vrijdag 31 oktober 2014

Knutselen met Google Sites

Afgelopen zondag blogde ik over het gratis fotobewerkingsprogramma "Gimp". Ik beloofde toen in ieder geval aan één lezeres om hiervoor een Quickstart op te stellen. Vandaag heb ik een aanzet hiervoor gemaakt. Ik heb de gang van zaken van een drietal in elkaars verlengde liggende bewerkingen beschreven en wil er in ieder geval nog één aan toevoegen, en wel het maken van een collage.

Om de Quickstart op deze blogsite toegankelijk te maken, leek me niet zo praktisch. Een gewone website leek me wat handiger. Daarom heb ik gebruik gemaakt van "Google Sites". Ik heb daar een site aangemaakt en deze gelinkt aan deze blogsite.

Het was een dagje knutselen maar wel leuk om te doen en wat dingen uit te proberen. Het is best mooi wat er allemaal, ook hier beschikbaar wordt gesteld en dat zonder extra kosten. Natuurlijk zijn er de nodige beperkingen welke je, met een bij een gewone provider "gehoste site" en met een eigen domeinnaam niet hebt. Een belangrijke beperking bij Google Sites is de ruimte welke per site beschikbaar wordt gesteld. Die is niet zo gek groot. Maar vooralsnog kan ik er nog wel wat info op kwijt.

Voor wie eventueel geïnteresseerd is mijn eerste aanzet, klik hier op QuickStart Gimp. Wellicht dat het je ook inspiratie biedt om eens met Google Sites aan de gang te gaan.

donderdag 30 oktober 2014

Hoe groen ben ikzelf 2.0

Onlangs heb ik met behulp van de Quickscan van Duurzaamheid in Actie,  mijn mondiale voetafdruk berekend. Hieruit bleken de volgende 3 items  het meeste bij te dragen mijn totale voetafdruk van 4,3 ha.
Voorts bleken aan deze 4,3 ha, de volgende 3 items de grootste bijdrage te leveren:

Vraag
Bijdrage voetafdruk
Het aantal kilometers dat ik het afgelopen jaar, met vakantie(s) met de auto heb gereisd 5000 à 10000 km.   1,63 ha / 37,91%
De hoeveelheid gas welke er jaarlijks in ons huishouden wordt gebruikt (1200 m3)   0,71 ha / 16,51%
De herkomst van de groenten en fruit die we eten.
We eten bij gelegenheid ook wel eens conserven- of diepvriesproducten.
   0.68 ha / 15,81%
Totaal:   
   3,02 ha / 70,23%


De categorisering van de 1e vraag inzake het aantal met de auto afgelegde kilometers vond wat aan de grove kant vond. Daarom heb ik de eveneens op internet beschikbare CO2-calculator van klimaatplein.com ingevuld, welke dit aspect wat nauwkeuriger onder de loep neemt. Het resultaat hiervan is in onderstaande tabel weergegeven.






Een belangrijke "truc"bij het bepalen van de mondiale voetafdruk wordt gevormd door het omrekenen van CO2-emissies naar hectares. De gedachtegang is daarbij dat CO2 wordt vast gelegd in biomassa, bijvoorbeeld bos. In dit geval gaat men er vaak vanuit dat 1 ton CO2 overeenkomt met 0,19 ha.
Op grond van bovenstaande berekening, bedraagt voor de aspecten mobiliteit en energie, onze mondiale voetafdruk 1,18 hectare. In dit geval schrijf ik onze en niet mijn voetafdruk. Dit omdat staat aangegeven dat de uitkomst van de berekening, de gehele organisatie betreft, oftewel voor ons met z'n tweeën en niet voor mij afzonderlijk.

Conclusie
De uitkomst is verrassend. Niet alleen omdat de 1,18 hectare van de CO2-scan aanzienlijk lager is dan de 2,34 (1,63 +0,71) hectare van de Quickscan, maar ook omdat de CO2-scan voor ons gehele huishouden is berekend en de mondiale voetafdruk, voor zover ik begreep, alleen voor mij persoonlijk is bedoeld. Qua vergelijking kan ik hier dus weinig mee. Wel denk ik dat de CO2-scan een betrouwbaarder en nauwkeuriger beeld geeft m.b.t. tot de aspecten mobiliteit en energie, dan de Quickscan van Duurzaamheid in Actie, Een ander voordeel t.o.v. de Quickscan van Duurzaamheid in Actie is, dat ik in de resultaten eerder een effect zal zien, als ik minder reis, vlieg of van grijs gas over ga op groen gas.

woensdag 29 oktober 2014

Wandelen: Marienberg ->Ommen

Gisteren hebben we de NS-wandeling Mariënberg -> Ommen gelopen. Windstil, een beetje aan de frisse kant, maar desondanks prachtig weer. We reden naar Ommen en parkeerden onze auto bij het station en vandaar bracht de Vechtdallijn van Arriva ons in 7 minuten naar Mariënberg.


Koffie was er (nog) niet te krijgen, zodat we direct de rugzakken omhingen en op pad gingen. Al gauw liepen we het dorp uit over mooie graspaden en genoten van de prachtige vergezichten.



Na ongeveer ongeveer drie kwartier lopen kwamen we bij camping de "Beerze Bulten" in het bos. Kennelijk omdat het buiten het seizoen was hadden ze ook hier niet met de koffie op ons gerekend. Geen probleem. Lekker buiten in het zonnetje een boterham gegeten. Vlak na deze camping zagen we een boerderijwinkel bij melkveebedrijf "Zandman". Uit nieuwsgierigheid stapten we even naar binnen. De boerin stond achter de toonbank. Ze vertelde ons dat hun bedrijf, behalve een melkveebedrijf en een winkel, ook nog een camping omvatte. Ik vroeg haar of ze nog meer personeel in dienst hadden, maar ze runde het bedrijf alleen samen met haar man. Hun zoon zou naar verwachting dit jaar zijn opleiding bij "de Groene Welle" in Zwolle afronden en dan ook in het bedrijf komen werken.


Ze nodigde ons uit om even een kijkje in de stal te nemen. Dit was mogelijk vanaf een loopbrug, "de Kalverstraat", welke zich boven in de stal bevond. Het bleek een modern, gloednieuw bedrijf te zijn. Later hoorden we dat het in deze vorm nog pas anderhalf jaar bestond. Mocht je ooit dezelfde route lopen, loop er ook eens binnen. Vriendelijke gastvrije mensen en leuk om een kijkje in de keuken van zo'n bedrijf te mogen nemen.

Na ons bezoek aan de stal liepen we 200 à 300 meter verderop een boer tegen het lijf. Hij was bezig een stuk weiland af te zetten. We raakten alweer in gesprek. Hij bleek de schoonvader van de boerin te zijn, die we net hiervoor hadden gesproken. Hij was het terrein aan het afzetten voor de koeien die we in de stal van Zandman gezien hadden. Als het weer het toelaat, gaan de beesten de wei in. Overigens vertelde hij dat de koeien zelf weer naar binnen gaan, als het ze te nat of te warm wordt. Ze hebben het dan in de stal kennelijk beter naar hun zin.

Halverwege onze wandeling, aten we op het terrein van camping de Roos de rest ons brood op. Camping de Roos is een mooie, aan de Vecht gelegen natuurcamping. Deze camping met natuurvoedingswinkel maakte dertig jaar geleden ook al reclame in het krantje van de Kleine Aarde. Ook de natuurvoedingswinkel is er nog steeds, al is er ook een snackwagen. Ben benieuwd of ze er ook biokroketten verkopen. Ook hier was alles gesloten. Maar ach wat geeft het op zo'n dag.
Even voor vieren wandelden we Ommen weer binnen. Dronken uiteindelijk toch nog in het voormalige stationsgebouw onze koffie, waarna we in onze auto stapten en weer naar huis reden.


De wandeling zelf
Deze wandeling maakt deel uit van het Vechtdal LAW pad (lange afstandswandelpad). Het Vechtdalpad begint in Hoogstede (Duitsland) en eindigt in Zwolle.
Van het traject Mariënberg -> Ommen (18,5 km)  kun je bij NS-eropuit een routebeschrijving en een kaartje downloaden.

