zaterdag 20 september 2014

Rome (2)

Het ontbijt
Ik weet niet hoe het jullie vergaat maar wij vinden het altijd een feest om 's ochtends in een hotel naar het ontbijt te gaan. Je komt dan in de ontbijtruimte, groet de andere reeds aanwezigen met in dit geval "bongiorno", kijkt waar  je kunt gaan zitten en hoe e.e.a. georganiseerd is. Moet je afwachten tot er iets geserveerd wordt, is er sprake van een ontbijtbuffet of is er wellicht sprake van een of andere mengvorm?
Omdat we in een zuidelijk land waren hadden we er dit keer niet zo gek veel van verwacht. Zoiets als van koffie met een croissantje en een glaasje jus o.i.d. Niet dat we hier niet tevreden mee zouden zijn geweest, 's-Lands wijs, 's-lands eer. Een onderschatting bleek achteraf. We werden verrast door een uitgebreid ontbijtbuffet met o.a . brood, croissants, diverse taarten, vleeswaren, yoghurt, kaas, fruit, tomaten, cornflakes, melk, ananas- en sinaasappelsap, gevulde eieren etc. Daarnaast kregen we nog een kan koffie -geen slootwater-  op tafel en een kan gekookte melk. We hebben het ons 3 dagen goed laten smaken.

Naar het Vaticaan
Gisteren meldde ik al dat we wilden beginnen met een wandeling bij het Vaticaan. We hadden al uitgezocht dat we daar met buslijn 40 konden komen welke begon bij station Termini. Bij de portier van het hotel informeerden we nog even waar buskaartjes gekocht konden worden, Hij zei dat je hiervoor in elke "Tabacchi" terecht kon. Wij op pad richting Termini, op de "Via Merulana" bij de eerste de beste Tabacchi naar binnen geschoten en voor € 3,- twee buskaartjes gekocht. Deze hebben een geldigheidsduur van 100 minuten vanaf het moment van afstempelen. Behalve buskaartjes kun je in de "Tabacchi" natuurlijk ook terecht voor rookwaren en vooral ook om te gokken.
Na even bij station "Termini"te hebben gewacht, kwam al gauw lijn 40 aangereden. De deuren gingen open we wilden instappen. Dat wilden alle andere wachtenden ook, dus persen maar. En niet zo'n beetje ook. We slaagden erin om naar binnen te komen. Daar stonden we dan als haringen in een ton. We konden geen kant op. Een Scandinaviër waarschuwde me om in deze situatie vooral op zakkenrollers attent te zijn. Hij had de dag daarvoor in een vergelijkbare situatie nog een drietal met elkaar in actie gezien. Als we nog twijfelden waar we uit moesten stappen, dan werd daar radicaal een einde aan gemaakt. Op een gegeven moment stopte de bus bij een halte net over de Tiber en stapte iedereen uit. Dus wij ook. Zo we konden weer ademhalen en hadden onze papieren en ons geld ook nog.

Toen maar achter iedereen aan de "Via del Conciliazione (de weg van de verzoening)" afgelopen, aan het einde waarvan het Vaticaan met het bijbehorende plein ligt.
Daar aangekomen bleek dat meer mensen deze dag de basiliek wilden bezoeken. Gigantisch wat een rij wachtenden, meer dan het halve plein rond. Toch maar achteraan aangesloten. Het duurde in ons geval een uur voordat we naar binnen konden, maar hebben ons dat uur absoluut niet verveeld. Wat een prachtige omgeving en wat een verschillende mensen en nationaliteiten. Ik zal verder niet ingaan op wat er allemaal binnen te zien is. Daar is Wikipedia ook goed genoeg voor. Maar indrukwekkend is het en als je er ooit eens mocht komen, laat je niet afschrikken door die rij, maar ga er staan en laat het op je inwerken.
Achteraan in de rij.
Overigens de opstelling van de aan weerszijden van het plein opgestelde pilaren (telkens 4 naast elkaar) is ontworpen door Michel Angelo. maar dit terzijde.

Het Cimitero Tedesco
In een boekje over Rome van Andrea Vreede hadden we gelezen over het Cimitero Tedesco.
Het Cimitero Tedesco is het kleinste kerkhof van Rome en is eigendom van de Duitse en Nederlandse staat. Wil je het kerkhof bezoeken, dan moet je je met paspoort melden bij de Zwitserse Garde, links van de linkerzuilenrij, of als je uit de kerk komt direct rechts af slaan. Te lezen was dat  weinig toeristen komen vanwege de onbekendheid met het bestaan ervan. Dit wilden we graag meemaken, dus ook wij meldden ons na het bezoek aan de St.Pieter bij de Zwitserse Garde. We werden te woord gestaan in het Duits en hij informeerde inderdaad naar onze nationaliteit. Vervolgens mochten we Vaticaanstad betreden en doorlopen naar het kerkhofje.

De St. Pieter gezien vanaf het Cimetero Tedesco


















Toen wij er waren waren er slechts 2 à 3 bezoekers. Een oase van rust en stilte zeker in vergelijking tot de enorme groep mensen op het plein van de St. Pieter. Het is prachtig ingericht en beplant met o.a. enkele palmbomen en cipressen. We voelden ons best een beetje bevoorrecht dat we hier even mochten zijn.

Terug richting hotel




Vanaf de Zwitserse Garde (Cimetero Tedesco) zijn we eerst weer richting de "Engelenburcht" en de Tiber gelopen.






Deze staken we via de "Engelenbrug" over. De beelden die erop staan zijn weer van "Bernini. M.b.v. onze kaart en een beetje op ons gevoel zijn we daarna via het "Piaza Navone" en het enorme monument van Victor Emanuel II ook wel de "typemachine" genoemd. Naar het Colosseum gelopen in de buurt waarvan ons hotel lag.

Victor Emanuel II
Piazza Navona

Colosseum
Afstand
Om een indruk te geven over de gelopen afstand. We vertrokken om ca 12 uur bij de Zwitserse Garde en om ca 15.30 uur waren we weer terug in ons hotel. We hebben op ons gemak gelopen, onderweg nog veel meer gezien en ook nog even op een terrasje gezeten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen