ze van godsdiensttwisten.


Afsluitend nog even bij V&D naar binnen gelopen, waar ze de "G" van geven hadden opgehangen. Kennelijk hadden ze vergeten om ook de "K" van..... op te hangen. Maar het was er lekker warm en ik vind zo'n warenhuis altijd best gezellig.

De wandeling zelf
De beschreven stadswandeling is bij de VVV à €3,- verkrijgbaar.Van het station naar de VVV is het ongeveer 15 minuten lopen. In het totaal hebben wij ongeveer 7,5 km gelopen. De stadswandeling op zich, heeft ongeveer een lengte van 4,5 km. Indien gewenst kun je ook een stadswandeling onder leiding van een gids maken. Eten en drinken is in zo'n stad natuurlijk geen enkel probleem. Voor zover begrepen zijn de winkels ook op de zondagen open. De VVV is evenwel in de wintermaanden op zondag gesloten is.

donderdag 20 november 2014

RTL koffietijd,1000ste uitzending



Vandaag maakten we een stadswandeling in Amersfoort waarover morgen meer. Hierop vooruitlopend even over iets wat we tijdens deze wandeling meemaakten. Toen we de Breestraat inliepen werden we door een meisje van RTL aangesproken. Of we in het gelegenheidskoortje van RTL koffietijd wilden plaatsnemen dat aan de voet van de Onze Lieve Vrouwetoren stond opgesteld. Morgen is de 1000ste uitzending van RTL koffietijd en in dat kader had men het plan opgevat om vandaag, in 13 verschillende steden, door 13 beiaardiers, om 11 uur precies, de tune van koffietijd te laten spelen. In Amersfoort zou dan ons koortje onder aan de OLV-toren, "life" in de uitzending moeten meezingen.


We kregen koffie en gebak en om 11 uur was het dan zover. De presentatrice Vivian riep door een megafoon naar de beiaardier boven op de toren, dat hij kon beginnen met spelen en wij natuurlijk zingen. Toen we vanavond weer thuis kwamen hebben we de uitzending bij "uitzending gemist" terug gekeken. Ik geloof niet dat het allemaal even "zuuver" klonk, maar het was wel een geweldig leuke happening. En dat zomaar ergens op straat. Zo zie je maar weer als je op pad gaat beleef je eigenlijk altijd wel wat.

woensdag 19 november 2014

Keurmerkgekte


Een mogelijk gevolg van onze controledwang. Zou het toch nog zover komen? 




Iedereen verder een prettige dag.


dinsdag 18 november 2014

197 Euro uitgespaard en Sinterklaas

Een tijdje terug blogde ik over m'n fiets die kapot was. Hij trapte door. Ik was ermee naar de fietsenmaker geweest en het zou  €227,-  kosten om hem weer in goede staat te brengen. Dat was me voor een 15 jaar oude fiets te duur. Ik heb er nog even mee door gefietst, maar op het laatst kwam ik amper meer mee vooruit. Ik besloot om alleen de achtertandwielen en de ketting à €25,- te vervangen en niet de voortandwielen en de rest van de voorgestelde acties. Het duurde even voordat ik de juiste set tandwielen van de fietsenmaker (een andere dan die van de €227,-)  met ketting had ontvangen, maar toen kon ik aan de slag.
Het had nogal wat voeten in de aarde voor ik de oude tandwielcassette gedemonteerd had. De zaak zat muur en muur vast. Vervolgens de nieuwe ketting net zo lang als de oude gemaakt, en het geheel weer gemonteerd.
Toen alles weer in elkaar zat, bleken de voor en de achterversnelling niet meer goed te werken. Ook ratelde de boel dat het een lieve lust was. Ik op Youtube wat filmpjes gekeken en dacht dat het afstellen me wel zou lukken. Nou niet dus. Hoe ik ook aan de stelschroefjes draaide, het werd  alleen maar erger. Toch maar weer naar de fietsenmaker. De man had het in 10 minuten voor elkaar. Ik heb er bij staan kijken en zag dat het me echt niet zomaar gelukt zou zijn. Je mist gewoon de vaardigheid.
Toen ik naar huis fietste, schakelde'ie weer als een zonnetje. Ook het doortrappen was voorbij. En de extra kosten?  €5,- voor het afstellen. Al met al heb ik dus €197,- uitgespaard.

Sinterklaas
Overigens hoorde ik net van m'n jongste kleindochter, toen we haar uit school ophaalden, dat Sinterklaas niet bestaat! Ik kon praten wat ik wilde, maar dit was nu eenmaal zo. En juf had het ook niet ontkend. Ze was met nog een meisje uit haar klas door de juffrouw apart genomen en die had hun gevraagd het nog even niet aan de andere kinderen te vertellen. Dus....

maandag 17 november 2014

Bloggen en mindmappen




Gisteren had ik het over het boek "Bloggen doe je zo". In  één van de hoofdstukken ging het over "mindmappen", als hulpmiddel om de onderwerpen vast te stellen waarover je wilt schrijven. In wikipedia lees ik:
een mindmap wordt opgesteld door eerst het centrale thema te bedenken en te noteren. Dit centraal thema wordt in het midden van het diagram weergegeven. Vervolgens bedenkt en noteert men hieromheen de onderwerpen die een relatie met dit thema hebben. Aan elk onderwerp kunnen op dezelfde manier subonderwerpen worden gekoppeld, en zo door.

Op deze wijze krijg je dus een iets wat op de hiernaast gegeven afbeelding lijkt.

In de kop van mijn blog heb ik aangegeven dat mijn blog gaat over consuminderen, meer doen met minder, afvalbeperking, energieverbuik, wandelen, computeraangelegenheden en verder over van alles en nog wat. Nu ik dat zo lees denk ik dat ik dit nog redelijk de lading dekt, al wil ik dit binnenkort wel iets bijstellen.
Maar goed in het kader van m'n mindmap project kies ik uit de hiervoor genoemde onderwerpen, het aspect "wandelen". Vervolgens moet ik mezelf vragen stellen in de trant van wie, hoe, wat, waar, waarom; de vragen beantwoorden en vervolgens naar aanleiding van de gegeven antwoorden mezelf weer opnieuw vragen stellen enz. enz.
Ik heb het geprobeerd maar het lukte me niet echt. Althans het liep niet echt en ik was met het resultaat niet tevreden.
Dus  heb ik een soort van eigen methode bedacht. Opnieuw stel ik het onderwerp wandelen centraal en vervolgens koppel ik daar, deels met behulp van google, allerlei woorden aan. Dit eventueel in combinatie met een voorzetsel. Het resultaat zie je in onderstaand overzichtje.

Wandel Wandel Wandelen en Wandelen met
 beurs  stokken   gezondheid  kinderen
 boeken  kleding  pelgrimeren  de boswachter
 cultuur  schoenen  afvallen   kompas
 routes  uitrusting  overnachten  google maps
 kaarten  winkel (buitensport)  fotograferen  gps
 paden  wandelweer  stemming  een gids
 pool  training
 de hond
 vereniging / bond  conditie Wandelen in /naar
 organisaties  afstand  landen/streken/steden
 knooppunten  duur  de bergen
 motivatie  gebeurtenissen

 hotels  belevenissen Wandelen als
 arrangementen  ontmoetingen  therapie
 apps  vierdaagse

 sites  zoekpagina






 Kortom voor wat betreft het onderwerp wandelen voorlopig meer dan genoeg stof.

zondag 16 november 2014

Recensie: Bloggen doe je zo

Gisteren heb ik enkele ervaringen weergegeven met betrekking tot het lenen van een e-book uit de bibliotheek. Ik gaf daarbij aan dat ik het boek "Bloggen doe je zo (2014)" van Esther Molenaar op m'n virtuele boekenplank had geplaatst. Ik kon het helaas niet op m'n e-reader downloaden en heb het dus op m'n laptop gelezen. Wat me opviel was dat, althans bij mij, e.e.a. niet geweldig functioneerde. Om het boek te kunnen lezen moest ik geregeld opnieuw inloggen op de site van de bibliotheek. Dat lukte soms wel, soms niet. En verder verdween tijdens het lezen de tekst af en toe van het scherm. Ik zag dan alleen nog maar blanco pagina's. Door wat te vogelen, kon ik de tekst wel weer terug krijgen en verder lezen, maar dat kan toch niet de bedoeling zijn.
Verder weet ik niet hoe het jullie vergaat, maar ik lees een boek qua leescomfort, liever op m'n e-reader dan op een laptop of tablet.
Genoeg hierover.

Het boek "Bloggen doe je zo" blijkt vooral gericht te zijn op het bloggen voor de zakelijke markt. Bij bol.com lees ik in de samenvatting o.a:
Bloggen is dé manier om je business of expertise onder de aandacht te brengen van je doelgroep. Een sterk blog kan je naamsbekendheid, vindbaarheid en je expertstatus enorm versterken. Toch weten maar weinig ondernemers het bloggen goed in te praktijk te brengen. Esther Molenaar helpt startende bloggers op weg met deze praktische bloggids en zet ze direct aan het werk.
Nou beschouw ik mezelf niet direct als de zakelijke markt, maar ik heb het boek toch met plezier gelezen en veel punten gezien om nog eens verder naar te kijken, Wat dat betreft is het voor mij één grote ontdekkingsreis. Ik las o.a. over de wereld van Facebook en Twitter, SEO (Search Engine Optimization) en AdsenseWords, Mindmappen, CTA (Call To Action), Optin, GoogleAlert, Mailinglists etc. etc. Te veel om op te noemen. Ook kwam ik op het spoor van websites die zich eveneens met deze onderwerpen bezig houden.
Ik kan me voorstellen dat als e.e.a. werkt, Esther Molenaar via "Google Alerts", mijn schrijfsel op het spoor zou moeten kunnen komen. Kijken of het werkt. Dus "Esther", als je dit leest, laat eens een reactie achter. Bij de reacties op dit blog zullen jullie ook kunnen zien of Google Alerts op deze manier werkt. Ik ben benieuwd.
Voor m'n blog voor morgen (of overmorgen) heb ik "Mindmappen" op het programma staan. Wat dat is? Ach het is gewoon brainstormen met je zelf.
Overigens hebben jullie ook positieve dan wel wat mindere ervaringen met de e-book service van de bibliotheek?

zaterdag 15 november 2014

E-boeken lenen uit de bibliotheek

Wij hebben al tig jaar een bibliotheekabonnement, en ook een e-reader, maar nog nooit een e-book uit de bibliotheek geleend. Een medewerkster van onze bieb attendeerde me onlangs nog eens op deze mogelijkheid, dus vandaag moest het er maar eens van komen. Ik maakte op de site van bibliotheek.nl/ebooks een account aanmaken en liep vervolgens tegen de volgende vragen aan:
  1. Hoe kan ik een boek zoeken,
  2. Hoe krijg ik het boek van m'n keuze op m'n e-reader
Na te zijn ingelogd zag ik rechts op de pagina de link "Vraag & Antwoord". Hier eerst maar eens op geklikt. Op de pagina welke zich hierop opende, kon ik kiezen uit een viertal introductiefilmpjes of textuele handleidingen. Ik koos voor het filmpje "E-books op je e-reader". Maar ik had ook kunnen kiezen voor "E-books op laptop/pc" of "E-books via de app".

Het filmpje dat ik bekeek toonde hoe ik een boek kon selecteren, op m'n digitale boekenplank kon plaatsen en vervolgens via m'n laptop op m'n e-reader kon zetten.

Het zoeken van een boek in de collectie
Na het filmpje bekeken te hebben, eerst maar eens wat in de collectie gegrasduind. Je hebt hiertoe twee mogelijkheden.
De eerste mogelijkheid is om in een zoekbalk, een titel, de naam van een schrijver of zomaar een of meerdere zoektermen in te voeren. De twee eerst items leveren niet zoveel problemen op. Datgene wat je zoekt is er, of het is er niet.
Een in mijn ogen wat minder resultaat krijg je als je één of meerdere zoektermen invoert. Typ ik bijvoorbeeld de woorden Groen en Klimaat in, dan is het enige resultaat wat ik krijg, het boek "Tweestrijd" van Carina Habets-Ramaekers. Ik klik het boek aan en in de samenvatting lees ik over iemand die "zo groen als gras" in het buitenland gaat wonen en probeert een stabiel en evenwichtig "klimaat" te creëren voor haar gezin. Wel iets anders dan wat mij voor ogen stond.
De tweede mogelijkheid is dat je een categorie selecteert en daar wat in bladert. Wat mij betreft is deze selectiemogelijkheid te beperkt. Kies ik bijvoorbeeld de categorie "Romans", dan resulteert dat in 62 pagina's met elk 15 boeken. De categorie "Werk en Studie" levert 13 pagina's en dus 195 boeken op.
Het lukte me tenslotte niet om beide zoekmogelijkheden te combineren. Ik kon dus niet binnen een bepaalde categorie met een bepaald  trefwoord de selectie verder zoeken,

Het plaatsen van een boek op m'n e-reader
Hier stuitte ik op nog een beperking. Ik selecteerde het boek "Bloggen doe je zo" van Ester Molenaar. Vervolgens had ik helaas slechts de keuze uit twee formats te weten "pc of laptop" en "tablet of smartphone". Kennelijk was het betreffende boek niet in het een of andere e-reader format verkrijgbaar, Daarom selecteerde ik "pc of laptop", drukte vervolgens op "bestel e-book", waarna het op "Mijn Boekenplank" geplaatst werd. Daarna moest ik nog op "e-book online lezen" klikken en afsluitend nog op "akkoord met de voorwaarden" en op "doorgaan".

Tenslotte
Ik heb nog geen e-boek op m'n e-reader staan, maar dat zal wel lukken vermits een door mij geselecteerd boek in het gewenste format beschikbaar is. Wat mij betreft staat het hele systeem nog wat in de kinderschoenen. De collectie en ook de mogelijkheden om deze te doorzoeken zijn wat mij betreft beperkt. Maar wat niet is kan nog komen. Dat heeft natuurlijk ook alles met geld te maken.
Ik heb aan m'n'zoektocht in ieder geval een boek overgehouden dat ik op m'n laptop of tablet ga lezen. Heb ik weer wat om over te bloggen.

vrijdag 14 november 2014

Stadswandeling: Dordrecht

Gisterochtend liepen wij om ± 9 uur bij ons de deur uit naar het station. Daar troffen we nog meer collega's, die ook het plan hadden opgevat om de "vrij reizen dag" van hun NS jaarkaart te benutten.We wilden in Dordrecht gaan rondkijken. Waarom Dordrecht? Nou omdat we daar nog nooit geweest waren.
Eerst met de trein naar Rotterdam. Een jaar of twee, drie geleden was het station daar nog een enorme bouwput. Weinig moois aan. Dat is nu wel anders. Toen we de trein uitstapten viel het gelijk op. Wat een mooi overzichtelijk station is dat geworden. Je ziet direct waar je staat en hoe je eventueel bij een ander spoor kunt komen. Omdat we wat tijd hadden voor de trein naar Dordrecht zou vertrekken, konden we ook nog even het vernieuwde stationsplein bewonderen. Ook al zo opgeknapt.Wij zijn helemaal niet van de moderne architectuur, maar ik moet zeggen, dit mag er zijn. Echt mooi.


Maar goed we wilden naar Dordt, dus wij weer de trein in en na ongeveer een een kwartier waren we waar we wezen wilden. Eerst naar de VVV. Plotseling begreep ik waar ons opgewekte gevoel van die dag vandaan kwam want:


Bij de VVV scoorden we ook nog een stadsplattegrond aan de hand waarvan we de binnenstad zijn ingelopen. Er zijn veel mooie doorkijkjes, geveltjes die het aankijken meer dan waard zijn, hofjes, een leprozen huis, een munt, een oud stadhuis, de onze Lieve Vrouwekerk enz. enz. Ook bijzonder is dat Dordrecht op een eiland ligt dat volledig door de rivieren Nieuwe - en Beneden Merwede, Oude Maas, en Dordtsche Kil omsloten wordt.

Onze Lieve Vrouwekerk
Ketelmakerij

Grachtje achter de OLV kerk
De vergulde os: voormalige vleeshouwerij
Poortje Aarend Maartenshof (1625)


Eigenlijk moeten we er nog eens een keer naar toe, want er is veel meer te zien. Maar daar kom je pas achter als je er een keer geweest bent en e.e.a. thuis nog eens de revue laat passeren. Althans, zo vergaat het ons wel vaker. Zo zijn er diverse musea en zijn we niet de OLV kerk geweest.

