dinsdag 30 september 2014

Soupe au(x) caillou(x) en een mooie wandeling

Gisteren liet Clarien Cornelisse op haar blog Moeskers Moestuin een kom met stenen zien. Zij schreef daarbij Nieuw recept!! Stenensoep! Soep van stenen. Barstensvol mineralen en kiezelzuur. en lekkerrrrr .......
Het was een grapje. Onder de foto was te lezen dat het de bedoeling was om de stenen als gewichtjes op de zuurkool te gebruiken.

Chalet Neuf
Evenwel op een één van onze wandelingen in Frankrijk in de Portes du Soleil  heb ik een keer echte Stenensoep gegeten. Dat was bij chalet Neuf. Een refuge (herberg) hoog in de bergen gelegen. Niet alleen zomers maar ook 's-winters kun je daar makkelijk naar toe wandelen. Bij het plaatsje Châtel in in de Franse Alpen, kun je met de cabinelift naar boven en vandaar is het nog ongeveer een 40 a 45 minuten lopen. Verdwalen is nauwelijks mogelijk. Er staan genoeg borden die de route aanduiden. Het is een makkelijke wandeling welke ook goed met kleine kinderen te doen is. Wij hebben hem een keer met één van onze kleindochters gelopen toen ze 3 jaar oud was. Redelijk vlak, geen gevaarlijke afgronden en toch midden in de bergen. Onderweg passeer je - ook altijd spannend - de Frans/Zwitserse grens. De refuge ligt namelijk aan de Zwitserse kant van de grens.


De soep smaakte goed. Het betrof een rijk gevulde groentesoep en welke zoals ik hem voorgeschoteld kreeg, bereid was met vlees Ik kreeg er ook nog brood en kaas bij.

Maar dan nu een recept dat ik op internet aantrof van een stenen soep, weliswaar op basis van kippenbouillon.

Ingrediënten (voor 6 personen)
5 liter kippenbouillon (5 liter water en 8 tabletten instant bouillon)
75g in blokjes gesneden wortelen
30g in blokjes gesneden knolrapen
100 g uien, in plakjes gesneden
100g prei gesneden
30 g sjalotten
2 aardappelen in blokjes gesneden
100g Parijse champignons gesneden
50g waterkers
1 tomaat, zonder zaadjes
Hale kern van een krop sla, gewassen en gesneden
75 g sperziebonen
1 teentje knoflook
1 theelepel dragon
1 eetlepel peterselie
1 theelepel bieslook
1 theelepel kervel
1/4 liter crème fraîche
zout
peper


Overige benodigdheden
Platte gewassen niet te zware stenen met een diameter van ongeveer 10 cm

Benodigde tijd
Voorbereiding: 30 minuten
Kooktijd 5 uur

Bereiding
Plaats de stenen in de bodem van de pot. Maak de bouillon aan, en voeg vervolgens alle ingrediënten toe. Breng het geheel aan de kook en laat vervolgens sudderen. Onder de werking van het koken, gaan de stenen a.h.w. op de bodem van de pan dansen, pletten ze langzaam de groenten waardoor de soep gebonden wordt. Aldus bereid wordt ongeveer 2,5 liter soep verkregen.

maandag 29 september 2014

Heel Holland Bakt

Gisteravond naar "Heel Holland Bakt" van MAX gekeken. Jawel, 't is niet anders ik behoor tot de doelgroep. Ik vind het een lekker ongecompliceerd programma, niet onderbroken door reclames en de deelnemers aan de wedstrijd hebben zo te zien plezier in. Gisteravond werden pizza's, crackers en een Russisch gerecht "Coulibiac" in de oven bereid. De week daarvoor o.a. taarten. In mijn ogen kunnen alle deelnemers best goed bakken. Er zakt natuurlijk wel eens een taart scheef of het deeg is niet gaar, maar je ziet ook de meest mooie creaties.
Eigenlijk vind veel bakken leuker dan koken. Wellicht omdat ik het eindproduct vaak erg lekker vind, taarten, cakes, koeken, maar misschien ook omdat een deel van mijn voorouders van beroep meestal (brood)bakkers waren.
Hoe ik dit weet? Wel op internet heb je een gratis programma wiewaswie.nl. Hierin kun je tot ca 1800 je familiehistorie napluizen.
In mijn geval voer ik bijvoorbeeld eerst de namen van m'n grootouders (vaderszijde) in en vervolgens kan ik zien dat er informatie uit hun huwelijksakte in het systeem is ingevoerd. Ik klik dat aan en zie dat mijn opa toen hij in 1915 met mijn oma trouwde, sergeant was en dat zijn vader als magazijnknecht te boek stond. Ook lees ik de namen van zijn en haar ouders, mijn overgrootouders dus. Op de namen van mijn overgrootouders (van vaderszijde) voer ik in het programma opnieuw een zoekactie uit. Nu heb ik pech. Ik kan geen informatie uit hun huwelijksakte vinden. Dan maar informatie uit de actie van overlijden van mijn overgrootvader opgevraagd. Deze is wel beschikbaar. Ik zie dat ik goed zit want hierop staan behalve de naam van zijn ouders ook de naam van zijn vrouw weergegeven. Enzoverder, enzoverder.
Helaas kom ik erachter dat ik slechts van eenvoudige afkomst ben en moet ik de prinses in dit opzicht teleurstellen. Het gaat in mijn geval o.a. om:
  • broodbakkers  (de kant van mijn opa, vaderszijde); 
  • scheepstimmerlieden (de kant van mijn oma, vaderszijde);
  • schilders(knechten), kousenwever (de kant van mijn opa, moederszijde);
  • machinist, smid, kruier, dienstbode, wasvrouw (de kant van mijn oma, moederszijde).
Als je zoiets nog nooit gedaan hebt, probeer het eens. Het werkt verslavend. Succes.


zondag 28 september 2014

De complimentenmachine

Ik ben een apparatenfreak.Ik zal het maar eerlijk bekennen. Als ik een nieuw apparaat zie dan vraag ik me altijd af wat ik ermee kan en als ik het in m'n handen krijg wil ik het eigenlijk altijd even open maken. "N" zegt altijd dat ik dat moet laten en de boel in mekaar moet laten zitten. Maar het is iets dat sterker is dan mezelf, en dan springt het per ongelijk toch weer open. Tja en en dan moet de boel weer in elkaar hé. Uhh.... .

Gisteren kreeg ik het krantje van de ASN Bank in de bus. Meestal blader ik het even door en dat is het dan. Nu viel op pagina 5 m'n oog  op de "Complimentenmachine" (zie onderstaande foto). Een apparaat dus dat trok onmiddellijk m'n aandacht.

Buttondispenser3_2
Voor wat betreft de bedoeling, ervan even het volgende citaat uit het krantje van de ASN:

Werkt u op een basisschool en wilt u een positief verschil  maken? Meld uw school dan aan voor de complimentenmachine van stichting Collectief Goedbezig. De stichting plaatst kauwgomballenapparaten gevuld met ‘goedbezigbuttons’ op scholen. Leerlingen bepalen elke dag wie van hun klasgenootjes een compliment in de vorm van zo’n button verdient. Het kringgesprek is daarvoor een goed moment, want een openbaar gegeven compliment heeft het meeste effect. Dankzij de button blijft de waardering zichtbaar. Het creëert een positief schoolklimaat als kinderen actief hun waardering laten blijken en goed gedrag belonen. Wanneer alle leerlingen een pluim hebben gekregen en de automaat leeg is, krijgen ze een diploma.
De ASN Bank sponsort 25.000 goedbezig-buttons voor basisscholieren en helpt zo om pesten tegen te gaan. 



Om mee te doen wordt verder verwezen naar de site decomplimentenmachine.nl van de stichting "Goedbezig". Deze stichting ziet niet alleen scholen maar ook bedrijven en instellingen als haar doelgroep. Op hun site zijn nog meer van dergelijke initiatieven te zien. O.a.staat hier te lezen:

We verspillen soms teveel tijd aan zeuren over wat fout gaat. Goedbezig draait het om en biedt een podium.

Ik vind dat het voor scholen - mits goed begeleid -een leuk initiatief kan zijn. Is het wellicht iets voor de school van jullie kinderen? Die van mij zijn allang de deur uit.

Overigens zou je, indien je als school voor de machine niet in aanmerking kunt komen, eenvoudig zelf iets dergelijks kunnen maken. Bijvoorbeeld in de vorm van een "complimenten meter" een doorzichtige koker met daarin een steeds lager wordende stapel buttons. Of een "complimentenmolen", een voorraad buttons in een bingomolen etc..
Ik ben geen onderwijzer maar stiekem denk ik, dat het met elkaar en voor gehele groep zichtbaar complimenteren van kinderen eigenlijk allang in de manier van lesgeven gebakken zou moeten zitten en op veel plaatsen waarschijnlijk ook al is. De machine is daarbij slechts een (nieuw) hulpmiddel.
Voor bedrijven en instellingen is het een heel ander verhaal. Daar is zo'n machine vaak heel hard nodig maar wellicht toch wat te simpel?

zaterdag 27 september 2014

Vlasleeuwebekje, ken je hem nog?


.

De jas van Vlasleeuwebekje, welke ze een paar dagen geleden liet zien op haar blog, plaatste me 40 à 45 jaar terug in de tijd. Hij deed me terugdenken aan de tijd van Roel van Duijn. In mijn ogen een bijzondere man. Eén van de leidende figureren uit de provo beweging en het hippie tijdperk.
Het was de tijd van flowerpower, ludieke acties, make peace (c.q.love) not war. Mede of misschien vooral uit zorg voor het milieu werd  "De kleine Aarde" in Boxtel opgericht. Hier werd o.a. geëxperimenteerd met biologisch dynamisch tuinieren, primitieve zonnecollectoren en windmolens, isolatiemaatregelen, bol - en piramidewoningen etc.Veel van deze zaken zie je tegenwoordig grootschalig en veel geavanceerder toegepast.


Roel van Duijn is op een gegeven moment naar Groningen vertrokken om daar een kleinschalig boerenbedrijfje op te starten. In mijn ogen ook een poging om zo veel mogelijk zelfvoorzienend te leven. Ook dat kwam toen al voor. In "de Waarheid is een Koe"beschrijft hij deze periode op een tamelijk droge manier. Desalniettemin kun je eruit lezen dat het toch ook wel erg zwaar moet zijn geweest. Na 5 jaar keerde hij terug naar Amsterdam. Daar zat hij binnen de kortste keren in der gemeenteraad. Ook is hij nog wethouder geweest, lid van de tweede kamer, deelraadslid en wat al niet meer. Een paar jaar geleden las ik dat hij zich liefdestherapeut noemde. Het klinkt misschien wat lachwekkend maar ik denk dat het dat niet was. Het is een man met veel diepgang, de nodige ervaringen op allerlei gebied en die zich niet laat belemmeren door wat te doen gebruikelijk is.
Onlangs stond in Trouw nog een artikel waarin hij zijn visie gaf van hem over de gang van zaken in de Oekraïne en de rol van Rusland daarbij. Door Trouw werd hij daarbij opgevoerd als Rusland-deskundige. Een Rusland-deskundige? Jawel, even "Googelen" leerde dat hij een Russische vrouw had leren kennen en waarmee hij thans alweer een aantal jaren getrouwd is.

vrijdag 26 september 2014

De vluchtwegen in een hotel

Ruim een week geleden waren we voor een paar dagen in Rome. In een eerder blog schreef ik dat we verbleven in hotel Edera. Nogmaals een prima hotel en we hebben het er uitstekend naar ons zin gehad. Expedia vroeg ons na afloop nog om een "review" in te vullen en dat deden we. Evenwel na het invullen ervan kregen we als reactie terug dat onze bevindingen niet geplaatst konden worden en of we deze maar wilden aanpassen of iets in die geest. We begrepen het niet. In onze ogen stond er geen woord verkeerd in onze reactie. Geen onwelvoeglijk taalgebruik, geen kwetsende opmerkingen, nee louter een positieve beoordeling. Tot vanochtend bij het wakker worden me plotseling een mogelijke reden door het hoofd schoot. Ik dacht, het zal toch niet waar zijn?

Wat was namelijk het geval. Ik heb een tik, maar ik schaam me er niet voor. Als ik in een hotel kom kijk ik altijd eerst waar de nooduitgangen zijn en naar de mogelijke vluchtroutes. Met andere woorden naar hoe ik in geval van brand weg kan komen. Als het goed is hangt op iedere hotelkamer een plattegrond met daarop de vluchtroutes aangeduid. Als ik weet waar ik naar toe moet kijk ook altijd even of het ook werkt. Dus is de deur waar ik door weg zou moeten komen niet geblokkeerd en is deze (nog) te openen? Ook in onze kamer, welke gelegen was op de 3e verdieping van het 4 of 5 verdiepingen hoge hotel, hing zo'n plattegrond. Evenwel hierop was slechts één vluchtroute ingetekend. Dit was dezelfde route als waarlangs we naar onze kamer gelopen waren. En hier zat mijn pijn.

In een brochure van het ministerie van VROM staat met betrekking tot dit onderwerp te lezen:
Als mensen bij een brandalarm hun kamer of een ander rookcompartiment verlaten, moeten ze in principe kunnen kiezen uit twee verschillende rookvrije vluchtroutes. Als één van de vluchtroutes onverhoopt is geblokkeerd, bijvoorbeeld door vuur of rook, hebben zij altijd nog een tweede vluchtmogelijkheid.

Of dat nu wel of niet exact zo is voorgeschreven en of er in dit verband sprake is van Europese regelgeving weet ik niet, maar feit is dat ik me in dergelijke situaties wat minder veilig voel. Niet dat ik er direct van wakker lig, maar ik registreer het wel. 

Welnu hier hadden we een opmerking over geplaatst en wellicht dat dat de reden was dat onze "review" niet werd geplaatst. Mocht dit volgens Expedia niet het geval zijn dan bij voorbaat sorry hiervoor. Maar vertel me dan wel waarom onze "review " niet geplaatst kon worden.

donderdag 25 september 2014

Tablet weer een stuk sneller



Sinds een jaar of 2 hebben wij ook een tablet. Een"Asus Transformer" met android als besturingssysteem. Hij bevalt ons prima. Even wat nakijken, mailen, de gasmeterstanden bijhouden het is allemaal zo gepiept. Want in principe laat je zo'n ding altijd aanstaan. Alleen werd'ie de laatste tijd wel steeds trager. Eerst heb je dat niet zo in de gaten, maar op een gegeven moment gaat het toch storen.

Op internet maar eens gekeken of er ook wat aan te doen was. Daar las ik o.a. dat ik regelmatig de cookies en de zoekhistorie moest verwijderen. Dat deed ik, zowel bij de Android browser die we op onze tablet hebben draaien als ook bij Google Chrome. Het effect was niet overweldigend. Eigenlijk nul.

Verder las ik dat geïnstalleerde apps nog al eens actief waren, ook al maak je er geen gebruik van. Om dit te kunnen zien werd naar het menu (app) "Instellingen" op m'n tablet verwezen vandaar naar het item "Apps". Daar kon ik zien welke apps ik gedownload had en welke op dat moment actief waren (tabblad "wordt uitgevoerd"). Dat waren er veel zag ik, terwijl ik er niets mee deed. Om hier wat aan te doen werd aanbevolen om vanuit de Play Store de app,"Taskkiller" te installeren. Bij het openen van Taskkiller kon ik zien -evenals hiervoor onder de instellingen- welke apps actief waren. Ook was het mogelijk om deze m.b.v. het programma uit te schakelen. Taskkiller kent nog enkele instellingsmogelijkheden, maar daar wil ik hier nu niet verder op ingaan.
Om een lang verhaal kort te maken, het werkte nog niet echt. Apps die ik nooit geopend had bleven telkens weer opstarten en m'n tablet werd niet sneller.

Wat kon ik verder doen? Hiervoor merkte ik al op dat ik in de afgelopen tijd best wel veel apps geïnstalleerd had. Apps die als ik eerlijk was, zelden of nooit gebruikte. Maar ja weggooien was ook wat hé. Tenslotte toch maar besloten om grote opruiming te houden. Dus eraf met die handel. Ook de Taskkiller moest eraan geloven. En het effect? Een verademing. Ik wil niet zeggen dat'ie weer als nieuw is, maar hij is merkbaar sneller geworden.

Dus als je tablet traag is, houd eens grote schoonmaak. Wellicht heb je er ook baat bij.


N.B. Veel programma's zijn dikwijls ook rechtstreeks op internet, dus niet via een app te gebruiken. Bijvoorbeeld, waarom zou je voor het internet bankieren een app op je tablet plaatsen? Als je een link naar het betreffende internetprogramma op je tablet plaatst, heb je het ook direct onder handbereik, zonder dat je een programma (app) op je tablet zelf  installeert. Dit doet geen aanslag op de geheugenruimte van je tablet.

dinsdag 23 september 2014

Verkrijgbaarheid onverpakte levensmiddelen

31 Augustus j.l. stond in Trouw een artikel over de opening van een Zero Waste winkel. Vorige week trof ik in Rome een mini Zero Waste winkel aan. Het was een klein winkeltje en lang niet alles was onverpakt. Maar in de etalage stonden grote zakken met allerlei soorten rijst, linzen, zonnebloempitten en wat niet nog meer. Ik vond het bijzonder en heb er daarom een plaatje van geschoten. In ieder geval zijn bij ons hier in de buurt dit soort producten niet op deze manier verkrijgbaar. De Zero-Waste winkel in Antwerpen is natuurlijk een mooi concept en kan wellicht in meer grote steden gekopieerd worden. Voor kleinere plaatsen is zoiets denk ik nog een brug te ver. Wellicht dat een voorbeeld zoals op de foto meer direct haalbaar is en  opgepakt zou kunnen worden door natuurvoedingswinkels o.i.d? 


maandag 22 september 2014

Een bijzondere paddestoel?

Gisteren liepen we met 3 van onze kleinkinderen en hun vader en moeder een blauwe paaltjes wandeling in het bos. Momenteel ruikt het er erg lekker en is er een wereld aan paddestoelen te zien. Kortom het is herfst. Op onze wandeling kwamen een in onze ogen opvallende paddestoel tegen die we nog nooit gezien hadden. Eén van m'n kleindochters dacht dat het macaroni was en ik dacht in eerste instantie dat er een bol van een hortensia lag. De zwam had volgens schatting doorsnee van 30 tot 50 cm. Ik heb er een foto van genomen en m'n schoondochter heeft op internet opgezocht wat het zou kunnen zijn.


We kwamen erachter dat het hier een sponszwam betrof. Op wildplukker.nl stond hierover het volgende vermeld:

Eén van de wonderbaarlijkste zwammen in Nederland is de Grote sponszwam(Sparassis crispa). Ze ziet er uit zoals ze heet: een grote ouderwetse badspons. Deze bovenwaterspons is ongeveer net zo zeldzaam. Ze zijn nog wel te vinden, maar alledaags is anders. Ook lijkt ze wel op een bloemkool. Ze heet in het Engels dan ook Cauliflower mushroom (= bloemkoolzwam).

Verder zou de zwam eetbaar en ook erg lekker zijn. Even verderop stonden nog wat bosbessen, daar konden de kinderen nog wat van plukken. De zwam hebben maar lekker laten staan.

zondag 21 september 2014

Plastic afval

Gisteren ben ik begonnen in het boek van de "No Impact Man" van Colin Beavan. Velen van jullie zullen het wel gelezen hebben maar ik nog niet. Op een van de eerste pagina's werd ik al getroffen door de "plastic soep", één van de gevolgen van afval waar we wat mee zouden moeten. Op diverse plaatsen op internet kun je lezen over de enorme velden met plastic afval die ergens op de oceanen ronddobberen.
Ook bij "Kassa Groen" kon ik me herinneren hadden ze het er al eens over gehad. Ik vroeg me toen af  hoe die handel in de zee terecht kwam en of dat ook mijn plastic afval zou kunnen zijn. Ik ben tot de conclusie gekomen dat dàt waarschijnlijk niet het geval is.  Op mijn speurtocht vanochtend over het internet naar informatie over dit onderwerp kwam ik o.a. terecht op de website van de rijksoverheid. Daar werd ik verrast door heldere concrete informatie.

Met betrekking tot het plastic zwerfafval wat hier in de zee ronddobbert las ik, dat uit onderzoek is gebleken dat 44% van de scheepvaart afkomstig is, 30% strandafval is en de van overige 26% is de herkomst onbekend is. Driekwart van het strandafval is tenslotte kunststof.

Kom ik dan nooit op het strand? Jawel maar niet met plastic zakken, strandballen, vliegers, garnalennetten, zonneschermen  etc. etc. Ik bedoel dit niet zuur hoor, maar wellicht dat we ook op het strand op de een of andere manier kunnen bereiken dat men geen rotzooi meer laat slingeren. Dat moet mogelijk zijn. Tenslotte wordt er bijvoorbeeld ook - mede als gevolg van regelgeving - in de openbare ruimte veel minder dan vroeger gerookt.