Deze etappe voert over graspaden, langs water en door door bos. Op sommige plaatsen maken stuif- en rivierduinen dat je af wat op en neer moet klimmen. De wandeling biedt mooie vergezichten in een coulissen landschap. Behalve enkele oude armen van de Vecht, krijg je de rivier zelf slechts af en toe te zien.

maandag 27 oktober 2014

Recensie: Groene Intelligentie

Alweer kreeg ik via "N" een boek, "Groene Intelligentie" te lezen. De schrijver van het boek is Daniel Goleman, een psycholoog en schrijver van boeken over "Emotionele Intelligentie" en "Sociale Intelligentie.
Op de achterkant van het boek "Groene Intelligentie" staat de volgende samenvatting"
    Het milieu stelt ons voor de grootste uitdaging van onze tijd en hoewel iedereen ervan overtuigd is dat we ons gedrag moeten veranderen, is Daniel Coleman de eerste die de oplossing zoekt op het gebied van de psychologie. In Groene intelligentie beschrijft hij niet alleen hoe we ons gedrag moeten veranderen, maar ook wat ervoor nodig is om een mentaliteitsverandering tot stand te brengen.
    We weten te weinig over de consequenties van ons koop en consumeergedrag en het is ook de verantwoordelijkheid van bedrijven om ons daarop te wijzen en erop in te spelen. De groene of ecologische intelligentie ligt in het verlengde van de sociale intelligentie, want het is te laat om te kopen zonder erbij na te denken.
Ter aanvulling op deze laatste zin: op pagina 145 van het boek lees ik dat het volgens de door Daniel Goleman opgevoerde deskundige (Stein), het aan (goede) informatie ontbreekt om in geval van aankoop van een product een verantwoorde (o.a. ten aanzien van het milieu, en de gezondheid) keuze te maken. Hij noemt 3 dingen die verschil zouden kunnen maken.
  1. weten waarom het van belang is;
  2. een gemakkelijke manier om vast te stellen wat de beste keuze is;
  3. een goede beslissing die even bereikbaar is als een verkeerde.
In het boek hamert hij eigenlijk voortdurend op het dit thema en het feit dat - zoals Daniel Goleman zegt - radicale transparantie de nodige openheid zal scheppen ten aanzien van de gevolgen van wat we maken, kopen, verkopen en weggooien, en korte metten maken met de huidige comfortzones van de meeste bedrijven.

Wat ik in praktische zin uit het boek opgepikt heb, is het begrip "Levenscyclusanalyse - LCA". De LCA ook wel Wieg tot graf analyse genoemd, is een methode om de totale milieubelasting te bepalen van een product gedurende de hele levenscyclus, dat wil zeggen: winning van de benodigde grondstoffen, productie, transport, gebruik en afvalverwerking.
Voorts verwijst Daniel Goleman op een gegeven moment in zijn boek naar het programma "GoodGuide". Een Amerikaanse productvergelijkingssite met 250.000 producten zoals koffie, thee, waspoeder auto's wasmachines etc. De site geeft per product vergelijkingscijfers v.w.b. gezondheidkundige, milieukundige en ethische aspecten.
Hieronder een voorbeeld.Voor wat betreft de drie getoonde koffieproducten zie je dat ze qua scores niet van elkaar verschillen. De fairtrade koffie scoort niet beter dan de niet alszodanig gelabelde producten. Je kunt dus het beste de koffie die het goedkoopst is en/of die je het lekkerst vindt, kopen.

305781
305782
305783
Arbor Day Arbor Day
Blend Coffee

Totaal score: 8.2
Arbor Day Fair Trade,
and Shade Grown Coffee

Totaalscore: 8.2
Arbor Day Italian
Roast Coffee

Totaalscore: 8.2
Health: N/A
Environment:7.4
Price:
Health: N/A
Environment:7.4
Price:
Health: N/A
Environment:7.4
Price:

Tenslotte
Ik vond het boek niet makkelijk leesbaar. O.a. door de naar mijn mening wat omslachtige schrijftrant. In ieder hoofdstuk duurt het vrij lang voordat de schrijver uiteindelijk z'n punt heeft gemaakt. Mogelijk dat dit ook komt doordat er een psycholoog aan het woord is en ik deze taal niet gewoon ben.

Zo en morgen gaan we wandelen. Prettige dag verder.

zondag 26 oktober 2014

Gratis fotobewerkingsprogramma's

Regelmatig liep ik er tegen aan dat ik wel wat aan een foto wilde veranderen. Bijvoorbeeld de foto wilde voorzien van een passe-partout of een collage wilde maken. Bijsnijden, vergroten, verkleinen of een specifiek deel eruit lichten lukte altijd wel. Daarvoor gebruik ik al jaren het gratis programma Irfanview. Maar iets meer dan dat lukte me tot nu toe niet echt. Totdat ik onlangs in de bibliotheek tegen een boekje "Foto's bewerken" van de consumentenbond aanliep.

In het voorwoord las ik:
    "Foto's moet je niet alleen organiseren maar in veel gevallen ook bewerken. Maar hoe begin je en wat is een handig programma. In het boek laten we u kennis maken met het programma Gimp en met de belangrijkste mogelijkheden voor het bewerken van foto's. Het programma kan zich in veel opzichten meten met het professionele Photoshop, alhoewel het minder uitgebreid is. Maar in tegenstelling tot Photoshop kan Gimp gratis gedownload worden."
en voorts:
    "U zult zien dat u er snel mee uit de voeten kunt, zeker als u de talrijke oefeningen uit het boekje stap voor stap volgt.


Dat leek me wel wat, dus ik ermee aan de slag.
Eerst het programma gedownload en geïnstalleerd. Ik heb nog even geprobeerd het boekje te volgen maar daarvoor ben ik te ongeduldig. Eigenlijk, altijd als ik met een nieuw programma aan de gang ga, begin ik al gauw zelf te klikken, om te kijken of datgene wat ik wil, mogelijk is. Vaak stel ik dan even de vraag op Google en tien tegen één heeft iemand al een antwoord, op jou specifieke vraag verwoord. Wat is dat toch mooi.
Enfin om een lang verhaal kort te maken. In mijn ogen is het geen makkelijk programma, in die zin dat je gelijk intuïtief weet wat de bedoeling is. Zeker als je zoals ik, totaal geen ervaring met "photoshoppen" hebt. Ik ben ongeveer een dag aan het knutselen geweest om een beetje te snappen hoe e.e.a. in z'n werk gaat. Overigens niks mis mee.

Mochten een of meerderen van jullie ook met Gimp aan de slag willen gaan en behoefte hebben aan een soort "Quick Start" handleiding, laat het me even weten. Ik zal dan iets dergelijks op een aparte pagina van deze blog zetten, zodat je niet weer het wiel weer hoeft uit te vinden.



zaterdag 25 oktober 2014

Melkopschuimers

Bodum Latteo melkopschuimerBinnenkort hebben we een verjaardag. Eén van m'n zoons wordt 36 (alweer). We vroegen wat hij voor z'n verjaardag wilde hebben. Graag een melkopschuimer voor op een inductiekookplaat was het antwoord. We hadden er nog nooit van gehoord maar goed dat zegt in dit geval niks.
Op internet las ik over melkopschuimers:
    "drink je graag een cappuccino, latte macchiato of gewoon een koffie verkeerd (caffè latte) dan is een melkopschuimer een perfect hulpmiddel. Maak met de melkopschuimer perfect koud en warm melkschuim, of maak gewoon melk warm voor je koffie verkeerd ".
bestronmelkopschuimerWij gisteren naar de stad om zo'n ding te halen. Eerst naar de Blokker. Daar verkochten ze wel een melkopschuimer, maar dat was een soort glazen theepot waar je eerst de gekookte melk in moest doen om vervolgens een soort zeefje erin op en neer te bewegen. Ook was er een elektrische melkopschuimer te koop. Een waterkoker maar dan voor melk, waarin een minuscuul kloppertje ronddraaide. Vervolgens kwamen we in een koffiespeciaalzaak terecht. Vroeger noemde je zoiets ook wel koffieshop, maar dat terzijde. Daar hadden ze, behalve de hiervoor genoemde apparaten, ook nog een elektrisch handkloppertje op batterijen te koop. Overigens verkochten ze daar ook van die simpele Italiaanse espressoapparaatjes, percolators, die je gewoon op de gaspit kunt zetten. Dat lijkt me nog wel eens wat. Maar nu even niet. Volgens de mevrouw van de koffiespeciaalzaak betwijfelde ze of zo iets wel goed was voor een inductiekookplaat. Kortom we kwamen vooralsnog thuis zonder melkopschuimer.

Vraagje: hebben jullie (goede) ervaringen met een melkopschuimer? En zo ja, met wat voor soort en kun je die wellicht ook een inductiekookplaat gebruiken?

Scanpart Melkopschuimer

vrijdag 24 oktober 2014

Muziek maken

Wij hadden vroeger thuis een piano en ik heb indertijd zes jaar pianoles gehad. Eén keer per half jaar kwam de stemmer langs. Altijd een belevenis. Na afloop even een riedel en dan dacht ik ja zo moet het, maar zo werd het nooit. Na die zes jaar kwam er niet meer zo van, hoewel het toch altijd is blijven trekken. Af en toe als ik ergens een piano zag staan probeerde ik wel eens wat. Of als ik langs een muziekwinkel kwam en er was niemand in de winkel, dan even proberen en luisteren naar de klank van verschillende piano's. Het was meestal wel zo dat als je dacht, dit klinkt wel, dan deed de prijs dat ook.
In de loop van de tijd ben ik het van het blad spelen verleerd, hoewel dat nooit m'n grootste vaardigheid is geweest. Je kent dat misschien wel. Je hoort iemand een stukje spelen en altijd hapert de musicus, steeds op het zelfde punt. Dat gaat vervelen. Voor de kunstenaar zelf en waarschijnlijk nog meer voor z'n omgeving. Dank u Mozart, zo is het wel genoeg. Nee liever probeerde ik voor de vuist weg wat aan elkaar te breien.

Op een gegeven moment kwamen er elektrische piano's. Aanvankelijk van die gortdroge apparaten, maar gaande weg werden ze steeds beter. Drie jaar geleden heb ik er zelf een gekocht. Een Yamaha CP33, met een paar niet te kleine boxen van 200 Watt per stuk. Ik heb de combinatie, piano met boxen, puur op het gehoor gekocht. Ik houd van een mooi vol geluid. Net zolang gezocht tot ik tevreden was. Eén van de relatieve voordelen van zo'n digitale piano is dat de pianostemmer nooit meer hoeft langs te komen. Nooit geen valse noten meer. Altijd zuiver gestemd. Z'n riedel na afloop mis ik dan helaas ook. Zo nodig kun je ook nog een koptelefoon opzetten en dan hoort niemand meer iets. Alleen jijzelf. Tenslotte zijn ze relatief goedkoop t.o.v. een gewone piano en ook nog eens veel makkelijker te verplaatsen.

Hij staat op een kamertje boven en daar kan ik m'n gang gaan. Soms speel ik samen met één van m'n kleinkinderen, maar meestal vinden ze het al gauw genoeg. Nog steeds brei ik voor de vuist weg wat aan elkaar, met natuurlijk heus wel een miskleun tussen door. Maar ach wat geeft het. Ik bent lekker bezig en heb er plezier in. Zelfs heb ik de illusie dat het me beter afgaat dan vroeger. Een koptelefoon gebruik ik nooit want volgens m'n de buren horen ze nooit wat.

Bespelen jullie een instrument en zo ja wat voor één?

donderdag 23 oktober 2014

Service van de Vitens

Wij hebben twee lekkende kranen. Een wastafelkraan en de thermostaatkraan van de douche. Ze lekken al een tijdje en moeten eigenlijk vervangen worden. Niet alleen vanwege het waterverlies, dat is zoveel nog niet. Maar op een gegeven moment kan een lekkende warmwaterkraan er ook toe leiden dat je CV ermee ophoudt. Als je dan je CV-installateur laat komen, brengt'ie de nodige voorrijkosten in rekening, want dit valt niet onder het servicecontract. Had je maar beter op moeten letten is dan het motto.

Reparatie van de kranen is denk ik niet meer mogelijk. Het is niet een kwestie van even een leertje vervangen o.i.d. Maar los daarvan, of ze nou of niet gerepareerd kunnen worden, de boel moet los en daarom moet ik de watertoevoer kunnen afsluiten. En daar zit nou net het probleem. De hoofdkraan zit vast. En niet zo'n klein beetje ook. Ik heb er al behoorlijk wat kracht op gezet maar geen beweging in te krijgen. Nog meer kracht erop zetten durf ik niet, bang dat ik de boel kapot draai en dan denk ik dat de hele kelder volstroomt o.i.d.

Nou hadden we laatst een keukenmonteur over de vloer en die vertelde dat de waterleidingsmaatschappij verplicht is om in gevallen zoals deze, de hoofdkraan gratis te repareren en eventueel te vervangen. Ik de Vitens gebeld, het storingsnummer. Ik kreeg vrijwel direct een aardige Zwollenaar aan de lijn, tenminste zo klonk hij ongeveer. Ik legde mijn probleem voor en hij bevestigde het verhaal van de keukenmonteur. Ik kon gelijk een afspraak maken. Vandaag kwam de monteur lang en heeft de hoofdkraan weer gangbaar gemaakt. Nu kan ik aan de gang met m'n wastafel- en m'n thermostaatkraan en kan ik in andere onvoorziene gevallen - bijvoorbeeld ik noem maar wat, een bevroren waterleiding - de watertoevoer tenminste weer afsluiten.

Wellicht dat het voor jezelf ook nuttig is om eens te kijken of je je hoofdkraan nog dicht dicht kunt draaien?

woensdag 22 oktober 2014

Hoe groen ben ikzelf?


Natuurlijk een open deur, maar nu even serieus. In mijn blog waarin ik enkele bevindingen weergaf betreffende het boek van de "No Impactman", schreef ik dat ik van plan was om mijn eigen ecologische voedselafdruk nog eens onder de loep te nemen. Ook schreef ik, dat als ik hier meer over te melden had, ik dat zou laten weten.

Enkele bevindingen tot nu toe
Ik kwam er al gauw achter dat er verschillende websites bestaan waarop je je ecologische voetafdruk kunt berekenen. Programma's die ik vond waren van het WNF, Ecolife en Duurzaamheid in Actie.

Behalve de hiervoor genoemde meer generieke programma's, bleken er ook applicaties te bestaan waarop je een specifiek onderdeel van je voetafdruk kunt uitdiepen. Bijvoorbeeld een "Voedsel Voetafdruk" of een CO2 scan voor je energieverbruik (elektriciteit en gas) en het aantal kilometers dat je in een jaar afgelegt. Mijn bevindingen m.b.t. de toepassing van deze instrumenten laat ik nu verder buiten beschouwing maar ik kom er bij gelegenheid op terug.

Voor wat betreft mijn totaalscores op de drie eerst genoemde, generieke instrumenten, zie onderstaande tabel.

Organisatie
Totaal score (hectare) Onderderdelen Aantal vragen
WNF
5,44
Wonen, Voeding, Lifestyele,Vervoer,Vakantie
23
Ecolife
4,0
Voeding, Wonen, Energie, Papier, Mobiliteit, Vakantie
11
Duurzaanheid
in actie
4,3
Voedsel, Wonen. Mobiliteit, Energie 23

Volgens alle instrumenten is per wereldbewoner 1,8 ha beschikbaar. Ook valt te lezen dat de gemiddelde voetafdruk van een Belg 7 ha bedraagt en die van een Nederlander 6,33 ha. Mijn voetafdruk is dus lager dan de gemiddelde, doch volgens deze programma's nog altijd 220% tot 300% te hoog.

Uit de door mij ingevulde Quickscan van  Duurzaamheid in Actie blijkt verder dat de opbouw van mijn voetafdruk er als volgt uitziet:

Vraag
Bijdrage voetafdruk
-hectare-
  Voedsel
0.85
  Mobiliteit
2.04
  Wonen
0.72
  Energie
0,7
 Totaal:  
4.3 

Voorts blijken aan deze 4,3 ha, de volgende 3 items de grootste bijdrage te leveren:

Vraag
Bijdrage voetafdruk
Het aantal kilometers dat ik het afgelopen jaar, met vakantie(s) met de auto heb gereisd 5000 à 10000 km.   1,63 ha / 37,91%
De hoeveelheid gas welke er jaarlijks in ons huishouden wordt gebruikt (1200 m3)   0,71 ha / 16,51%
De herkomst van de groenten en fruit die we eten.
We eten bij gelegenheid ook wel eens conserven- of diepvriesproducten.
   0.68 ha / 15,81%
Totaal:   
   3,02 ha / 70,23%

De instrumenten
Hoewel ze het zelfde onderwerp behandelen, verschillen de instrumenten qua opzet toch nogal van elkaar zo ook het uiteindelijke berekende resultaat (zie bovenstaand overzichtje). Mijn eigen voorkeur gaat uit naar de Quickscan van de werkgroep voetafdruk. Dit vanwege de eenduidigheid van de vragen (ik hoef niet te twijfelen over wat ik zal invullen) en het uiteindelijke concrete eindresultaat dat je als een pdf rapportage kunt downloaden. De andere 2 genoemde instrumenten waren wat dat betreft naar mijn oordeel minder van kwaliteit. Bovendien functioneerde de website van Ecolife bij mij niet geheel naar behoren.

Wat kan ik er verder mee?
Ik vermoed dat we we de voor ons betrekkelijk eenvoudig te treffen maatregelen al getroffen hebben. We consuminderen naar onze mening al jaren. Willen we onze voetafdruk verder omlaag brengen, dan zouden we verder aan onze levensstijl moeten gaan morrelen of we hebben er het geld niet voor (over). En daar wordt het lastig. Om in dit verband de woorden uit "Groen Doen" van Marie-Claire van den Berg nog maar een keer te herhalen:

"en hoe graag ik ook milieuvriendelijker wil leven, ik wil me niet schuldig gaan voelen bij iedere kop koffie die ik drink".

In die sfeer ligt het ongeveer. Zeker als ik twee dagen geleden op het 8-uurs journaal, dhr.Theo Hanrar van Tata-steel hoorde betogen, dat we het bedrijfsleven niet moeten lastig vallen met zwaardere eisen m.b.t. de CO2 emissie rechten. Net nu het wat beter gaat.
Wat is het geval. Tot 2020 is er nauwelijks schaarste voor wat betreft de beschikbaarheid van CO2 certificaten. Ze zijn dus zeer goedkoop. Om die reden hoeven bedrijven als hun dat zo uitkomt, nu niet zo kritisch te zijn voor wat betreft hun CO2 uitstoot.

We proberen serieus te leven en te doen wat redelijkerwijs in ons vermogen ligt. We proberen zo min min mogelijk te verspillen en besteden, verbruiken zo zorgvuldig mogelijk. Desalniettemin zijn we ook niet blind voor wat er om ons heen gebeurd.


maandag 20 oktober 2014

Kringloopkunst

Onlangs heb ik een kunstwerk gekocht. Een schilderij. Ik heb nog nooit een schilderij gekocht, maar nu kwam het er toch van. Ik liep er in de kringloopwinkel bij ons in het dorp tegenaan. Er staat daar zo'n bak met daarin een grote verzameling van reproducties, muurdecoraties en meer van dat spul. Ik bladerde vluchtig door de tegen elkaar aanstaande kunstwerken en zag plotseling dat er zowaar een echt schilderij  tussen stond. Een heidelandschap met een boer, wat schapen en een schaapskooi. Het bleek een echte Zegeling te zijn. Ik heb nog een tijdje staan dubben of ik het wel zou doen, maar heb tenslotte toch de knoop doorgehakt. Een kloek besluit mag ik wel zeggen. Voor €15,- mocht ik het meenemen. Nu nog een plaatsje aan de muur zoeken en ophangen.

zondag 19 oktober 2014

Recensie: Groen Doen

Een week of wat geleden bracht "N" het boek "Groen Doen" mee uit de bibliotheek. Het is geschreven door Marie-Claire van den Berg. Op de achterkant van het boek staat het volgende te lezen:

In "Groen Doen" gaat Marie-Clair van den Berg naar antwoorden met betrekking tot de vraag, hoe met het oog op het milieu zo goed mogelijk te leven en gaat in dit kader als journalist op onderzoek uit.  

Het boek leest vlot weg. Bij haar zoektocht neemt ze haar eigen levensstijl en ecologische voetafdruk als uitgangspunt en met daarbij de vraag hoe die te vergroenen. Al in de eerste hoofdstukken merk je dat zij net als  "N" en ikzelf, tegen zaken aanloopt waar ze eigenlijk niet de uiterste consequentie voor lief wil nemen. Groene stroom betrekken van een GreenChoice of Windunie, de aanschaf van spaarlampen, het aanbrengen van spouwmuurisolatie zijn natuurlijk niet zo'n probleem. Je hoeft hiervoor je levensstijl niet te veranderen, Maar het uitzetten van de vriezer, het niet meer gebruiken van de wasdroger en minder lang douchen zijn al wat minder makkelijk, Laat staan het stoppen met koffie drinken. Letterlijk schrijft ze hierover:s

"en hoe graag ik ook milieuvriendelijker wil leven, ik wil me niet schuldig gaan voelen bij iedere kop koffie die ik drink".

In veertien hoofdstukken behandelt ze in relatie tot het aspect duurzaamheid o.a. de volgende onderwerpen:
  • waarom we ondanks de nodige vraagtekens toch moeten streven om met betrekking tot klimaatproblematiek zo duurzaam mogelijk te leven;
  • de grote diversiteit aan eco- en biolabels c.q. keurmerken, het kaf onder het koren en het boerenbedrog (greenwashing);
  • de mogelijkheden m.b.t. het reduceren van je energieverbruik;
  • het nieuwe rijden;
  • de afvalproblematiek (zero waste);
  • het eten van vlees en vis;
  • een stappenplan m.b.t. het verantwoord boodschappen doen in de supermarkt en toch niet duurder uit zijn;
  • groene cosmetica (illusie in een potje) en mogelijke alternatieven;
  • duurzame vakanties en dineren;
  • hoe milieuvriendelijk gaan banken met geld om;
  • mogelijk CO2 compenserende maatregelen.
Tenslotte
Leuk vond ik het te lezen over Jan Juffermans. 35 Jaar geleden timmerde hij in dit kader bij de Kleine Aarde al aan de weg. Bijzonder te lezen dat hij zijn levenswijze tot op de dag van vandaag heeft voortgezet. Hierbij een kleine kanttekening. Ik las dat Jan Juffermans met één en hetzelfde theezakje meerdere keren thee zet. Toen ik dat las vroeg ik me onmiddellijk af: waarom gebruikt Jan Juffermans geen thee-ei met losse thee?
Wat ik feitelijk gemist heb in het boek was het uiteindelijke effect van al haar acties op haar eigen ecologische voetafdruk. Zelf schrijft ze over de zin van het berekenen van je ecologische voetafdruk met één van de instrumenten die je kunt vinden op internet (bijv. van het WNF of  Ecolife.be):

" je moet ze beschouwen als een steuntje in de rug, tests die je zo nu en dan doet om te kijken hoe groen je ongeveer doet en waar je eventueel groener zou kunnen doen".

Maar goed zo blijft er altijd wat te wensen over.

zaterdag 18 oktober 2014

Twee dagen Eifelsteig (deel 2)


De wandelingen

Etappe Lengte Klimmen Dalen
Dag 1: Kloster Steinfeld -> Olef -> Gemünd 17,4 km 577 m 394 m
Dag 2: Kloster Steinfeld -> Nettersheim -> Blankenheim 23,4 km 441 m 396 m

Om taarttechnische redenen hebben we de richting van onze wandelroutes iets gewijzigd. We zijn namelijk gewoon om na afloop van een etappe  - indien enigszins mogelijk - bij een Konditorei / Bäckerei binnen te lopen om daar wat te nuttigen. Ja taart dus, van die megapunten.
Omdat we verwachtten dat we in een plaats als Gemünd eerder een Konditorei / Bäckerei  zouden kunnen aantreffen dan bij Kloster Steinfeld, hebben we de eerste dag de route omgedraaid en zijn we in Steinfeld begonnen en in Gemünd geëindigd.


Kloster Steinfeld is een klooster waar een gemeenschap van de Slavatorianer orde gehuivest is. Het heeft o.a. een mooie basiliek, een gymnasium, een internaat en ook een kloosterwinkel. Na een kort bezoek zijn we richting Gemünd vertrokken.

De route zelf is goed gemarkeerd middels bordjes en markeringen op bomen. De verschillende etappes kun je zo downloaden van internet. Daar hoef je dus in principe geen geld voor uit te geven. Toch vinden wij een gewone kaart altijd gemakkelijk. De kaart die wij gebruiken is de "Wanderkarte Efelsteig" (schaal 1: 25000). Deze is  o.a. bij de verschillende VVV's in de regio te koop maar kun je ook vooraf via internet aanschaffen.

De etappe van Steinfeld naar Gemünd was wat korter dan die van de dag daarna. Maar doordat er regelmatig geklommen en gedaald moest worden was het voor een eerste dag toch nog best wel zwaar. Wat ons op de Eifelsteig verder opvalt is de mooie afwisseling. Dan weer loop je door het bos en plotseling heb je weer de prachtigste vergezichten of loop je door gezellige plaatsjes zoals Olef en Blankenheim. Hoewel de op een zelfde afstand van onze woonplaats gelegen Rotharsteig (Sauerland) qua natuurschoon zeker niet onderdoet voor de Eifelsteig, vinden we wel dat de stadjes in de Eifel wat meer sfeer hebben.

We hebben 2 dagen prachtig weer gehad. En ja zowel in Gemünd als in Nettersheim hebben we onze taartlusten kunnen botvieren. Volgend jaar hopen we weer met elkaar twee etappes te lopen.




vrijdag 17 oktober 2014

Twee dagen Eiffelsteig (deel 1)

Zoals hiervoor geblogd zijn we samen met mijn zus en zwager een tweetal dagen in de Eiffel wezen wandelen. De dag voordat we met onze eerste etappe zouden beginnen arriveerden we in hotel Urfterhof-Weckmann in Urft. Hier had m'n zwager voor een drietal nachten geboekt met half-pension. Hotel Urfterhof is een hotel zoals je in Duitsland veel meer tegen kunt komen. Een donkerhouten gelagkamer, een krakende eikenhouten trap naar de eerste verdieping, Perzische tapijtjes op de vloer, een betrekkelijk bonte verzameling van meubels en allerlei in het rond staande en aan de muren hangende spullen. De hele aankleding, en dat bedoel ik zeker niet negatief, leek misschien een beetje op die van een kringloopwinkel. Maar dan wel een in bewoonde staat. Bovenal hebben we het er goed naar ons zin gehad. Lekker gegeten en geslapen.

Het eten
De term "Gutbürgerliche Küche" is voor dit hotel wat ons betreft zeker van toepassing. Je kon merken dat er door met aandacht gekookt werd. Voor ons onbekende gerechten waren de "Spätzle" en de "Reibekuchen" die we kregen. "Spätzle" bleek een soort pastagerecht te zijn. Gekookte en later licht gebakken deegsliertjes. "Reibekuchen" zijn krokant gebakken aardappelkoekjes waarin onder andere wat versnipperde ui is verwerkt. Van Maria Weckmann begreep ik dat je Reibekuchen in de grote steden ook op straat, als een soort snack kunt kopen. Gewoon met een servetje er omheen. Als je een recept wilt zien kun je op de bovenstaande links klikken.