De wandeling zelf
De hiervoor genoemde stadsplattegrond is gratis bij de VVV verkrijgbaar.Van het station naar de VVV  is het ongeveer 10 minuten lopen en dan sta je ook al gelijk aan de rand van de historische binnenstad. Indien gewenst kun je ook een specifieke stadswandeling, zoals een "Rondje Dordt"volgen, welke middels bordjes is aangeduid.

dinsdag 11 november 2014

Receptendatabase

In het blad "Computeridee" van december vorig jaar las ik ongeveer de volgende tekst:
Vraag je je al af wat je met de komende feestdagen je gasten gaat voorschotelen? Een recepten databank zoals Carta kan je helpen bij het vinden op een antwoord.
Carta blijkt een gratis te downloaden programma te zijn dat je op je computer kunt installeren. In dit programma kun je online beschikbaar gestelde receptenboekjes importeren. Ook kun je er je eigen recepten in opslaan. Gisteravond heb ik voor de aardigheid zo'n 4000 recepten in het programma opgeslagen en heb er verder nog even mee zitten experimenteren. Selecteren en terugzoeken van bepaalde recepten is, in deze toch grote hoeveelheid gegevens, redelijk gemakkelijk. Wil je gebak, dat niet dikmakend is of liever een Belgisch recept voor het voorgerecht, je kunt het allemaal terugvinden. Als je het er tenminste in hebt opgeslagen natuurlijk. Ook kun je bijvoorbeeld zoeken naar recepten met specifieke ingrediënten. Bijvoorbeeld naar iets met vis en/of tomaat.

Downloaden en installeren
Het programma is te vinden op de site van carta.verbi.nl. Vervolgens moet je in de linker kolom onder Programma, op "Download" klikken. En daarna bij "Download" op "CartaSetup164_1.exe"De installatie is verder een fluitje van een cent en er wordt gelijk een snelkoppeling je bureaublad geplaatst.

Een voorbeeld
Zodra je op de snelkoppeling op je bureaublad klikt, opent zich een pagina zoals hieronder afgebeeld. Alleen zijn alle velden nog leeg. Ik heb in de keuze menu's aangegeven dat ik dat ik een vegetarisch baksel wilde maken waarna ik kon o.a. voor deze chocolade rol kon kiezen. Als je de afbeelding wat groter wilt zien moet je er even op klikken.


Wil je zelf een recept invoeren, dan moet je bij het onderste pijltje op "Beheer" klikken. Bij het ernaast gelegen "Zoeken" kun je ingrediënten in voeren, waar je recepten op wilt selecteren.
Wil je een receptenboekje gebruiken, dan moet je deze eerst van de Carta site importeren. Dit kan door in het hoofdmenu (rechter pijltje bovenaan) bij "Carta online"op "Receptenbestanden" te klikken. Vervolgens kun je bij "Bestand" (pijltje bovenaan links) en daarna "Open een receptenbestand", het gewenste bestand openen en inzien. Wil je het bestand ook volledig in je database importeren, klik dan op "Importeer recepten vanuit receptenbestand". Uiteraard biedt het programma ook de mogelijkheid om een recept uit te printen ("Bestand" ->"Print huidig recept"). Klik niet op "alle recepten" want dan ben je nog niet jarig (ha).

Tenslotte
Als het je wat lijkt moet je het gewoon eens proberen. Het is niet moeilijk. Er zal heus meer mogelijk zijn dan ik hiervoor beschreven heb, maar dit was wat ik ermee wilde kunnen. Wat ik niet heb gevonden en wat ik eventueel nog wel prettig zou hebben gevonden, is dat je niet zelf categorieën kunt aanmaken. Je zou bijvoorbeeld een categorie "Paleo" willen kunnen toevoegen. Dat kan dus niet. Tenminste ik heb het nog niet ontdekt, maar dat zegt ook niet alles.

Eet smakelijk. 

zondag 9 november 2014

Gevaarlijke stoffen in huis

"N" riep me om even te helpen. Een fles lampolie wilde niet open open. De dop zat stevig vast en bovendien was het zo'n ratelgeval. Dus als je bij het draaien niet gelijktijdig hard genoeg knijpt of drukt, dan gaat'ie never nooit open. Uiteindelijk toch nog open gekregen. Gelukkig maar, hadden we toch nog licht.
Een gewoonte uit een vorig leven maakte dat ik nog even op het etiket keek. Het bleek een, zoals dat heet, geëtiketteerd product te zijn. Met deze uitdrukking wordt niet een, meer of minder vrijblijvend, milieu of fairtrade logo bedoeld. Nee het is een term die aangeeft dat het product,voor de gezondheid, veiligheid of het milieu gevaarlijke vaste, vloeibare, of gasvormige chemicaliën bevat. Om hiervoor te waarschuwen is het zogenaamde GHS (Global Harmonized System) systeem in het leven geroepen. In dit systeem zijn duizenden, zo niet honderdduizenden chemicaliën geclassificeerd voor wat betreft de mogelijke nadelige effecten ervan. Als in een bepaald product de concentratie van zo'n stof wordt overschreden, dan moet dat op de verpakking ervan worden aangegeven middels een voorgeschreven etiket (logo) en moeten er ook zogenaamde voor het product geldende H (Hazard /Risico) en P (Protection/ Bescherming) zinnen op worden vermeld.
Fabrikanten zijn niet alleen in Europa, maar wereldwijd volgens allerlei wettelijke voorschriften, verplicht om zich aan deze door de VN ontwikkelde etiketteringsrichtlijn te houden. Overigens als men zich er niet aan houdt, dan mag het product sowieso niet in de EU verhandeld worden.

Op onze fles lampolie stond het onderstaande plaatje afgebeeld:
Ook waren hierop, in zeer kleine lettertjes de volgende H en P zinnen  te lezen :

H 304:          "Kan dodelijk zijn als de stof bij inslikken in de luchtwegen terechtkomt."
EUH066:       "Herhaalde blootstelling kan een droge of een gebarsten huid veroorzaken."

P 301 + 310:  "Na inslikken,onmiddellijk een ANTIGIFCENTRUM/arts/... raadplegen."
P 331;           "GEEN braken opwekken."
P 102:           "Buiten het bereik van kinderen houden."
P501:            "Inhoud/verpakking afvoeren volgens plaatselijke regelgeving"

Voor de negen verschillende etiketten welke je op chemische producten kunt tegen komen klik hier. Ook kun je nog oude, oranje etiketten tegenkomen.  

Conclusie 
Ondanks de geruststellende vermelding "ECO" voor op de fles, toch maar goed opbergen dit goedje, zodat de kleinkinderen er niet bij kunnen als ze langs komen.

Overigens weten jullie wat je aan gevaarlijke chemicaliën in huis hebt en heb je het veilig, buiten bereik van je kinderen of kleinkinderen opgeborgen? 

zaterdag 8 november 2014

Autokosten

Een paar dagen geleden toonde "de weg naar zelfvoorziening" een mooi overzicht van haar autokosten. Dit dreef mij ertoe om ook eens wat nauwkeuriger hiernaar te kijken. We rijden in een Twingo welke we 7,5 jaar geleden nieuw hebben aangeschaft. Inmiddels hebben alweer 113000 km op de teller ervan staan.
Globaal heb ik wel in mijn hoofd zitten hoeveel de auto ons kost. Maar zo'n mooi overzicht tonen kan ik niet. Daarom maar eens in de rekeningen en bankafschriften gedoken en hier en daar, met name m.b.t. de brandstofkosten een inschatting gemaakt. E.e.a. leidde tot het onderstaande resultaat.

Kostenaspect
Bedrag
Aanschafprijs €    9100,-
Winterbanden €      500,-
Onderhoud
- Klein onderhoud
- Distributieriem
- Remschijven + blokken voor
- Accu
- Band (1)
€    1892,-
Benzineverbruik (1:18)
113000 km /18 =  6277 liter
6277 liter x € 1,65 =  10357,-
€ 10357,-
Wegenbelasting €   1544,-
Verzekering  €   1259,-
Sub-totaal   € 24652,-
Af: kilometervergoeding €   4565,-
Totaal  
€ 20087,-
N.B.
Afschrijving auto ca
Restwaarde
€   6000,-
€   3100,-

Voor de prijs van de benzine ben ik uitgegaan van een bedrag van € 1,65 / liter.  Zeven jaar geleden zal de prijs wat lager zijn geweest dan nu. Voorts tanken we nooit aan de snelweg.

Conclusie
Wanneer ik geen rekening houd met de restwaarde van de auto, dan bedraagt de gemiddelde maandlast van onze auto € 20087,- : (7,5 jaar x 12 mnd) =  € 223,-. 
Houd ik wel rekening met de actuele restwaarde, dan bedraagt deze € 189,-.

Mijn verwachting is dat de gemiddelde maandlast in de toekomst wat zal oplopen. We hebben nog nauwelijks bijzondere reparatiekosten aan deze auto gehad. Tot nu toe was er, behalve de aanschaf van een band, een accu en de revisie van de voorremmen
(totaal ca € 500, -), nog nauwelijks sprake van echte reparatiekosten. De rest van het onderhoud was allemaal regulier.
Voorlopig karren we er in ieder geval nog even mee door. Wel ga ik eens proberen te achterhalen wat voor kosten we mogelijk in de toekomst kunnen verwachten en wat vervolgens wijsheid is, doorrijden of vervangen.

vrijdag 7 november 2014

Wandelen: Ermelo -> Drie -> Ermelo

Het was betrekkelijk koud en grijs gisteren. Daarom bij deze wandeling, voor het eerst dit najaar weer een wat dikker fleece jack aangetrokken. We parkeren de auto bij het station in Ermelo waarna we op pad gaan. We lopen vanaf het station hoe kan het ook anders de Stationsstraat in. Deze ligt wat overhoop. Er wordt gewerkt aan een nieuwe "look". Vervolgens richting Drieërweg waar we bij de Morieljelaan rechtsaf het bos in lopen. Vanaf hier willen tot aan "Drie" de markering van de Jac. Gazenbeekweg volgen. Op het kaartje onderaan deze blog kun je zien hoe we gelopen zijn. De Jac. Gazenbeekroute is een geel-blauw gemarkeerde wandelroute van de Nederlandse Wandelsport Bond (NWB) en loopt dwars over de Veluwe van Arnhem naar Harderwijk en vice versa.

In het bos is het, op het geluid van vallende bladeren na, stil. Helemaal stil met prachtige herfstkleuren. De ene mooie beukenlaan volgt na de andere.


De markering laat het af en toe wat afweten en is, ook omdat de paden in deze periode van het jaar enigszins onder het vele blad verborgen liggen, soms lastig te volgen. We gaan dus ook maar een beetje op ons gevoel af. Maakt het ook wel weer leuk. We passeren een enkele grafheuvel, een bank van de Libelle en bereiken na ca 1,5 uur het Boshuis te Drie.


Hier strijken om half twaalf neer in gelagkamer en bestellen koffie met appelgebak. Het is er sfeervol, wagenwielen aan het plafond, boerenbont, een halster, een juk en de kop van een wild zwijn aan de muur. Terwijl we er zitten wordt het geleidelijk aan drukker. Een groep fietsers, een stel collega's die het met elkaar over iets in hun werk hebben en waar ze last van hebben, iemand die kennelijk wat zit te werken, een stel dames om te lunchen. Kortom van alles en nog wat.

Om te voorkomen dat we al te rozig worden gaan we weer op pad. Vanaf nu geen Jac. Gazenbeekroute meer maar eigen fantasie.We volgen het pad zoals we gekomen zijn een klein stukje terug maar houden dan al gauw rechts aan, steken de Dieërweg over en lopen het bos weer in tot we de hei bereiken.


Daar houden we links aan en lopen langs de bosrand weer richting Ermelo. Halverwege (op het kaartje: 10 km) komen we bij een "Schaapskooi" met bezoekerscentrum. Er zijn maar een paar schapen. De kudde is de hei op en zal volgens het bord om plusminus drie uur weer terug zijn. Het bezoekerscentrum is wel open. Dus lopen we er even binnen. Het is er gezellig en warm. De houtkachel brand. 't Is dat we net de koffie op hebben, anders zouden we hier zo weer neerzijgen. Het wordt grotendeels gerund door vrijwilligers van de stichting "Schapendrift". We praten met even met één van de aanwezige vrijwilligers. Er worden het hele jaar door allerlei activiteiten georganiseerd zoals: begeleide wandelingen, een lammetjesdag, een schaapscheerdersfeest en een wekelijks breiatelier op de zolder. Voor de openingstijden en meer info, klik hier.


Wij gaan weer verder. We passeren een ven, lopen over het terrein van camping "Fijn Oord" waarna we de dorpsgrens van Ermelo weer bereiken. In de Stationsstraat lopen we nog even binnen bij boekhandel Riemer, ca vijf minuten van het station. Ook al zo'n sfeervol gebeuren. Er staat een piano en er is een open haard. In dit soort boekwinkels krijg ik altijd zo'n verdacht behaaglijk gevoel. Ik zie menig boek waarvan ik denk, zal ik? Nu nog maar even niet. We lopen de winkel weer uit naar onze auto, rugzakken af en terug naar huis waar de kachel ook brand.

Karakteristiek van de wandeling
De weg heen loopt na Ermelo, volledig over zandpaden. Eerst door het bos.Terug heb je prachtige uitzichten over de hei en kun je bij wat slechter weer, toch nog de beschutting van het bos opzoeken.

We vertrokken om 10 uur en waren om 14.15 uur weer terug. De totaal afgelegde afgelegde afstand bedroeg 16,6 km.
Het eerste stuk van de wandeling maakt deel uit van de Jac Gazenbeekweg. Zoals hiervoor beschreven loopt deze route van Arnhem naar Harderwijk of andersom. Een routebeschrijving is voor relatief weinig geld verkrijgbaar bij de Nederlandse Wandelsport Bond. De routemarkering is niet optimaal. Een beschrijving van de weg terug is niet beschikbaar, maar deze is als je de bosrand aanhoudt en met behulp van een goede kaart, goed te doen.
Ook kun je het gpx bestand van de gevolgde route, onder aan deze pagina downloaden en in een navigatie-app van je smartphone deponeren. Zelf gebruik ik hiervoor momenteel de app "OsmAnd". Deze bevalt me goed.


Indien gewenst: . M.b.t. het gebruik van OsmAnd: zie video-instructie.

woensdag 5 november 2014

Recensie: Groen Leven, zo doe je dat

Ik heb weer een boek voor me liggen: Groen Leven, zo doe je dat - 2012 -. Harry van Dooren is de samensteller en het copyright is van de Consumentenbond. Verder zie ik op een van de eerste pagina's ook nog het logo van milieucentraal staan De uitgave ziet er mooi verzorgd uit. Op de achterkant van het boek staat o.a. het volgende te lezen:
In dit boek laten we zien dat duurzaam consumeren ook financieel voordelig kan zijn, want een goed geïsoleerd huis verlaagt de energierekening en wie bewuster boodschappen doet, gooit minder weg. Zo zijn er talloze simpele ingrepen die het leven comfortabeler en goedkoper maken. Met dit boek wordt groen leven een fluitje van een cent.
Dat schept verwachting. Het boek kent o.a. de volgende hoofdstukken:
  • Voeding;
  • Kleding en Verzorging;
  • Huis & Haard;
  • Vervoer & Reizen;
  • Geld.
Met name het hoofdstuk "Voeding" heb ik wat nauwkeuriger bekeken. Ik liep daar tegen een mooi overzichten aan. Het betrof een groente- en fruitkalender welke ontleend is aan de website van milieucentraal.

De groente- en fruitkalender
Voorafgaand aan de groente- en fruitkalender staat de volgende toelichting:
De teelt van seizoengroente en -fruit kost veel minder dan de groente en -fruitsoorten die buiten het seizoen in verwarmde kassen geteeld zijn.  
Vervolgens wordt verwezen naar een overzicht op de navolgende 4 pagina's. Daar staat bijvoorbeeld voor de winter en de lente, bij "aardbei" een Spaans vlaggetje. In de zomer en de herfst is een Hollands vlaggetje te zien.
Dit brengt mij wat in verwarring. Zou het qua milieubelasting eigenlijk niet zoveel uitmaken wanneer ik m'n aardbeien koop? Als ik maar oplet waar ze vandaan komen? Toch maar eens op de groente- en fruitkalender op de website van milieucentraal gekeken. Deze biedt meer informatie. Hier zie ik meer de invloed van het seizoen op de milieubelasting van de verschillende producten. Ook kan ik zien welke producten ik wellicht op een gegeven moment niet meer zou moeten willen gebruiken (zie verderop champignons).
Afhankelijk van de periode van aankoop worden de producten in milieuklasse - A tot en met E - ingedeeld. Deze milieuklasse van groente en fruit geeft aan hoe milieuvriendelijk een product is, vergeleken met andere groente- en fruitproducten. De indeling in klassen A tot en met E is gebaseerd op de milieubelasting door de teelt, het transport en de verpakking van het product. Het al of niet gebruiken van kunstmest of bestrijdingsmiddelen maakt van deze beoordeling geen deel uit.

Als ik nu  bij de aardbei kijk, zie ik dat in de maanden januari t.m. april hieraan de klasse C is toegekend, waarbij hij dan wel uit Spanje afkomstig is. Moet hij uit Israël komen dan krijgt hij zelfs klasse D. Vanaf mei is hij uit België met klasse B verkrijgbaar. Vanaf juni t.m. september krijgt ook de Nederlandse aardbei klasse B. Daarna moeten we voor klasse B weer naar België en vanaf november is de best verkrijgbare klasse weer klasse C, uit Spanje. Al met al een wat genuanceerder beeld. Nooit wordt aan de aardbei klasse A toegekend. Wellicht dat dat te maken met het de geringe opbrengst per hectare van de aardbeienteelt.

Champignons blijken qua milieubelasting niet gunstig te scoren. Alleen in januari worden ze uit Nederland afkomstig, als B geclassificeerd. Voor de rest van het jaar zijn ze ingedeeld in Klasse C (Nederland) en D (België en Polen).

Bij het voorgaande nog een kanttekening. Stel dat ik bij elke aankoop van m'n groente en fruit alleen datgene wil aanschaffen wat vanuit milieuoogpunt het meest verantwoord is, dan nog, wat moet ik ermee op de markt. Daar staat, althans bij ons, niet aangegeven waar de sla, andijvie etc. vandaan komen. Toch doe ik er m'n aankopen. Ik kan daar, in tegenstelling tot de supermarkt, de boel tenminste onverpakt krijgen. Tja wat is wijsheid?

Tenslotte
Het boek biedt met betrekking tot het onderwerp de nodige, leesbare informatie. Dat daarmee groen leven een fluitje van een cent wordt en ook nog financieel voordelig is, is wat mij betreft wat al te gemakkelijk gesteld.

dinsdag 4 november 2014

Werkstress

Ik had me eigenlijk voorgenomen me niet meer met dit onderwerp bezig te houden, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Hoe dat zo?

Gisteren las ik de blog van "Je Geld of je Leven", waarin weer eens de narigheid verwoord werd die ikzelf ook goed gekend heb. Ik reageerde op haar blog met o.a.de opmerking dat ik niet optimistisch was m.b.t. tot de effectiviteit van de stressweek welke het ministerie van SZW momenteel organiseert. Er wordt zoals ik al dacht weer een congres (6 nov) met de nodige workshops georganiseerd. Hieraan zullen vooral deskundigen A&O'ers (Arbeid- en Organisatiedeskundigen) en HRM'ers (Human Resource Managers) deelnemen. Mensen die met dit onderwerp hun brood verdienen. Ook vermoedde ik dat er wellicht weer een nieuw instrument gepresenteerd zou worden. En inderdaad beide vermoedens kloppen. Er staat een toolkit online die je kunt downloaden.
Ook werd 30 oktober j.l. nog een training "werkdruk de baas" georganiseerd. Volgens de website is deze bedoeld voor zowel individuele personen die werkdruk ervaren, als voor leidinggevenden die in het team stress herkennen en hier concreet mee aan de slag willen.

Eens een kijkje op de website van het congres genomen. Hier wordt beloofd dat de deelnemers aan het congres naar huis gaan met een heuse visie. Geweldig nieuws. Verder nog even gekeken naar waar men denkt dat al die ellende waar men het over heeft vandaan komt. M.a.w. wat verstaat men onder het begrip werkstress. Veel wollig taalgebruik, waarbij in mijn ogen de hand nauwelijks, dan wel verhuld, in de eigen deskundige boezem gestoken wordt. Ik lees hier o.a.:
Wanneer is er sprake van werkdruk? 

Er is sprake van werkdruk als een werknemer niet kan voldoen aan de gestelde kwalitatieve en kwantitatieve taakeisen. Met taakeisen worden bedoeld de eisen die aan het werk worden gesteld. Zij kunnen variëren in hoeveelheid, kwaliteit en werktempo. Bij werkdruk werkt een werknemer voortdurend onder hoge tijdsdruk en/of in een hoog tempo. Vooral in combinatie met beperkte regelmogelijkheden of anders gezegd beperkte zeggenschap in en over het werk vormt werkdruk een risico voor de gezondheid van werknemers. Werkdruk kan naast deze taakeisen worden veroorzaakt door diverse aspecten van organisaties en hun directe omgeving, zoals communicatiepatronen, werkorganisatie, technologie en de externe sociaal-economische omgeving. Niet iedereen die aan werkdruk wordt blootgesteld, krijgt echter stress of wordt ziek. Of het daadwerkelijk gebeurt, hangt mede af van de persoonlijke wijze van omgaan door de betreffende werknemer met werkdruk. De ene werknemer kan wellicht wat makkelijker afstand nemen tot het werk en zijn situatie makkelijker relativeren dan de andere. De een ziet meer regelmogelijkheden dan de ander. De een weet of durft beter gebruik te maken van de bestaande regelmogelijkheden dan de ander. Tevens is bekend dat bij een goede lichamelijke en geestelijke conditie of een goed verwerkingsvermogen de kans op stress kleiner is.
Wat in mijn ogen nodig is, is dat het werk weer menselijker gemaakt wordt. Dus ophouden met de wijze waarop mensen tegenwoordig worden afgerekend, beoordelingssystemen tijdregistratiesystemen, uurtje factuurtje, zorgsystemen met mallotige protocollen, werkinstructies. Stop met HRM-afdelingen die nauwelijks het belang van medewerkers meer voor ogen hebben. Kijk maar eens op het internet naar de instrumenten welke deze mensen hanteren. Voor een willekeurig voorbeeld klik hier. Ook Arbodiensten spelen hun rol in deze carrousel. Men heeft het over het bevorderen van de duurzame inzetbaarheid van medewerkers. De kreet alleen al. De werknemer als een soort milieuprobleem.Wat beoogd men er eigenlijk mee? Nog meer loze opleidingen, cursussen, vitaliteits- en communicatietrainingen, en medewerkers die je nog wat langer achter de vodden kunt zitten met beoordelings- / functioneringssystemen e.d. zonder dat ze zich ziek melden?