Op de hiervoor genoemde website was nog veel meer te lezen waar ik een goed gevoel bij kreeg. Ons land kent best wel een goed beleid met betrekking tot het onderwerp "afval", wat ook nog eens zo te zien daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Wellicht dat er ook sprake is van EU-regelgeving in dit opzicht maar dat wil ik nog eens zien te achterhalen.

Is er dan hier niet zoveel aan de hand?  Natuurlijk niet, maar ik ga nu eerst m'n'boek uitlezen.

zaterdag 20 september 2014

Rome (2)

Het ontbijt
Ik weet niet hoe het jullie vergaat maar wij vinden het altijd een feest om 's ochtends in een hotel naar het ontbijt te gaan. Je komt dan in de ontbijtruimte, groet de andere reeds aanwezigen met in dit geval "bongiorno", kijkt waar  je kunt gaan zitten en hoe e.e.a. georganiseerd is. Moet je afwachten tot er iets geserveerd wordt, is er sprake van een ontbijtbuffet of is er wellicht sprake van een of andere mengvorm?
Omdat we in een zuidelijk land waren hadden we er dit keer niet zo gek veel van verwacht. Zoiets als van koffie met een croissantje en een glaasje jus o.i.d. Niet dat we hier niet tevreden mee zouden zijn geweest, 's-Lands wijs, 's-lands eer. Een onderschatting bleek achteraf. We werden verrast door een uitgebreid ontbijtbuffet met o.a . brood, croissants, diverse taarten, vleeswaren, yoghurt, kaas, fruit, tomaten, cornflakes, melk, ananas- en sinaasappelsap, gevulde eieren etc. Daarnaast kregen we nog een kan koffie -geen slootwater-  op tafel en een kan gekookte melk. We hebben het ons 3 dagen goed laten smaken.

Naar het Vaticaan
Gisteren meldde ik al dat we wilden beginnen met een wandeling bij het Vaticaan. We hadden al uitgezocht dat we daar met buslijn 40 konden komen welke begon bij station Termini. Bij de portier van het hotel informeerden we nog even waar buskaartjes gekocht konden worden, Hij zei dat je hiervoor in elke "Tabacchi" terecht kon. Wij op pad richting Termini, op de "Via Merulana" bij de eerste de beste Tabacchi naar binnen geschoten en voor € 3,- twee buskaartjes gekocht. Deze hebben een geldigheidsduur van 100 minuten vanaf het moment van afstempelen. Behalve buskaartjes kun je in de "Tabacchi" natuurlijk ook terecht voor rookwaren en vooral ook om te gokken.
Na even bij station "Termini"te hebben gewacht, kwam al gauw lijn 40 aangereden. De deuren gingen open we wilden instappen. Dat wilden alle andere wachtenden ook, dus persen maar. En niet zo'n beetje ook. We slaagden erin om naar binnen te komen. Daar stonden we dan als haringen in een ton. We konden geen kant op. Een Scandinaviër waarschuwde me om in deze situatie vooral op zakkenrollers attent te zijn. Hij had de dag daarvoor in een vergelijkbare situatie nog een drietal met elkaar in actie gezien. Als we nog twijfelden waar we uit moesten stappen, dan werd daar radicaal een einde aan gemaakt. Op een gegeven moment stopte de bus bij een halte net over de Tiber en stapte iedereen uit. Dus wij ook. Zo we konden weer ademhalen en hadden onze papieren en ons geld ook nog.

Toen maar achter iedereen aan de "Via del Conciliazione (de weg van de verzoening)" afgelopen, aan het einde waarvan het Vaticaan met het bijbehorende plein ligt.
Daar aangekomen bleek dat meer mensen deze dag de basiliek wilden bezoeken. Gigantisch wat een rij wachtenden, meer dan het halve plein rond. Toch maar achteraan aangesloten. Het duurde in ons geval een uur voordat we naar binnen konden, maar hebben ons dat uur absoluut niet verveeld. Wat een prachtige omgeving en wat een verschillende mensen en nationaliteiten. Ik zal verder niet ingaan op wat er allemaal binnen te zien is. Daar is Wikipedia ook goed genoeg voor. Maar indrukwekkend is het en als je er ooit eens mocht komen, laat je niet afschrikken door die rij, maar ga er staan en laat het op je inwerken.
Achteraan in de rij.
Overigens de opstelling van de aan weerszijden van het plein opgestelde pilaren (telkens 4 naast elkaar) is ontworpen door Michel Angelo. maar dit terzijde.

Het Cimitero Tedesco
In een boekje over Rome van Andrea Vreede hadden we gelezen over het Cimitero Tedesco.
Het Cimitero Tedesco is het kleinste kerkhof van Rome en is eigendom van de Duitse en Nederlandse staat. Wil je het kerkhof bezoeken, dan moet je je met paspoort melden bij de Zwitserse Garde, links van de linkerzuilenrij, of als je uit de kerk komt direct rechts af slaan. Te lezen was dat  weinig toeristen komen vanwege de onbekendheid met het bestaan ervan. Dit wilden we graag meemaken, dus ook wij meldden ons na het bezoek aan de St.Pieter bij de Zwitserse Garde. We werden te woord gestaan in het Duits en hij informeerde inderdaad naar onze nationaliteit. Vervolgens mochten we Vaticaanstad betreden en doorlopen naar het kerkhofje.

De St. Pieter gezien vanaf het Cimetero Tedesco


















Toen wij er waren waren er slechts 2 à 3 bezoekers. Een oase van rust en stilte zeker in vergelijking tot de enorme groep mensen op het plein van de St. Pieter. Het is prachtig ingericht en beplant met o.a. enkele palmbomen en cipressen. We voelden ons best een beetje bevoorrecht dat we hier even mochten zijn.

Terug richting hotel




Vanaf de Zwitserse Garde (Cimetero Tedesco) zijn we eerst weer richting de "Engelenburcht" en de Tiber gelopen.






Deze staken we via de "Engelenbrug" over. De beelden die erop staan zijn weer van "Bernini. M.b.v. onze kaart en een beetje op ons gevoel zijn we daarna via het "Piaza Navone" en het enorme monument van Victor Emanuel II ook wel de "typemachine" genoemd. Naar het Colosseum gelopen in de buurt waarvan ons hotel lag.

Victor Emanuel II
Piazza Navona

Colosseum
Afstand
Om een indruk te geven over de gelopen afstand. We vertrokken om ca 12 uur bij de Zwitserse Garde en om ca 15.30 uur waren we weer terug in ons hotel. We hebben op ons gemak gelopen, onderweg nog veel meer gezien en ook nog even op een terrasje gezeten.

vrijdag 19 september 2014

Rome (1)

Zoals gisteren geblogd zijn we net terug van een korte vakantie naar Rome. Het hotel en de vliegreis hebben we via de boekingssite van Expedia geboekt. Ik had dat al eens eerder gedaan en ook nu werkte dat goed. Op de site geef je aan waar je naar toe wil en wanneer. Door wat te variëren met de datums en tijdstippen van vertrek en terugkeer kun je de prijs van je vliegticket beïnvloeden. Voor de grote steden kun je ook aangeven in welke wijk je graag een hotel wilt hebben en kun je ook selecteren op prijs. We kozen voor het 3 sterrenhotel "Edera". Een driessterren hotel, in de "via poliziano" in de buurt van het Colosseum.

De heenreis
Maandagochtend om halftien stegen we op met Easyjet. Tot voor enkele jaren geleden hadden we nog nooit gevlogen en vinden vliegen nog altijd een vreemde, spannende gewaarwording. Alles ging goed en ruim 2 uur later landden we op Fiumicino, het vliegveld nabij Rome. In principe waren we van plan om vandaar de trein naar Rome te pakken - kosten heen en terug à € 23,-  / persoon -. Maar omdat in het vliegtuig de mogelijkheid werd geboden om voor hetzelfde traject (heen en terug) een buskaartje à € 11,- / persoon te kopen, kozen we voor deze optie. Zowel de trein als de bus komen aan op station Termini. Onderweg stopt de bus ook nog in de buurt van het Vaticaan, dus als je daar in de buurt je hotel hebt kun je daar ook uitstappen.
Achteraf bleek dat je zo'n buskaartje niet perse in het vliegtuig zelf hoeft te kopen, maar dat dit ook bij de bushalte zelf, voor dezelfde prijs verkrijgbaar is. Dat kan praktischer zijn, omdat het best wel even zoeken is naar de plaats op het vliegveld vanwaar de bus vertrekt. Dus als je de halte niet kunt vinden, ben je ook niet gelijk voor 2 personen € 22,- kwijt.

Na ongeveer een uur in de bus gezeten te hebben stapten we uit aan de achterkant van station Termini. Daar moesten even puzzelen waar we precies zaten en welke richting we op moesten  naar ons hotel. Gelukkig hadden we een kaart van Rome bij ons en konden in ongeveer een half uur, met onze handbagage naar ons hotel lopen.

Het hotel
Het hotel waar we zaten is ons prima bevallen. De "Via Angelo Poliziano" waaraan het hotel Edera gelegen is, is  een rustige zijstraat van de"Via  Merulana". Het hotel ziet er aan de buitenkant misschien niet zo flitsend uit maar de kamers waren schoon, de bedden prima, de kamers voorzien van aicro en tenslotte, last but not least, een goed ontbijt.
De stoelen op de kamers waren zoals in zoveel hotels, van die akelige rechtop stoelen. In de binnentuin konden we 's-avonds evenwel prima zitten. Het was lekker weer en op de achtergrond hoorden af en toe wat verkeersgeruis, gerammel van vaatwerk of een Italiaanse vrouw die tegen haar marito uitvoer. Zo te horen was hij niet tegen haar opgewassen.








De eerste wandeling


Nadat we om ongeveer 3 uur in het hotel hadden in gecheckt, zijn we nog de straat op gegaan. Komende vanuit de "Via Poliziano"- zijn we linksaf de "Via Merulana" in gelopen, tot we na ca 1 kwartier bij de basiliek "Santa Maria Maggiore" kwamen. De eerste van de reeks prachtige kerken die we deze dagen te zien zouden krijgen.



Zoals al de kerken die we bezocht hebben is ook deze kerk volop in bedrijf, Voorts valt bij binnenkomst, in eerste instantie vooral het enorme gouden cassetteplafond op. Het verhaal hierbij is, dat het hier voor gebruikte goud, het eerste goud was, dat door Columbus uit Amerika werd meegenomen.
Uiteraard valt er over deze kerk nog meer te vertellen zoals bijvoorbeeld over;



  • de grote zilveren reliekhouder onder het hoofdaltaar, welke volgens de overlevering het hout van de kribbe van Christus zou bevatten;



  • de beroemde katholieken die hier begraven liggen, onder wie Pauline Bonaparte (de zus van) en de kunstenaar Bernini (ja die van het Bernini mysterie, van het boek van Dan Brown).We zijn hem de afgelopen dagen nog veel meer tegen gekomen.


  • Feit is evenwel dat ik te weinig de geschiedenis van Italië af weet om e.e.a. makkelijk in een context te kunnen plaatsen. Meestal als ik in het buitenland kom, is het dan ook in eerste instantie vooral sfeer proeven en natuurlijk ook gewoon de weg leren kennen. Wel probeer ik er vooraf eerst wat over te lezen. Maar het spreekt dan nog niet zo. Pas als ik dingen gezien heb dan komen de vragen met betrekking dingen die me zijn opgevallen. Als ik er dan later weer wat over lees spreekt het veel meer.

    Na het bezoek aan de "Santa Maria Maggiore" zijn we de  "Via Merulana" in tegenovergestelde richting afgelopen, tot we na een half uur de basiliek "St. Jan van Lateranen" bereikten. Hier bevinden  een aantal enorme beelden van de twaalf apostelen en jawel gefabriceerd door, dan wel onder auspiciën van Bernini.


    Tenslotte weer terug naar het hotel. Maar eerst nog ergens in een restaurantje lasagna met gehaktballetjes in een tomatensaus gegeten. Was niet verkeerd. Al met al een dag met veel, heel veel indrukken, zodat we al betrekkelijk vroeg en behoorlijk moe ons bed inrolden, Temeer daar we de volgende dag wilden starten met een bezoek aan het Vaticaan om vervolgens door de stad richting ons hotel (in de buurt van het Colosseum) te lopen. Wordt vervolgd.

    donderdag 18 september 2014

    Zou het werken?

    Vandaag een kort bericht. Onlangs zijn "N" en ik naar Rome geweest. Afgelopen  maandag vertrokken we en vanavond (donderdag) waren we weer terug. Op Schiphol stonden in de wachtruimte voor je naar de gate gaat, twee futuristische stoelen opgesteld. Op de foto kun je zien dat als je er 2 euro ingooit, je een volledige "reboost" wordt beloofd. Bij mensen die er gebruik van maakten kantelde de stoel tot ligstand, zag je wat hier en daar wat gaan trillen en hoorde je een soort "new age-achtige" muziek. Wij hebben onze euro's maar aan een kop koffie besteed. Evenwel als iemand een positieve ervaring met zo'n apparaat heeft, dan hoor ik het graag.


    maandag 15 september 2014

    Over onze smartphone

    Een aantal jaren geleden zijn wij allebei gedeeltelijk gestopt met werken en sinds een aantal maanden volledig. Aangezien ik de laatste jaren een smartphone van m'n werk heb gehad moesten we besluiten of we weer zoiets erbij wilden hebben of niet. We hebben nog een simpele GSM-telefoon met een prepaid kaartje -wat we nauwelijks gebruiken- en een vaste telefoon. Toch besloten we om er weer een smartphone bij te nemen. We zijn er inmiddels aan gewend geraakt om met onze kinderen en anderen te "whatsappen" of te "kicken". Maar veel geld uitgeven aan dure abonnementen wilden we ook niet.

    Volgens één van onze zoons moesten ik maar eens op "Tweakers" kijken. Ik zeg "wablief". "Tweakers, staat in alle kranten, van die paginagrote, rode advertenties". Ik zeg "oh". Zo gezegd zo gedaan en de website van "Tweakers" maar eens geopend. Ik moet zeggen, wat mij betreft een goede vergelijkingssite voor telefoons, laptops en wat dies meer zij. Ik had ongeveer bedacht wat waaraan in ons geval e.e.a. zou moeten voldoen. Een Huawei, want die zijn niet zo duur met een fotocamera van minimaal 5 megapixels, een niet te klein scherm en een geheugen (werk- en opslag) groter dan wat ik hiervoor van m'n werk had. Na deze gegevens in "Tweakers" te hebben ingevoerd, kwam uit de bus dat de telefoon van Huawei die aan de genoemde criteria voldeed, de Y300 van zou kunnen zijn en dat deze op dat moment bij de Wehkamp het goedkoopste was; nog geen 78,- euro. Aan één van onze schoondochters nog gevraagd of v.w.b.het werk- en opslaggeheugen,512 MB en 4GB redelijke getallen waren. Dat was zo volgens haar.  Dus toen maar de bestelling geplaatst en bij een winkel in het dorp laten afleveren.  Ik vond dat nog best spannend want ik had nog nooit zoiets op deze manier gekocht. Eigenlijk ben ik tegen vooruit betalen en koop in principe liever gewoon in de winkel. Boter bij de vis zal ik maar zeggen. Maar hier in de buurt kon ik dat wat ik wilde hebben niet krijgen, dus toch de gok maar gewaagd. Ook dit liep goed. Na een SMS'je kon ik de telefoon de volgende dag komen ophalen. Thuis gekomen bleek alles goed te functioneren.
    Nu moesten we nog een abonnement hebben. We hadden begrepen dat in ons geval een "Sim Only" abonnement de beste keuze zou zijn. Bij Tele2 kon ik een dergelijk abonnement  krijgen; 100 belminuten per maand voor 3,- euro. We hebben niet voor een databundel of iets dergelijks gekozen, want we zijn toch niet van plan om ergens buiten op straat  op te gaan internetten, whatsappen o.i.d.. Bovendien heb je tegenwoordig op steeds meer plaatsen Wifi.

    Tenslotte heb ik de volgende apps op de smartphone gezet.
    1) Whatsapp en Kick (zie hiervoor);
    2)  Dropbox - makkelijk omdat als je foto's genomen hebt, je er thuis gelijk op je tablet of laptop mee aan de gang kunt gaan-;
    3) Navfree - een soort gratis TomTom voor heel Europa en verder -. Hiervoor heb ik nog een micro SD-kaartje gekocht bij Scheer en Foppen; 16GB ã 8,- euro;
    4) Runkeeper - een app waarmee je o.a. je route en je gemiddelde snelheid kunt registreren voor bij het wandelen of trimmen -;
    5) Tele2 app - hiermee kun je o.a. je belminuten in de gaten houden -.

    Afsluitend. We zijn best tevreden met onze aanschaf. Relatief goedkoop en een redelijke kwaliteit. Het enige wat een beetje tegenvalt is de kwaliteit van de camera. Persoonlijk vind ik deze wat minder. Ook de Tele2 app functioneert niet naar behoren. houdt niet adequaat het verbruik bij. Dit is evenwel te ondervangen door de app af en toe uit en weer aan te zetten. Dan is'ie weer volledig bij de tijd.

    zondag 14 september 2014

    Nagenieten

    In augustus waren we met vakantie in de in bergen. In Abondance een dorpje in de Portes du Soleil. In hetzelfde dal als Abondance liggen bergdorpen als Châtel en la Chapelle d'Abondance. Het gebied ligt in Franse Alpen direct boven het meer van Genéve en is vooral bekend van de wintersport. Maar 's-zomers kun je er ook prachtig wandelen. Vooral op die plaatsen waar geen skiliften of skipistes zijn. "N" en ik komen hier al een aantal jaren en het bevalt ons er prima. Vooral in de maand juni, als de sneeuw net weg is zijn de alpages op hun mooist (veel bloemen). Maar ook de maanden daarna tot de eerste sneeuw weer valt is er veel te zien.
    Vorig jaar maakten we hier een wandeling naar de Chalet du Mouet. Een niet al te zware wandeling op hoogte.We maken deze vaak als we net in de bergen zijn en we nog wat moeten acclimatiseren. Vanuit het dorpje "la Chapelle d'Abondance  rijden we dan naar boven, naar de parking de Sevan. Daar aangekomen, schoenen aan, rugzak om en lopen maar, richting Chalet du Mouet. Hier houdt de boer zomers z'n koeien, verkoopt kaas -abondance kaas - en kun je ook nog wat eten of drinken.
    Toen we daar zaten werden we aangesproken door een vrouw die ons de weg vroeg. Ze vertelde dat ze die week met een groep in de bergen was, niet alleen om te wandelen maar ook om te zingen. Zo maar buiten, op plaatsen waar ze het mooi vonden. Ook vertelde dat ze aan het einde van de week een uitvoering gaven in een zaaltje in La Chapelle en vroeg of we ook kwamen.We lieten het wat in het midden, zijn nog wel even wezen kijken bij het bedoelde zaaltje, maar zagen niet iets wat op een uitvoering o.i.d. leek. Dus het het kwam er niet van.
    Deze zomer zag "N" in de kerk van Châtel een pamflet liggen waarop een zanguitvoering werd aangekondigd. Wij 's-avonds om een uur of acht er naar toe. We waren wat vroeg en het was nog donker in de kerk. Toch maar vast naar binnen. We werden direct verrast door prachtige 4 stemmige a capella koorzang. Meer dan bijzonder. Wij met z'n tweeën achter in die sfeervolle kerk en z'n mooie akoestiek, en voorin dat koor van ca 15 vrouwen en mannen, dat in het half duister aan het inzingen was. Na een half uurtje kwam één van de deelnemers  -het bleken Nederlanders te zijn- vragen of we wat naar voren kwamen zitten. Er druppelden nog ca 40 mensen naar binnen, het licht werd aan gedaan en toen begon de uitvoering. Prachtig, wat konden die mensen zingen. Het was muisstil in de kerk, maar je voelde a.h.w. de spanning onder het publiek toenemen. Vooral als een lied beëindigd werd. Het leek alsof of niemand de magie van het wegstervende geluid wilde doorbreken. Er werd hoofdzakelijk klassieke muziek gezongen, zowel wereldse als geestelijke liederen.
    En toen was het opeens voorbij. Niks geen cd's om te verkopen, geen geluidsopnames, niets van dat alles. De groep werd gedirigeerd door een vrouw. Jawel, dezelfde als die we het vorig jaar in de bergen bij de Chalet du Mouet gesproken hadden. Achteraf hebben we haar nog even gezegd hoe bijzonder we het hadden gevonden. Zij vertelde dat zij Annemiek van der Niet heette en dat zij jaarlijks een dergelijke zang/wandelreis voor geoefende zangers organiseert. De uit heel Nederland afkomstige deelnemers, moeten goed muziek kunnen lezen en van te voren zelfstandig een partij kunnen instuderen.
    Niet om reclame te maken want je moet echt wel wat in je mars hebben om aan zoiets te kunnen deelnemen, maar haar webadres is:,www.zangwandelreizen.nl..



    vrijdag 12 september 2014

    Over de meterstanden (vervolg)


    Een paar dagen geleden schreef ik over onze meterstanden. Behalve dat ons gasverbruik, was ook het elektraverbruik nog wat gedaald. Het was al niet zo hoog, maar nu hadden we nog geen 1000 kWh verbruikt of te wel nog 200 kWh minder dan her vorig jaar. Ik had het eigenlijk niet zo verwacht, maar achteraf kan ik hiervoor een aantal mogelijke oorzaken voor geven.
    Ten eerste heb ik het vorig jaar zoveel mogelijk sluipverbruik geëlimineerd oftewel:
    • een aan/uit schakelaartje geplaatst tussen het stopcontact en respectievelijk de wasmachine, de televisie, en de magnetron;
    • de stekker uit het stopcontact getrokken van de wasmachine en de verstelbare lattenbodems van onze bedden;
    • onze gloeilampen, ja we gebruikten ze nog steeds , en een halogeenlamp (zo'n ding van 200 Watt) vervangen door spaarlampen en een ledlamp.
    Tenslotte heeft ook de pomp van de CV- ketel minder gedraaid, omdat we ook minder gestookt hebben.

    Ik denk dat ons verbruik nog met zo'n 200 kWh verder zou kunnen dalen als we de pomp van de CV-ketel zouden vervangen door een energiezuiniger exemplaar. Evenwel onze ketel is 12 jaar oud en dat lijkt me niet meer zoveel zin hebben. Zo'n energiezuinige pomp kost iets in de orde van grootte van 200,- a €300,-. Tenslotte zouden we graag voor de resterende kWh enkele zonnepanelen op ons dak plaatsen. maar dat heeft in ons geval geen zin vanwege de om ons huis staande bomen en we graag nog wat groen in de buurt houden.

    donderdag 11 september 2014

    Wie betaald, bepaald ?



    Onlangs de blog van Mmiirraah gelezen over haar ervaringen bij de AMRO-bank en de haar opgedrongen adviseur. De stoom kwam uit m'n laptop. Heel frusterend maar helaas ook herkenbaar.
    Van mijn kant een voorbeeld van de afgelopen week.

    Een paar dagen geleden schreef ik over onze inspanningen om ons energieverbruik omlaag te brengen en de daarmee samenhangende resultaten. Gelukt dacht ik en dan nu nog even m'n'geld terug ontvangen. Ik had uitgerekend dat dit ongeveer € 350,- moest zijn. Gisteravond kwam de eindafrekening binnen. Hieruit bleek dat wij volgens Greenchoise de afgelopen periode € 244,- teveel hadden betaald. Van dat bedrag zou alvast voor de maand oktober weer € 121,- ingehouden worden en zou de resterende € 123,- worden teruggestort. Toen ik dat zag dacht ik nog dat er een vergissing in het spel was (€ 244,- i.p.v € 350,- ).

    Dus vanochtend de Greenchoice gebeld. Na een minuut of 6 in de wacht te hebben gestaan werd ik doorverbonden:“met Greenchoice, met Annet”. Ik heb dan altijd de neiging om te vragen: “met Annet wie”? Maar dat laat ik meestal maar achterwege want dat zet gelijk zo de toon. Dus ik kreeg Annet aan de lijn. Ze vroeg me waarmee ze me van dienst kon zijn. Ik legde haar mijn probleem voor en dat ik dacht dat er mogelijk een vergissing in het spel was. Dit was volgens Annet niet zo. Wat was namelijk het geval. Op 4 september ontving ik van Greenchoice een mail met het verzoek om de meterstanden door te geven. Hierin stond vetgedrukt dat we dit binnen 5 dagen moesten doen, omdat zij anders zelf een inschatting zouden maken. Ik schrok, dat wilde ik toch echt voorkomen. Dus direct de gewenste informatie doorgegeven. Volgens Annet was dit evenwel niet handig van mij. Ik had de meterstanden nà 6 september moeten doorgeven. Nu was het maandbedrag voor de maand september wel geïncasseerd maar niet in de eindafrekening meegenomen. Om een lang verhaal kort te maken, dit ik zal dit nu pas terug in de eindafrekening van 2015 terugzien en moet dus feitelijk nog een jaar wachten tot ik dit bedrag weer geretourneerd krijg. Op mijn vraag of Greenchoice dan de mail niet nà 6 september had kunnen versturen of had kunnen aangegeven dat de meterstanden nà de 6e september doorgegeven moesten worden, kreeg ik een antwoord in de trant van dat ik dat toch zelf ook wel had kunnen bedenken.

    Ik kan hier behoorlijk chagrijnig van worden maat toch nog de volgende tip voor Greenchoice: klanten die je niet begrijpen, denken vaak met hun voeten. Dom hé.

    woensdag 10 september 2014

    Over plastic tasjes


    Er wordt momenteel veel geschreven rond het onderwerp “Zero Waste”. Zie bijvoorbeeld de blog van Emily -Jane Lowe: www.levenzonderafval.blogspot.com. Op deze blog geeft zij een aantal basisprincipes om onnodig afval te voorkomen. Het eerste principe van haar lijstje is "weigeren".

    Vanochtend stonden we bij de broodafdeling van de Hema bij ons in het dorp. Net na ons kwam een man die een zegge en schrijve één brood kocht. Het brood was gesneden en zat in een plastic zak. Vervolgens werd bij het afrekenen gevraagd of hij er nog een plastic tasje omheen wilde hebben. Je zag hem even twijfelen en antwoordde vervolgens bevestigend. Daarna wandelde hij met z'n dubbel verpakte brood de deur uit. 
    Natuurlijk zou het prettig zijn als zo'n man het benul zou hebben om te weigeren, maar ik denk dat er sneller resultaat geboekt kan worden als de Hema zelf deze onnodig vervuilende en verspillende werkwijze zou evalueren. Het is natuurlijk wat grotesk maar bij deze de oproep daartoe. Je kunt tenslotte nooit weten hoe een koe - ik dus - een haas vangt.

    Kan het ook anders? Natuurlijk. Neem nou gewoon “bakker Piet” uit Elspeet: www.bakker-piet.nl.
    Laatst waren we daar in de buurt aan het fietsen en kochten er een krentenbol. Achter de toonbank hing een simpel briefje met daarop de mededeling dat in het kader ter voorkoming van onnodig afval, geen plastic tasjes meer verstrekt werden, anders dan indien men de wens daartoe te kennen gaf. In dat geval werd er € 0,15 in rekening gebracht. Jammer genoeg ben ik vergeten er een foto van te maken.

    Tenslotte nog even over mijn lage wandelschoenen. Gisteren schreef ik dat m'n schoen voor € 3,- gerepareerd zou worden. Vanochtend heb ik hem weer bij mijn schoenhersteller opgehaald.
    Kosten: € 0,- . Op mij vraag waarom het niets kostte werd geantwoord dat de schoen al een keer door hem gerepareerd was en dat de hak niet weer had mogen loslaten. Hoe hij kon zien dat'ie al een keer door hem gerepareerd was, is mij een raadsel. Ik heb het hem in ieder geval niet gezegd. Geweldig zo'n schoenmaker.

    dinsdag 9 september 2014

    Over mijn (lage) wandelschoenen.

    Ik heb een paar lage wandelschoenen van het merk Lowa. Ik loop er overal mee, behalve in de bergen. Ik heb ze al langer dan 10 jaar. Ongeveer 1 keer per jaar behandel ik ze met wax. Dat is voldoende. Ik heb er overal mee gelopen. O.a. in de Ardennen (GR 5), het Sauerland (Rotharrsteig), de Harz (Hexenstieg), Thüringen (Rennsteig) de Vogezen (GR 5), maar ook bijv. menige NS wandeling, het Lingepad of gewoon een ommetje door het bos hier in de buurt.

    In al die jaren heb ik ze 2 keer bij de schoenmaker hier in het dorp laten repareren. Er hadden wat naaden losgelaten en dat kon worden gestikt. De laatste keer, een jaar geleden adviseerde m'n schoenmaker om er ook nieuwe hakken onder laten zetten. Ze waren inderdaad kompleet afgesleten, maar ik had zelf niet met de mogelijkheid rekening gehouden. Voor € 18,- waren ze weer in orde. Nu een jaar later heeft 1 van de hakken losgelaten en heb ik deze nog een keer weggebracht. Kon geplakt worden voor 3,- en morgen is'ie klaar is mij beloofd. Overslijtbaar is een te groot woord, maar ik heb nog nooit zo lang met een paar schoenen gedaan.

    maandag 8 september 2014

    Over de meterstanden.

    Vandaag de meterstanden aan GreenChoise door gegeven. Als het klopt -en dat doet het- dan hebben we dit jaar 1188 m3 gas gebruikt en 938 kWh elektra. Dat is behoorlijk wat minder dan in het vorig jaar. Toen was het verbruik 2058 m3 gas en 1199 kWh elektra. We moesten behoorlijk wat bij betalen en daar baalden we best wel van. We wonen tenslotte nog maar met z'n tweeën in een klein 2-onder-1-kap huisje (onze kinderen zijn al hoog en breed de deur uit).
    In de loop van het jaar hebben we toen een aantal maatregelen genomen, zoals:
    • het repareren van een radiatorkraan;
    • het isoleren van een vloer met glaswol;
    • het dichten van wat tochtgaten;
    • het beter instellen van de HR-ketel;
    • het een graadje lager zetten van de thermostaat;
    • het bekleden van de convector-putten met reflecterende folie.
    Tenslotte hebben we in maart de twee aluminium schuifpuien in onze woonkamer laten vervangen door houten kozijnen met twee openslaande deuren. Deze zijn nu voorzien van HR++ glas. De oude aluminium schuifpuien straalden 's winters veel kou af. We hopen dat dit de komende winter verbeterd is. Het ziet er in ieder geval mooi uit (vinden wij).

    Of alle maatregelen ook in de toekomst net zo spectaculair effect zullen vertonen als het afgelopen jaar, moet nog blijken. Tenslotte hebben we een hele zachte winter achter de rug en in de krant was te lezen dat het gemiddelde gasverbruik om die reden zo'n 20% lager was dan het jaar daarvoor. Evenwel we hebben goede hoop. Sinds een jaar voer ik onze meterstanden wekelijks in op de website van “MinderGas.nl”. Op deze website (er zijn er meer) wordt je gasverbruik o.a. gerelateerd
    aan de binnentemperatuur weergegeven. Men spreekt in dit verband over het verbruik per gewogen graaddag (m3/graaddag). Dit getal laat in ons geval over het afgelopen jaar een daling zien van 40%. Toch heb ik nog zo m'n twijfels. Tijd zal het leren en wordt vervolgd.

    zondag 7 september 2014

    Over Rome, een doorlopende reisverzekering en de aanvullende module ziektekosten.


    We hebben een doorlopende reisverzekering. In ons geval bij de FBTO. Aan het begin van dit jaar hebben we de aanvullende module ziektekosten opgezegd. Dit vanuit de gedachte dat onze zorgverzekering e.e.a. toch voldoende zou moeten dekken. Op internet lees je eigenlijk overal de volgende wat algemene tekst:

    “Met de basisverzekering heeft elke Nederlander wereldwijd recht op onvoorziene noodzakelijke zorg. Maar let op: de wet gaat uit van wat de behandeling in Nederland kost. Als de kosten in een ander land hoger uitvallen dan in Nederland te doen gebruikelijk is, zul je het meerdere bij moeten bijbetalen”. 

    In dit verband worden vervolgens landen genoemd als: de VS, Canada, Japan, een aantal Zuid-Amerikaanse landen, Zwitserland, Griekenland en Spanje.

    Behalve dan in Zwitserland zijn we we in de overige genoemde landen nog nooit geweest en zullen er waarschijnlijk ook niet gauw komen. Dus weg met die module aanvullende ziektekosten.

    Later bekroop ons toch de twijfel of we hier wel goed aan deden. Tenslotte willen we dit jaar nog een keer naar Rome. Een paar dagen maar, maar toch. Ik heb toen geprobeerd om na te gaan wat een medische behandeling zou kunnen kosten in landen waar wij wél soms komen. Wat kost bijvoorbeeld een gebroken been in Duitsland of in Frankrijk? Je komt daar niet uit. Tenminste ik niet.

    Vanochtend toch nog maar eventjes naar dit onderdeel van onze reisverzekering gekeken op de site van de FBTO. Het bleek dat je een aantal onderdelen (modules) van deze verzekering tijdelijk kunt aan- en uitzetten. Al met al betekent dit dat als wij die paar dagen naar Rome gaan, voor twee personen 1,51 (excl. 21 % assurantiebelasting) moeten betalen, om aan alle onzekerheden een eind te maken. Dit ga ik niet verder uitzoeken. We zijn er tevreden mee, hoewel....





    zaterdag 6 september 2014

    Over het begin en de composthoop.

    Zo de kop is ervan af. Het lijkt erop dat ik m'n blog aan de praat heb. Ik wil nog wat aan de inrichting doen maar dat komt geleidelijk aan wel.

    Voor de rest heb ik vandaag in het kader van de afvalverwerking aan huis en het hergebruik van materialen, de composthoop gerenoveerd. Ik had nog wat oude palen liggen waarvan ik de verrotte delen heb afgezaagd. Ook had ik nog een stuk gaas liggen. De vorige was met het afval dat we er stortten, in de loop der jaren vrijwel geheel verdwenen. Voorlopig kan'ie er wel weer even tegen en anders geven we hem weer gewoon een "upgrade".