Omdat het voor het hotel op Mittwoch, Ruhetag was, konden we de laatste dag voor het avondeten niet in ons hotel terecht. Geen probleem, dachten we. We zouden onze laatste etappe in het zeer toeristische plaatsje "Blankenheim" eindigen. Blankenheim heeft een hoog Anton Piekgehalte vanwege de vele vakwerkhuisjes en de erboven gelegen burcht. Daar aangekomen bleek het toch nog even zoeken te zijn naar een gelegenheid waar we wat konden eten. Veel was gesloten. Het toeristenseizoen was voorbij en bovendien was het ook hier woensdagmiddag. Evenwel het Museumcafé Blankenheim. was nog geopend.Terwijl de anderen aan de salade gingen, koos ik voor de "Eintopf", een soort van maatlijdsoep die heel goed te eten was.



maandag 13 oktober 2014

Consuminderen op reis

Samen met mijn zus en zwager gaan we deze herfstvakantie een tweetal etappes van de Eifelsteig lopen. De Eifelsteig is één van de "TopTrails" in Duitsland en loopt van Aken naar Trier en heeft een totale lengte van 310 km. Vorig jaar hebben we met elkaar de etappes 2 en 3 gelopen van Monschau naar Gemünd en dit keer zijn de Etappe 4 en 5 van Gemünd naar Blankenheim  aan de beurt.
Van de TopTrails hebben wij in het verleden de Harzer-Hexen-Stieg (nee geen Steig) gelopen en ook De Rothaarsteig in het Sauerland. Allemaal even mooi op een afstand van 4 -6 uur van onze woonplaats.

Behalve dat het leuk is, is het zeker waar het openbaar vervoer een vraag is, vooral ook makkelijk om zoiets met z'n vieren, met 2 auto's te doen. We zetten er dan 1 bij het eindpunt van een dagetappe, rijden met elkaar naar het beginpunt en lopen dan weer naar het eindpunt.

Er naar toe
Voor onderweg naar ons overnachtingsadres nemen we altijd twee thermosflessen met heet water mee,bekers en zakjes oploskoffie (cappuccino) en cup a soup. De Raststättes langs de "Autobahn vinden we echt veel te duur en de koffie vaak te veel en niet te drinken. Voor het tanken gaan we altijd even van de Autobahn af naar een "Autohof". Een Autohof is een type tankstation en rustplaats in Duitsland. Het betreffen voorzieningen die meestal niet direct aan een Autobahn is gelegen, maar in de nabijheid van een aansluiting, maximaal op 1 kilometer afstand.
Deze worden op de Autobahn middels het bord "Autohof" aangeduid. De benzine is hier vaak wat goedkoper en doorgaans rustiger. Ook is er vaak een Mac Donalds in de buurt zodat je ook nog even naar het toilet kunt.

Vandaag dus pakken en naar Urft rijden, de plaats waar we onze overnachting besproken hebben. Bij het pakken lopen we altijd nog even een checklist langs die we ooit eens hebben opgesteld. Als we dat niet doen, vergeten we altijd wel iets.
Ben benieuwd wat we vanavond te eten krijgen.

zondag 12 oktober 2014

En dan is er koffie

Zondagochtend. Lekker even een bakkie doen. "N" met de e-reader en ik met de laptop op schoot. Niks mis mee.
Koffie zetten we met een koffiefilter op een potje en dan kokend heet water erop. Met het aldus verkregen potje koffie-extract kunnen we ongeveer 15 bekers koffie drinken. Gewoon een beetje koffie-extract in de beker doen en dan gekookte melk ("N") of water (ik) erop. Kan geen Senseo of Nespresso tegen op vinden wij, ondanks George Clooney. Gelukkig maar (doordenkertjeuuuh......).
Met een pak koffie (500 gr) kunnen we ongeveer 8 potjes koffie-extract zetten. We kopen meestal "Faitrade" koffie bij de Plus waar zo'n pak momenteel € 3,69 kost en soms in de aanbieding voor € 3,-. Op deze wijze gezet, kost een beker koffie ons ca 2,5 à 3 eurocent. Natuurlijk afgezien van de bijkomende kosten voor de melk, gas, water en suiker.
Ter vergelijking, op internet zag ik bij de Vomar een pak "Senseo" te koop voor ongeveer € 3,- . Daar zitten dan 24 of 36 pads in, zodat een kopje koffie op ongeveer 8 à 12 eurocent komt. Een Nespresso cupje kost ca 26,5 eurocent (proefpakket 30 cupjes à € 7,95).
Nou doen wij het nog niet zo slecht dacht ik, niet te veel betalen en toch de lekkerste koffie die er is.

Weer mis....twee dagen geleden blogde ik dat ik nog eens naar onze ecologische voetafdruk wilde kijken. Toen ik in dat kader wat op internet aan het rondstruinen was, kwam ik op een site van de TU Delft terecht. Een tweetal studenten hadden voor hun bachelor project de ecologische voetafdruk van de TU Delft berekend. Ik dacht nog, lijkt me een leuk project, nam nog een slok koffie totdat....vrijwel helemaal onderaan mijn oog op de volgende tekst viel:

Koffie is ook een grote waterslurper. Per bak koffie wordt er in de wereld gemiddeld 140 liter water verbruikt.

Dit zou betekenen dat ik dagelijks, alleen al door koffie te drinken 420 à 560 liter water zou verbruiken en wij met z'n tweeën ca 1m3. Een ontnuchterende gedachte. Heb je geen koffie meer voor nodig.




zaterdag 11 oktober 2014

In de portemonnee



Iedere zaterdag staat in het dagblad Trouw aan de hand van een aantal vaste vragen, een interview met iemand over de manier waarop zij of hij met geld omgaat. De kop boven deze interviews luidt: in de knip, oftewel in de portemonnee.
Toen ik bij "Consuminderen" een review over het boek "financiële intelligentie" las, vond ik dit een mooie gelegenheid om hierbij aan te sluiten door aan de hand van dezelfde vragen, m'n eigen gedrag in dit opzicht eens onder de loep te nemen.
Als ik het heb over mijn gedrag, dan moet ik het eigenlijk hebben over ons gedrag, want sinds 1 januari 1973 hebben wij van de ene op de andere dag onze portemonnees samengevoegd. We hebben nog heel even geprobeerd om de boel gescheiden te houden, maar dat werkte niet.

En dan nu de vragen

Hoe gingen jullie ouders om met geld? 
In vergelijking met nu was het net na de oorlog geen vetpot en was er sprake van grote woningnood. Tot begin jaren 60 woonden mijn vader en moeder met 6 kinderen op een flatje. Zoals destijds vrijwel bij iedereen het geval was, had alleen mijn vader een dienstbetrekking. Mijn moeder was druk met ons en de huishouding. Alles in huis was eigenlijk tweedehands; meubels, pannen, serviesgoed, alles. Toch denk ik dat in vergelijking met onze directe omgeving, mijn ouders iets meer te besteden hadden. Voor zover ik me kan herinneren hadden wij een auto en hadden wij ook als één van de eersten televisie.
Een keer per maand bracht mijn vader z'n loonzakje mee naar huis. Dan werd het geld verdeeld over een verschillende enveloppen. Zo waren er onder andere enveloppen voor de huur, gas, licht en water, en het huishoudgeld etc.
Ze hebben nooit een koopwoning gehad. Van sparen kwam het niet echt. Later, toen wij allemaal de deur uit waren wel wat meer, maar de noodzaak daartoe ontbrak eigenlijk. Regelmatig werden relatief grote uitgaven gedaan voor hobby's en vakanties.

Mijn schoonouders waren in mijn beleving eigenlijk al echte consuminderaars, ver voordat het woord in de "van Dale" stond. Ook zij woonden in een huurhuis, hadden 6 kinderen, hadden dezelfde rolverdeling qua huishouden en werk. Ook bij hun veel tweedehands spullen. Ik denk dat er wat minder verdient werd dan bij ons thuis, maar er werd veel nauwkeuriger met geld om gegaan en werd ook gespaard. Tenslotte hadden ze nog een moestuin.

Zijn jullie spaarders of leners?
Wij zijn echte spaarders. Behalve een hypotheek hebben wij verder nooit geld geleend. Toen wij in 1976 ons eerste huis kochten, adviseerde de bank, ons een zogenaamde groeihypotheek te nemen. Dit was een hypotheekvorm waarbij in het begin het bedrag dat je betaalde nog niet eens genoeg was voor de verschuldigde rente, laat staan dat je iets afloste. De schuld zou dus aanvankelijk alleen maar stijgen. Zo ook het maandelijks te betalen bedrag aan rente en aflossing. Na een jaar kregen we echter in de gaten dat als we niet oppasten, onze maandelijkse lasten gierend uit de klauw zouden lopen. We konden toen nog net op tijd onze groeihypotheek omzetten in een gewone annuïteitenhypotheek. Om de maandlasten omlaag te brengen losten we hierin later regelmatig extra af.  Wat dat betreft was het toen niet anders dan nu. Dit alles heeft het ook mogelijk gemaakt om toen het slechter ging met bedrijf waar ik werkte, er veel ontslagen vielen, de sfeer kelderde ik mij wat dat betreft geen zorgen meer heb hoeven maken en op gegeven moment in combinatie met een vervroegd pensioen, zelf ontslag heb kunnen nemen. Nooit geen dag spijt van gehad.

Wat merken jullie van de crisis?
Niet zoveel. Alleen dat de rente op het spaargeld vrijwel niets meer opbrengt. We teren wel in op ons spaargeld maar dat was met een voldoende ruime veiligheidsmarge ingecalculeerd.

Als geld geen rol zou spelen, wat zouden jullie dan het liefste kopen?
Geen idee. We hebben genoeg.

Waaraan spenderen jullie zonder aarzelen?
Het zal saai overkomen, maar wij spenderen eigenlijk nooit zonder aarzelen. Zelf hebben wij het idee dat wij altijd doordacht consumeren. Sinds jaar en dag houdt "N" een kasboek bij en storten wij maandelijks op een tweede bankrekening een vast bedrag voor de vaste lasten. Zo komen wij wat dat betreft eigenlijk nooit voor verrassingen te staan.
Dit wil niet zeggen dat wij geen geld uitgeven. Sinds wij (allebei) ruim zeven jaar geleden aanzienlijk minder zijn gaan werken en tenslotte ook volledig zijn gestopt, zijn we meer gaan wandelen. Ook gaan we meer met vakantie naar het buitenland, waarbij we overigens ook weer wandelen.
Dankzij ons kasboek weten we, dat het afgelopen jaar onze uitgaven gemiddeld  € 1576,39 per maand bedroegen. Ook weten we dat we van dit bedrag, gemiddeld € 327,64 per maand aan onze vrije tijdsbesteding, zoals hiervoor omschreven, uitgaven.
Feitelijk zie je hier iets terug van wat het "rebound effect"wordt genoemd. Dit is het verschijnsel waarbij het geld dat wordt bespaard op de uitgaven aan een product dat efficiënter en/of goedkoper is geworden, aan andere zaken wordt besteed, waarvan de productie en/of het gebruik ook weer energie en grondstoffen vergen.
In ons geval door te consuminderen hebben wij ons de nodige financiële ruimte gecreëerd met daarbij relatief gezien ook enkele positieve invloeden op het milieu zoals onder andere door het terugdringen van ons energieverbruik, het verminderen van ons afval, hergebruik van materialen etc. Doordat ik daarnaast volledig gestopt ben met werken hoef ik ook niet meer als adviseur met m'n lease auto het halve land door te crossen. Allemaal positief dus. Evenwel door de aldus qua tijd en geld gecreëerde ruimte weer te besteden aan, jawel, meer reizen, wordt het mogelijke positieve milieueffect weer deels teniet gedaan.
Dit effect zie je ook in het grote geheel bij heel veel getroffen maatregelen terug. Onlangs nog, toen het ging over de windmolenparken op zee. De hiermee extra geproduceerde groene energie maakt het, als ik het goed begrepen heb, mogelijk om de hierdoor vrijkomende CO2 rechten weer te verkopen aan andere landen, die vervolgens bijvoorbeeld weer een kolencentrale kunnen opstarten.
Tel uit je winst.

Wanneer hebben jullie het laatst wakker gelegen van geld?
Ongeveer 40 jaar geleden toen in verband met onze toenmalige groeihypotheek.

N.B. Ik heb gisteren 2 x met Memory verloren :)

vrijdag 10 oktober 2014

No impactman

Begin september het boek van de Colin Beavan "de no Impactman" gelezen. Ik vermoed dat velen van jullie het boek wel gelezen zullen hebben daarom heel kort waar het hierover gaat. Colin Beavan beschrijft in zijn boek zijn poging om samen met zijn gezin gedurende 1 jaar klimaatneutraal te leven. Kortom niets te doen wat nadelig is voor het klimaat. In zijn boek beschrijft hij wat als gevolg hiervan de consequenties waren voor hun levensstijl. Bij klimaatneutraal leven gaat om dezelfde zaken welke we bij de ecologische voetafdruk tegenkomen namelijk het reduceren van je energieverbruik, vervoer, afval, recycleren, het zoveel mogelijk gebruiken van seizoensgebonden en regionaal verbouwd voedsel, en het treffen van compenserende maatregelen.

Het beste gedeelte uit het boek vond ik waar hij het had over der rol van de economie en het continu streven naar groei. Hij stelt dat sinds 1950 in de VS de BNP (Bruto Nationaal Product) met 550 % is gegroeid, maar dat metingen van geluk 0% stijging laten zien. Voorts stelt hij dat dit allemaal niet zo erg zou zijn als deze groei, waaraan eenieder wordt geacht mee te werken , niet afhankelijk zou zijn van de industriële productie van alle dingen die we zogenaamd zouden willen en die alle hulp- en grondstoffen uit de aarde opslorpt. Ik denk dat hier één van de belangrijkste factoren wordt weergegeven waarom het zo moeilijk is om deze ontwikkeling een halt toe te roepen.

Enfin wil je zoals het boek voorgeeft alles doen wat nodig is om klimaatneutraal te leven, dan heeft dat nogal wat consequenties en was het, als ik het goed lees, zelfs voor de no-impactman eigenlijk niet of nauwelijks haalbaar en uiteindelijk niet vol te houden. Je leeft niet op een eiland, je kinderen gaan naar school, je wilt je familie wel eens bezoeken, je hebt te maken met je collega's buurtgenoten, een alternatief voor een supermarkt is er over het algemeen niet etc. En tenslotte ben je ook nog gewoon mens met je eigen wensen en verlangens.
Waarom dan toch energiebesparende maatregelen treffen, afval scheiden, eten van regionaal seizoensgebonden voedsel, dingen bij voorkeur repareren en niet nieuw kopen en ga zo maar door. Ik heb hier geen echt antwoord op, anders dan dat dat gewoon niet goed voelt. Wat "N" en mijzelf betreft proberen we de dingen te doen die voor ons haalbaar zijn. Hierbij is sprake van een mengeling van morele, economische (kosten/baten) en milieu gerelateerde overwegingen. Consuminderen dus. Een levenstijl waarbij wij ons het prettigst voelen. We proberen zo min min mogelijk te verspillen en besteden, verbruiken  zo zorvuldig mogelijk zonder dat het als oncomfortabel aanvoelt. Deze comfortgrens zal voor iedereen verschillend  liggen. Een ander echt logisch antwoord is er wat mij betreft niet. Mooi vond ik in dit kader de blog (d.d. 9-10 j.l) van Grandma en Grandpa (Kleinfarmhuus)  waarin  zij aangeven om opnieuw de schouders eronder te willen zetten en de zaken serieus ter hand te willen nemen om hun hoeveelheid afval (nog) meer te reduceren.

Hoe verder.
Ik ben van plan onze ecologische voedselafdruk nog eens onder de loep te nemen. Maar dan wil ik er ook achter zien te komen hoe dat ding werkt. Hoe de berekening verloopt en hoe hij tot stand is gekomen. Op deze wijze wil ik wat meer gevoel krijgen bij de zin en wellicht ook de onzin ervan en de effecten van ons eigen handelen. Als ik hier meer over te melden heb zal ik het laten weten.

Zo en nu ga ik oppassen.

donderdag 9 oktober 2014

Sleutelen en mantelen

Vandaag geen denkblog. M'n fiets trapt door. Ziet er niet uit. Telkens als ik een beetje kracht op de pedalen zet schiet de ketting door over de tandwielen en lig ik als ik niet oppas op de grond. Je moet maar denken een soort aankomst van de Tour de France maar dan voor één persoon. Ik dus. Daar moet ik dus wat mee. Eerst nog even bij de fietsenmaker langs geweest om te vragen hoeveel het zou kosten. Na twee dagen rekenen belde hij het bedrag door,  227,65. Ik zeg "wablief" ?  "€ 227,65". Ik had het dus goed verstaan, heb hem vriendelijk bedankt en m'n fiets weer opgehaald. Niet vanwege de fietsenmaker, de man is tenslotte een prof en wil ook z'n brood verdienen. Maar mijn fiets is 15 jaar oud en dat wil ik er niet meer aan besteden. Weggooien is echter ook wat, dus toch maar zelf sleutelen. Zal wel lukken, al zal het wel wat langer duren voor hij weer in topvorm is.
Verder moet ik vanmiddag mijn buurman naar het bezoekuur brengen in het ziekenhuis. Hij gaat daar op bezoek en ik ga even tussendoor iets anders doen, waarna ik hem weer ophaal. Mijn buurman is op leeftijd dus vandaar. Nu is "op leeftijd zijn" een betrekkelijk begrip. 't Is maar hoe je het bekijkt. Ik weet nog goed dat ik een jaar of 3 geleden op mijn kleindochter paste. Ze was toen 3 jaar oud. We hadden samen gekookt, de tafel gedekt waarna we met ze tweeën gingen eten. Zij in de kinderstoel en ik ernaast. Het was gezellig en ze zat redelijk op haar praatstoel, met af en toe een hap tussendoor. Tot volkomen onverwacht: "Opa jij bent al heel oud hé". Zo, die zat, een linkse directe. Ik probeerde de boel nog te sussen met: "nou dat valt toch nog wel mee". Ze nam daar echter geen genoegen mee. bleef me strak aankijken en reageerde met: "Nee hééél oud! Game, set and match, knockout of hoe je het maar wil noemen. Ik lag in de houdgreep en kon geen kant meer op. Vervolgens zei ze dat ze niet meer lustte en zijn we maar aan het toetje begonnen.
Morgen mag ik weer op d'r oppassen, op haar en d'r broertje. Ik heb er zin in.

woensdag 8 oktober 2014

Een maand blogervaring

Na enig dubben ben ik gelijk in het blogdiepe gesprongen en dat nog wel zonder kurken. Redelijk spannend, maar ik merk dat ik het steeds leuker begin te vinden en wil er voorlopig echt nog wel even mee doorgaan.