Ik heb in het programma van het congres, zegge en schrijven één spreker gezien waarvan ik dacht, ja die kon het wel eens hebben over waar in mijn ogen de schoen werkelijk wringt. Zij naam is Jaap Peters. Hij heeft een boek geschreven: "de intensieve menshouderij". Dat wil ik nog eens lezen.

Zo heb ik toch nog eens uit m'n ongenuanceerde tent laten lokken.

maandag 3 november 2014

Kosten bandenwissel - winter / zomerbanden -

Omdat we nogal eens door Duitsland rijden, rijden we 's winters  op winterbanden. Ik denk niet dat we dat gedaan zouden hebben als het daar niet min of meer verplicht zou zijn gesteld. Maar ik moet zeggen, het scheelt enorm als het glad wordt op de weg. Kijk maar eens bij een rotonde en er ligt wat sneeuw op de weg. Je haalt ze er zo uit. Ik bedoel de auto's met of zonder winterbanden.

We hebben de winterbanden -gemonteerd op stalen velgen - gelijk aangeschaft toen we onze auto 7,5 jaar geleden kochten. We hebben met deze auto inmiddels 113.000 km gereden. Elk half jaar - begin november en april - wissel ik de wielen. Op de winterbanden zit nog voldoende profiel. Van de zomerbanden heb we vorig jaar de voorbanden moeten vervangen. 

Omdat het elk half jaar nogal een werkje is om de wielen te verwisselen, ben ik eens nagegaan waar ik het voor doe. Ik ben er toch altijd zo'n twee uur mee bezig. Wielen van het zoldertje halen, wielbouten losdraaien, auto opkrikken, wielen wisselen. de boel weer vastdraaien etc. Het is redelijk zwaar werk en je moet het zeker niet doen als je last van je rug hebt. Maar goed als als ik het weer gedaan heb denk ik altijd, zo dat heb ik toch maar weer verdiend. Maar hoeveel dan. In onderstaand overzicht heb ik wat getallen bij elkaar gezet. Het is geen uitputtend onderzoek. Ik heb op internet bij de Kwikfit gekeken hoeveel zij voor een banden- of wielenwissel, met of zonder opslag, in rekening brengen. De prijs van de eventuele huur van winterbanden heb ontleend van de website van het Profile Tyrecenter.

No  Kostenaspect   Kosten  Periode
1  Aanschaf stalen velgen (4 stuks)  € 250,-  levensduur
 auto
2  Wisselen wielen  € 40,-   jaarlijks
3  Opslagservice wielen (banden + velgen)  € 120,-   jaarlijks
4  Wisselen banden  € 132,-   jaarlijks
5  Opslagservice banden   € 100,-   jaarlijks
6  Huur winterbanden + wissel  € 130,- 10 dgn

N.B.  de kosten van de aanschaf van de winterbanden heb ik niet in het overzicht meegenomen, omdat ik er vanuit ga dat door gebruik te maken van winterbanden, je navenant langer met je zomerbanden doet.

Na 7, 5 jaar zijn op grond van bovenvermelde prijzen de volgende kostenscenario's af te leiden:

No  Scenario  Kosten  aspecten  Kosten na
 7,5 jaar
1 Volledig Doe Het Zelf   1  € 250,-
2 Wielen laten wisselen
Wielen (velgen met banden) zelf opslaan
 1 + 2  € 550,- 
3  Wielen laten wisselen
 Opslagservice (velgen met banden)
 1 + 2 + 3  € 1450,- 
4  Banden laten wisselen
 Opslagservice banden
 4 + 5  € 1740,- 
5 Huur winterbanden + wissel   6  (8 jaar)  € 1040,-

Conclusie
Afgezien van prijswijzigingen, blijkt uit bovenstaand overzicht dat ik met mijn"doe het zelven" na 7,5 jaar, € 1100,- heb verdient. Dit t.o.v. het scenario waarbij ik de wielen zou hebben laten verwisselen en waarbij ik tevens gebruik zou hebben gemaakt van de opslagservice. Scenario 4 is nog wat duurder.

Scenario 2 is wat mij betreft niet erg realistisch. Loop ik toch nog met m'n wielen te sjouwen.

Afhankelijk van het aantal dagen dat je winterbanden huurt, kan scenario 5 voordeliger zijn t.o.v. de scenario's 3 en 4, maar is minder veilig.

Het voordeligste zou uiteraard geweest zijn wanneer ik helemaal geen winterbanden zou hebben gebruikt.