Wat levert het me op? 
In de eerste plaats creativiteit. Van gebrek aan onderwerpen heb ik tot nu toe geen last van gehad. Integendeel zou ik zeggen. Vooral 's ochtends bij het wakker worden speelt er van alles door m'n hoofd, moet ik keuzes maken en de rest maar weer voor morgen bewaren. Waar vroeger toen ik nog werkte, dingen die met m'n werk te maken hadden eigenlijk voortdurend door m'n hoofd speelden, en ik deze aan het oplossen was, kan ik nu diezelfde energie gebruiken om m'n gedachten alle kanten op te laten gaan en daar de vruchten van te plukken.

Na een blog houd ik ook altijd de statistieken in de gaten. Het is tenslotte ook leuk te merken dat je gelezen wordt, wat je ook merkt als iemand op je blog reageert. Ik was overigens stom verbaasd toen ik voor de eerst een reactie kreeg. Had ik totaal niet verwacht. Groen als gras dus.
Met Blogspot en Google Analytics kan ik me inmiddels redden. Knutselen met de computer heb ik altijd graag gedaan. Wellicht dat ik in de toekomst nog eens ga kijken naar Wordpress, maar voorlopig bevalt me dit prima.

Bijzonder om mee te maken is te zien hoe bloggers en  lezers van deze gratis leesportefeuille, met elkaar communiceren. Af en toe is er een verschil van mening, wordt de toonzetting scherper en soms zelf venijnig. Maar tot nu toe heb ik nog altijd gezien dat e.e.a. wordt bijgelegd of gewoon uitdooft. De blogger wordt daarbij meestal door andere bloggers en lezers als het ware weer moed in gesproken met opmerkingen als: "ik hoop dat je niet stopt met schrijven", "laat je niet kisten", "ik lees je blogs altijd graag" etc. Ook als een blogger op de een of andere laat manier merken dat het haar/hem niet goed gaat, er is sprake van ziekte of problemen anderszins, wordt er altijd bemoedigend gereageerd. Tenminste ik heb nog niet anders meegemaakt.

Wat kost het me?
Hier kan ik kort over zijn. Tijd.

dinsdag 7 oktober 2014

Waterflesjes

Toen ik afgelopen zondag schreef over het water dat wij meenemen op onze wandelingen, dacht ik oh ja, daar wil ik ook nog eens naar kijken. Ik bedoel de flesjes waar wij het water in meenemen. Sinds jaar en dag gebruiken wij daarvoor een zestal Pet-flesjes die we telkens weer vullen bij de kraan. Na ongeveer 1 jaar gooien we ze weg (in de vuilnisbak natuurlijk) en kopen een paar nieuwe. Ze kosten ca € 0,25,- /stuk. Al enige tijd zie ik bij de kassa van de natuurwinkel van die kinky Dopper flessen staan met ook een kinky prijs. Een plastic Dopper kost ongeveer  € 12,- en een RVS exemplaar ca  € 25,-.

Ze zijn best mooi en zo te zien redelijk makkelijk te reinigen. De plastic Doppers zijn volgens het bijgaande promotiemateriaal vrij van BPA (Bisfenol A). BPA is een chemische stof welke de laatste tijd m.b.t. de mogelijke nadelige gezondheidseffecten ervan in opspraak is geraakt, en welke o.a. toegepast kan zijn bij de productie van Pet-flessen.

Omdat ik ze nogal duur vindt (€ 0,25 t.o.v. € 10,-) ben ik op zoek gegaan naar alternatieve mogelijkheden. Bij wat zoeken op internet blijkt dat er RVS drinkflessen te koop zijn voor ca  € 10,-. Een voor mij verwaarloosbaar nadeel van deze flessen is dat ze door de vormgeving wat lastiger te reinigen zijn. Voor wat betreft de Pet-flesjes, op een blog van Gezondeetgedrag las ik dat tegenwoordig ook Pet-flesjes te koop zijn welke BPA vrij zijn. Volgens de schrijf(s)ter zijn deze herkennen aan het recycle logo. Waarbij er dan in het centrum van het logo het cijfer 1 moet staan.

Gelet op de prijs kies ik voorlopig voor deze laatste optie. De Dopperflessen vind ik zelf echt een beetje te duur. Wellicht dat we t.z.t. toch overgaan op de RVS drinkflessen. Maar dan gaat het met name om het voorkomen van onnodig afval, verbruik van grondstoffen, microplastics in de leefomgeving e.d.. Deze laatste afwegingen zijn puur gevoelsmatig. Het is voor mij vooralsnog niet mogelijk om alle plussen en minnen in dit opzicht tegen elkaar af te wegen.

N.B. Overigens komen mijn Pet-flejes niet in de "plastic soep" terecht zoals de firma Dopper op haar website suggereert, maar in de vuilverbrandingsovens. Tenzij ik ze op het strand laat slingeren. Op mijn blog plastic afval schreef ik hier al eerder over.




maandag 6 oktober 2014

Paus Franciscus

Ik ben niet katholiek, überhaupt niet kerkelijk, maar ik ben een fan van paus Franciscus en laten geloofszaken me toch niet helemaal onberoerd. Behalve ons bezoek aan aan Rome (blog 19 en 20 sept) is dit waarschijnlijk mede de reden dit blog schrijf.

Paus Franciscus is een Jezuïet. Mijn gebrek aan kennis en het mogelijk door mijn protestantse afkomst gekleurde beeld dat ik van deze orde had, kan ik niet rijmen met zijn optreden. Ik kan me nog goed het moment van zijn aantreden herinneren. Dit was op 13 maart 2013. Op de televisie was te zien dat er witte rook uit de schoorsteen van van de Sixtijnse Kapel kwam. Dit wilde bij eerdere pausbenoemingen nog wel eens mis gaan, maar dit keer ging het goed. Na het "Habemus Papam" (we hebben een Paus) verscheen Franciscus op het bordes van de St. Pieter. Het geroezemoes van de menigte verstomde. "Buona Sera" oftewel goedenavond was het eerste wat hij zei. Gelijk brak al een gejuich los. Vervolgens zei hij: "Zoals jullie weten was het de bedoeling van het conclaaf om een paus uit te kiezen. Het lijkt erop dat mijn kardinaalbroeders hem aan het einde van de wereld zijn gaan zoeken, maar we zijn nu hier."
Dit alles was kennelijk nogal ongewoon, want het het hierop volgende gejuich was mogelijk nog groter. Op Youtube kun je dit moment nog terugzien. Heel bijzonder.

Daarna is deze paus met zijn goedmoedige en een aan eenvoud gepaard gaande uitstraling blijven verbazen. Wat mij betreft in positieve zin. Niet alleen door de kleding die hij draagt, maar onder andere ook door de aandacht die hij voortdurend vestigt op het lot van degenen die het minder getroffen hebben in deze wereld, zijn kritiek op de financiële markten, zijn grote schoonmaak bij de Vaticaanse bank, zijn bezoek aan Lampedusa om het lot van de vluchtelingen op de kaart te zetten, zijn (voorzichtige) uitspraak over homofilie, zijn optreden tegen seksueel misbruik in de kerk etc.
Het lijkt erop dat paus Franciscus voorzichtig de leer van de kerk tracht vermenselijken.
Gisteren gaf Franciscus het startschot voor een buitengewone synode in Rome. Deze zal twee weken duren. Homoseksualiteit, anticonceptie, scheiden en opnieuw trouwen, ongehuwd samenwonen zijn onderwerpen waarover gepraat gaat worden. Ik zou zeggen, "zet hem op Franciscus"!

zondag 5 oktober 2014

Wat kost wandelen

Wat is voor ons een wandeling
Als ik het over wandelen heb bedoel ik in dit geval eigenlijk een dagje uit waarbij "N" en ik een wandeling maken van 15 à 23 km. Voor minder dan 15 km gaan we o.h.a de deur niet uit. Bij meer dan 23 km gaat het zeer doen en dat willen we ook niet. We doen dit om onze gedachten te verzetten, lekker te bewegen, mooie natuur te zien, steden te bezoeken e.d.

De directe kosten (voor 2 personen, per wandeling)
Soms geven we helemaal geen geld uit. Niks, noppes, nada. We maken brood klaar (altijd), vullen onze flesjes met water (afhankelijk van het weer 1,5 -3 liter), doen nog een paar bananen in de rugzak en lopen om een uur of 10 de deur uit, waarna we om +/- 15.30 uur weer thuis koffie drinken. Ja alleen de bananen en het brood kosten wat, maar die hadden we anders ook wel gegeten.
Vaak gaan we echter, liefst halverwege, ergens zitten voor de koffie. Dat kost dan meestal zo'n € 4,50. Wordt het koffie met, dan staat de teller op € 9,- .

Op een gegeven moment ben je in je directe omgeving uitgewandeld en is het leuk om ook eens ergens anders te kijken. In dat geval komen de reiskosten om de hoek kijken.
We rijden dan naar het eindpunt van de wandeling, nemen dan de bus of de trein naar het beginpunt en lopen dan weer terug naar de auto.
In ons geval rijden we dan toch al gauw een 100 à 150 km verderop (dus 200  à 300 km heen en terug). Gelet op het feit dat onze auto ongeveer 1:18 rijdt, kost dit ongeveer  € 20,- à  € 30,-
Voor het openbaar vervoer bus of trein) zijn we dan vaak ca € 8,- kwijt.

Tenslotte willen we dan nog wel eens voordat we weer in de auto stappen, nog ergens een ijsje of iets degelijks kopen ( € 3,-).

N.B. We hebben ook een NS dal-voordeelabonnement met 8 keuzedagen per jaar. Het afgelopen jaar kostte deze kaart voor één persoon € 74,-. Aangezien wij deze kaart eigenlijk alleen maar voor de keuzedagen hebben, kost het gebruik van een keuzedag ons € 18,50. In dat geval vallen de totale directe kosten van zo'n dagje uit, mede omdat je dan vaak van station naar station loopt of een rondwandeling maakt, wat lager uit, € 30,50 t.o.v. €  50,-.

Materiaal kosten
Ben je er dan? Nee je hebt natuurlijk ook te maken met wat materiaalkosten. Maar dat kun je net zo duur maken als je zelf wilt.
Wij hebben allebei lage en hoge wandelschoenen. Die kosten zo'n  € 200,- per paar. Ik denk dat we met deze schoenen 7 - 10 jaar doen. In het slechtste geval komt dit dus neer op € 57,- per jaar / persoon. Verder hebben we wandelsokken van het merk Falke. Hier doen we ook al zeker 10 jaar mee. Onverslijtbaar. Dergelijk sokken kosten ca  € 15,- per paar. We hebben allebei 3 paar, hetgeen neer komt  € 4,50 per jaar / persoon.
Voorts hebben we allebei een rugzak (inhoud 18 liter) met een goede regenhoes en een ademend rugpand (doordenkertje). De kosten hiervan bedragen ongeveer  € 60,-  per stuk ( € 6,- per jaar bij een levensduur van 10 jaar).
Een zitlap, een opvouwbaar parapluutje, en een oud regenjasje voltooien onze outfit. De kosten hiervan zijn op jaarbasis verwaarloosbaar.

Evenwel, hele volkstammen lopen gewoon op sportschoenen (moet je natuurlijk niet door nat gras o.i.d. hoeven lopen), dragen geen speciale wandelsokken en hebben ergens nog een oud rugzakje liggen. Ik bedoel maar, zo kan het ook.

Overige kosten
Dit betreft vooral het kaartmateriaal en de routebeschrijvingen. In Nederland maken wij vaak gebruik maken van:

Gratis 
  • NS wandelingen 
  • Klompenpaden
  • Wandelingen die beschreven staan in de krant of die we anderszins ergens opduikelen
  • Stadswandelingen die op de website van de te bezoeken stad dikwijls gratis gedownload kunnen worden
  • Wandelingen in België (waaronder ook stadswandelingen)
Niet gratis
  • Boekjes met LAW routebeschrijvingen en regiopaden, van de stichting Lange Afstands Wandelpaden (LAW). Kosten ca € 15,- à  € 25,- per stuk
  • Een wandelkaart ( 1: 25000) van het gebied waar je wilt wandelen kost vaak zo'n € 15,- à  € 20,-
De boekjes van de stichting Lange Afstands Wandelpaden kun je vaak ook in de bibliotheek lenen. N.B. de routebeschrijvingen zijn ook op internet downloadbaar zijn.


Samenvatting 

Directe kosten (per wandeling / 2 pers)
min 
max 
Koffie met, etc.
9,-
12,-
Reiskosten.

N.B. Indien we direct de deur uitlopen  
18,50

-
38, -

-
Materiaalkosten (gemiddeld per jaar / pers)


Schoenen
-
57,-
Sokken-4,50
Rugzak
-
6,-
Overige kosten (per stuk)


Kaarten
15,-
20,-
Route beschrijvingen 
-
25,-

Duidelijk is dat je in principe nauwelijks of geen kosten hoeft te maken als je direct van huis vertrekt maar dat verder de reiskosten voor het wandelen in Nederland alles bepalend zijn.  

Als we 10 x per jaar wat verder weg gaan en daarvan de helft van de keren gebruik maken van onze NS keuzedagen, bedragen de reiskosten voor 2 personen ca  € 282,50 (5 x  € 18,50 + 5 x € 38,-)  De materiaal kosten bedragen in ons geval  € 135,- per jaar/2 personen. Hetgeen neerkomt op een totaal van € 417,50 per jaar / 2 personen.

zaterdag 4 oktober 2014

De Biesbosch

De Bed & Breakfast
Ter gelegenheid van ons 40 jarig huwelijk hadden we een bon gehad voor een tweetal overnachtingen in B&B "Inn de Vijf Sinnen" in Geertruidenberg. Deze hebben hebben we onlangs verzilverd.

Geertruidenberg heeft een mooi marktplein met veel oude geveltjes achter één waarvan "Inn de Vijf Sinnen" lag.
We hebben het er goed naar ons zin gehad. Mooie kamers met elk een eigen badkamer, goede bedden en 's ochtends een prima ontbijt dat geserveerd werd in de gewelfkelder van het de B&B.
De uitbaatster vertelde dat zij binnenkort samen met haar dochter meedoet aan het programma B&B van omroep MAX en dat zij het eigenlijk best wel spannend vond. Gebrek aan klandizie had zij niet. Gevraagd waarom zij dan meedeed, vertelde ze dat zij vooral ook deden om reden van de promotie Geertruidenberg.
Omdat wij nog nooit in deze contreien geweest waren, informeerden we bij de VVV naar de mogelijkheden om in de Biesbosch te wandelen. De mevrouw achter de balie vertelde ons dat momenteel in het kader van het project "Ruimte voor de Rivier" grote delen van het Biesbosch gebied  niet toegankelijk waren. Wel kon het Biesbosch museum "Werkendam" bezocht worden in de omgeving waarvan we ook een wandeling konden maken.


Het museum
De dag na onze aankomst, reden we in onze auto naar Werkendam en vandaar naar het Biesbosch museum. Alvorens onze wandeling te beginnen, keken we eerst hier rond. Het is en leuk museum met o.a. exposities over de Biesbosch in de tweede wereldoorlog, de in het gebied voorkomende dieren, de landbouw, de visserij, alsmede de riet-, bies-, en griendcultuur. Bij dit laatste aspect gaat het om het oogsten en verwerken van de wilgentenen.
Ook bevindt zich in het museum een maquette welke informatie biedt omtrent het  project "Ruimte voor de Rivier". In het kader van dit project worden in de Biesbosch laaggelegen huizen afgebroken en nieuwe weer op terpen opgebouwd. Ook worden wegen op dijken aangelegd welke geregeld worden onderbroken door bruggen. Tenslotte, en daar gaat het natuurlijk om, wordt het door ontpoldering van het gebied mogelijk, dat in geval van hoge waterstand het land overstroomd wordt, waardoor andere gebieden droge voeten houden.


De wandeling
In het museum lag een foldertje "Werk in Uitvoering" met daarop enkele wandelroutes aan geduid.
We startten onze wandeling door het graspad op te lopen dat begint in de hoek van het parkeerterrein waar we onze auto hadden geparkeerd (direct naast de asfaltweg). Het was even zoeken want elke aanduiding ontbreekt. Het bleek een goede keus, want algauw zagen we de Biesbosch zoals je je de Biesbosch voorstelt. Waarom het daar mooi is valt eigenlijk niet uit te leggen. Als je er nog nooit geweest bent en je hebt de gelegenheid dan moet je er eens gaan kijken. Alleen kun je wellicht het beste na 2015 gaan want  dan is het project klaar, rijden er geen diepladers meer rond, zou alles weer toegankelijk moeten zijn en staat er een nieuw museum. Vandaar.
Verder loopt de route eigenlijk als vanzelf en kun je hem net zo lang of kort maken als je zelf wilt.

Halverwege onze wandeling werd het donkerder en donkerder. Het begon het zachtjes te regenen, wat harder en nog wat harder. waarna tenslotte een complete hoosbui met donder en bliksem zich over ons uitstortte. Nergens konden we schuilen, onze parapluutjes waren geen partij. Wandelen werd hollen, hetgeen natuurlijk in strijd is met de instructies uit het handboek voor de survivelaar, maar het ging gewoon vanzelf. We waren nat en en blij toen we weer in onze auto konden kruipen.